6 Ιαν 2016

Εθνοταλιμπανισμός: έθνος και ρατσισμός (2ο Μέρος)



Στο πρώτο μέρος αυτού του άρθρου επιχειρήσαμε να δείξουμε την σχετικότητα των εννοιών, του έθνους, της καταγωγής, της γλώσσας, των ηθών και των εθίμων, που στην διάρκεια του χρόνου αλλάζουν, σε αντίθεση με εκείνους που αδυνατούν να αντιληφθούν το συνεχές γίγνεσθαι, όπως έλεγε την αλλαγή ο Ηράκλειτος. Δυστυχώς κάποιοι θεωρούν τα πράγματα στατικά και απόλυτα, ιδωμένα μέσα από τον ιδεαλιστικό φακό και την μεταφυσική οπτική. Ας μην βιαστούμε να βγάλουμε συμπέρασμα πριν δούμε πού στηρίχτηκε αυτή η συναισθηματική φόρτιση, του απόλυτου και της συνέχειας, θεωρώντας το όμαιμον της καταγωγής τόσο σημαντικό παράγοντα. Κάποιοι εθνικιστές, πιστοί στα ιδεολογικά ρεύματα του φασισμού, ξεθώριασαν το μεγαλείο της κλασικής Ελλάδας. Άλλοι έκαναν το ίδιο και χωρίς να είναι φασίστες, από υπερβολική αγάπη προς την πατρίδα. Έτσι ένιωθαν, αδιαφορώντας για την εικόνα που δημιουργούσαν. Η υπερβολή δεν είναι καλός σύμβουλος, όταν δεν στηρίζεται στην λογική. Ο φανατισμός δημιουργεί προβλήματα και οι συναισθηματικές εντάσεις διαστρεβλώνουν και οδηγούν σε λαθεμένες κινήσεις. Αποτέλεσμα μεγαλοϊδεατισμού και ημιμάθειας να υπερβάλει κανείς προβάλλοντας το δικό του έθνος σε βάρος των άλλων. Στην προσπάθειά τους να δικαιολογήσουν την ανωτερότητα της φυλής παρέβλεψαν βασικούς κανόνες της δημοκρατίας, στηρίζοντας τις απόψεις τους σε εθνικιστικές και ρατσιστικές θεωρίες που οι επινοητές τους σκοπό είχαν μέσα από κάποιες αντιεπιστημονικές θεωρίες, να δείξουν τις ανισότητες των φυλετικών διαφορών προκειμένου να φανεί η ανωτερότητα του δικού τους έθνους και η δική τους ράτσα. Έτσι, αναπόφευκτα δικαιολογεί κανείς και την απάνθρωπη εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο όπου στην διάρκεια κυρίως του Μεσαίωνα και την εποχή της αποικιοκρατίας στηρίχτηκε το υπάρχον κοινωνικό-οικονομικό σύστημα εκμετάλλευσης, της δουλοκτησίας αρχικά και της φεουδαρχίας αργότερα. Πολιτικά λοιπόν τα κριτήρια και να η πρώτη αντίφαση σε ότι αφορά την αρχαία Ελλάδα: η δουλοκτησία απέναντι στην δημοκρατία δίπλα δίπλα με τις πολυπόθητες αρετές, αποτελεί μεγαλειώδη αντίφαση που σε κάποιους, φαίνεται, διόλου δεν ενοχλεί!

Και η προτροπή του Γκαίτε προς τους μαθητές; Η επιταγή του πολιτισμένου ανθρώπου να διατηρήσει ό,τι ανέδειξε τον άνθρωπο της κλασικής εποχής, δεν αντιφάσκει τώρα με ό,τι τον καταβαράθρωνε τον Μεσαίωνα; Να γιατί πρέπει να μελετάμε την αρχαία ελληνική γραμματεία πρώτα και κύρια, ανεξάρτητα από την ελληνική καταγωγή, αφού η θέση μας απέναντι στην κοινωνία είναι κοινή με όλους τους λαούς του κόσμου και δεύτερον να είμαστε σε θέση να κάνουμε κριτική, και ορισμένες φορές αντί να λατρεύουμε, συναισθηματικά φορτισμένοι, να έχουμε την θέληση και τη δύναμη να βλέπουμε τα πράγματα ορθολογικά καταδικάζοντας τα λάθη αμερόληπτα με μέτρο την λογική και το ήθος. Από χρέος κυρίως που έχουμε απέναντι σε κείνους που μοιραζόμαστε μαζί την ιστορία αυτού του τόπου που λέγεται Ελλάδα. Αυτός είναι ο μέγιστος συνεκτικός δεσμός, μαζί με τη γλώσσα με την οποία έχουμε τους περισσότερους δεσμούς από όλους τους άλλους πολίτες αυτού του πλανήτη. Δεν κερδίζουμε τίποτα απολύτως να καυχιόμαστε ότι αποτελούμε συνεχιστές και απόγονοι των Ελλήνων, όταν οποιοσδήποτε μπορεί να κάνει το ίδιο με σένα. Η αρετή βρίσκεται πάνω από τα βιολογικά χαρακτηριστικά και κυρίως η αρετή είναι πράξη και όχι διακήρυξη. Οι πράξεις μετράνε και όχι τα λόγια και οι φανφάρες.

Η αρετή πρωτίστως πρέπει να είναι πράξη και όχι φιλοσοφική ρήση
Αυτά μας συνδέουν με τους Αρχαίους Έλληνες και αυτά πρέπει να μας συνδέουν και με τους άλλους λαούς αυτού του πλανήτη. Όλα τα άλλα, περί δεσμών αίματος της φυλής και της θρησκείας είναι απλά ρατσιστικές κορώνες που ιδεολογικά καταβαραθρώνουν τον άνθρωπο και τον πολιτισμό που κάποιοι οραματίστηκαν στον τόπο αυτό. Στο κάτω κάτω η αρετή δεν κληρονομείται, αλλά διδάσκεται. Παιδεία λοιπόν. Αν πιστεύει κανείς στο θεό, δεν χρειάζεται να έχει δεσμούς αίματος για να λατρέψει το Ελληνικό Πάνθεον. Ούτε να μιλά την ελληνική δημοτική προκειμένου να διδαχτεί την Αρχαία Ελληνική γλώσσα. Συνεπώς δεν χρειάζεται να είναι ρωμιός ή να έχει γεννηθεί στον τόπο αυτό, εκείνος, που επικαλείται την συνέχεια του γένους, νιώθοντας την ροή του ιχώρ στις φλέβες του.  Οι δεσμοί αίματος είναι γελοίος ισχυρισμός και η πίστη σε ένα αρχαίο πάνθεον, μόνο δεσμός με την φυλή δεν λέγεται, αφού τέτοια πίστη δεν απαιτεί ούτε το όμαιμον ούτε το ομόγλωσσον και πολύ περισσότερο τα ομότροπα ήθη και έθιμα, αλλά την παιδεία κάτω από τις συνθήκες που απαιτούν οι καιροί για να γίνουν πράξη οι ανθρωπιστικές αξίες.
Δεν αρκεί η γονιδιακή κληρονομικότητα γιατί πρωτίστως τα πολιτιστικά χαρακτηριστικά, σύμφωνα με την βιολογία, δεν κληρονομούνται και δευτερευόντως, ακόμα και ο «αμιγώς ελληνικός πληθυσμός» ή τα ανόθευτα κύτταρα να μπορούσαν να μείνουν αναλλοίωτα στο χρόνο, χωρίς παιδεία δεν θα μπορούσαν να αναδείξουν το «μεγαλείο της φυλής» που κάποιοι ανεγκέφαλοι ονειρεύονται. Αντίθετα, θα μπορούσαν μόνο «Εφιάλτες» να εκκολάψουν όταν με επιτηδειότητα οι έννοιες ιδεολογοποιηθούν σε μισάνθρωπες θεωρίες. Ιδού πού μπορεί να καταλήξει η κομπορρημοσύνη του απογόνου Έλληνα, όταν επιστημονικά αναλυθούν οι τάσεις αυτές εθνολογικά, βιολογικά και ανθρωπολογικά.

Όπως αναφέραμε και στο προηγούμενο άρθρο οι φυλές είναι πληθυσμοί ατόμων που έχουν ενιαία καταγωγή με κοινά κληρονομικά χαρακτηριστικά και κοινά μορφολογικά και φυσιολογικά γνωρίσματα, για κάποιο σχετικό χρόνο, όχι όμως αναλλοίωτα στο χρόνο που αλλάζουν ακόμα περισσότερο με το περιβάλλον (φυσικό και κοινωνικό). Όλες οι φυλές προέρχονται βιολογικά από το ίδιο είδος ανθρωπίδων, πράγμα που αποδεικνύει, με τον καλύτερο τρόπο, την κοινή καταγωγή όλων των ανθρώπων και το αβάσιμο του ρατσιστικού διαχωρισμού σε φυλές και έθνη. Η εξέλιξη του κοινωνικού και λογικού ανθρώπου προήλθε μέσα από την κοινωνική εξέλιξη με τους άλλους ανθρώπους (κοινωνικά) και όχι μέσα από την απομόνωση και τις κλειστές κοινωνίες που κάποιες υπανάπτυκτες φυλές διατήρησαν το όμαιμον μέχρι σήμερα (ινδιάνοι, ζουλού, πυγμαίοι). Πολλοί εθνολόγοι προσπάθησαν να ταξινομήσουν τις ανθρώπινες φυλές κυρίως στα εξωτερικά μορφολογικά γνωρίσματα. Η επιστήμη σήμερα δέχεται την ταξινόμηση του Ι. Ντένικερ (1900) σε τρεις μεγάλες κατηγορίες, την νεγροειδή, την ευρωποειδή και την μογγολοειδή που σε διάφορα μέρη της γης ταξινομούνται και σε υπο-ομάδες φυλών όπως Αυστραλοί ιθαγενείς, ινδιάνοι και άλλοι ή ευρωποειδείς που μετακινούμενοι πάνω στη γη δημιούργησαν άλλες φυλές με λιγότερες διαφορές και προσαρμοσμένοι στις νέες περιβαλλοντολογικές συνθήκες όπου με την ανάμειξη των πληθυσμών ομογενοποιήθηκαν ακόμα περισσότερο. Με τον χρόνο και την ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων της κοινωνίας τα μορφολογικά και τα φυλετικά χαρακτηριστικά βαθμιαία μειώνονται και εξαλείφονται.
Τα διακριτικά γνωρίσματα της φυλής εξ’ αίματος και οι διαιρέσεις σε γένη και φατρίες είναι γνώρισμα που χάνεται στον χρόνο, περίπου την εποχή του χαλκού, μεταξύ της δεύτερης και πρώτης χιλιετηρίδας, μέχρι δηλαδή να περάσουμε στο πρώτο κοινωνικο-οικονομικό σύστημα της δουλοκτησίας. Το σύστημα αυτό, με τους κατακτητικούς πολέμους, έφερε ακόμα μεγαλύτερη ανάμειξη στους πληθυσμούς και τις φυλές των ανθρώπων. Γι αυτό και λέμε ότι η διάλυση των φυλών σηματοδοτείται από το υπάρχον κοινωνικό σύστημα που στην προκειμένη περίπτωση ήταν το πέρασμα στην ταξική κοινωνία της δουλοκτησίας. Στη θέση των φυλών εμφανίζονται οι λαοί, που μετά το φεουδαρχικό σύστημα και με την εγκαθίδρυση του αστικού τρόπου παραγωγής θα δημιουργηθούν τα έθνη των λαών, όπως το αναλύσαμε στο προηγούμενο άρθρο. Κάποιες κλειστές κοινωνίες-εθνότητες επιβιώνουν ακόμα και σήμερα, όπως ινδιάνοι, νομάδες Αράβων, Κούρδων, Αφγανών, Μαορί και άλλοι που θα υποστούν την υπόδουλη και αποικιοκρατική πολιτική των ισχυρότερων λαών μέχρι στις μέρες μας που θα αναζητήσουν την εθνική τους αυτοτέλεια. Έτσι δημιουργούνται τα έθνη, που μόνο σχέση με το όμαιμον δεν έχουν, όπου συχνά κάποιοι ιστορικοί ή μεμονωμένοι γενετιστές από συναισθηματισμούς και υπερβολικό εθνικιστικό ζήλο καταφεύγουν σε αντιεπιστημονικές θεωρίες υποβοηθούμενοι από ρατσιστικές θεωρίες μισανθρωπισμού. Φυσικά αναφερόμαστε σε ολόκληρο τον πληθυσμό του πλανήτη, και στα υποτιθέμενα γονίδια που μοιάζουν με των αρχαίων, όπου άλλοι έχουν πολλά και άλλοι λίγα. Ποια όμως η διαφορά εκείνων που έχουν τα περισσότερα όμοια γονίδια, από εκείνων που έχουν τα λιγότερα; Καμιά απολύτως! Αντιθέτως, η πίστη σε μια τέτοια θεωρία δείχνει ημιμάθεια και όχι σοφία.

Πάντα εντός της αρχαίας ελληνικής ιδεαλιστικής φιλοσοφίας υπέβοσκε η μεταφυσική τάση της ράτσας, της ιερής καταγωγής των απογόνων της ελληνικής φυλής που οι ρίζες τους βρίσκονται ακόμα και… στους ίδιους του θεούς, που τους θεωρούν πραγματικά όντα που έζησαν πριν χιλιάδες χρόνια. Αν και η άποψη κάποιων ιδεαλιστών σήμερα καθόλου δεν διαφέρει από τις μεταφυσικές θέσεις όλων των πιστών και γενικά όλων των θρησκειών, όπου οι θεοί σε πολύ αρχαίες εποχές συνευρέθηκαν με τις θυγατέρες των ανθρώπων. Κάποιοι άλλοι διανοούνται να υποστηρίξουν ότι η καταγωγή των θεών είναι εξωγήινη και οι ίδιοι ιεροί απόγονοί τους αφού μέσα στα γονίδια κρύβουν πληροφορίες και δυνάμεις θεϊκές. Γονίδια τα λένε σήμερα για να κάνουν την φιλοσοφία τους πιο επιστημονική. Η ψυχή και οι ιδέες ήταν τα πρωταρχικά υλικά.
Η μετεμψύχωση δεν είναι ελληνική επινόηση, αλλά αιγυπτιακή, όπως οι περισσότεροι θεοί των Ελλήνων, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο. Οι Ελληναράδες, ας έχουν κι αυτό υπ’ όψιν, όχι μόνο τα περί φυλετικής καταγωγής που μεμονωμένα έμαθαν οι ημιμαθείς αναγνώστες μέσα από τα λίγα αποσπάσματα που τους έδωσαν να διαβάσουν επιτήδειοι φασίστες.
Η μετεμψύχωση δεν συμφωνεί με τις αμιγώς ελληνικές κυρίαρχες απόψεις του Ομήρου, του Πινδάρου και του Σιμωνίδη. Η μετεμψύχωση είναι το νέο φρούτο των Ορφικών που προβλήθηκε μέσα από την ιδεαλιστική φιλοσοφία του Πυθαγόρα αρχικά και του Πλάτωνα στη συνέχεια.
Ο ρατσισμός με μεταφυσικό μανδύα, υποβόσκει μέσα στις φιλοσοφίες του Πυθαγόρα και του Πλάτωνα περνώντας μέσα από την φιλοσοφία της μετεμψύχωσης των Αιγυπτίων και την φιλοσοφία της μακρινής Ανατολής. Δυστυχώς η «φιλοσοφία» αυτών των δεισιδαίμονων λαών πρώτο της μέλημα έχει το θεό, σαν ιδέα, που τρομάζει τον άγριο στα όνειρα και στους στοχασμούς του. Βαθύτερα δεν έχει την δύναμη να στοχαστεί, ούτε αντικείμενο να αναλύσει. Η ψυχή μέσα από τις αλλεπάλληλες μετενσαρκώσεις της, σαν πάλη στην πρόσκαιρη ζωή του, μεταδίδει αυτή την συνέχεια μέχρι η ίδια να καταλήξει πάλι στο θεό. Στον Πλάτωνα κυριαρχούν και οι ιδέες που κατά κάποιο τρόπο ισοδυναμούν με την ψυχή. Τα πράγματα τώρα γίνονται ιδεατά, ενώ οι ιδέες… πραγματικές! Μεγαλύτερη ζημιά δεν μπορεί να επιτελέσει η αλλοτρίωση από αυτήν την αντιστροφή «ιδέας» και «πράγματος»! Τα πάντα διαστρεβλώνονται, αλλοτριώνονται και ο πιστός αποξενώνεται από την πραγματικότητα.
Ο Πυθαγόρας διακήρυττε ότι έζησε κάποτε σαν Αιθαλίδης και γιος του θεού Ερμή. Αργότερα σαν Εύφορβος και μετά σαν Ερμότιμος και Πύρρος (ψαράς από τη Δήλο). Διατηρούσε, έλεγε, τη μνήμη των εμπειριών του, είτε ήταν ζωντανός είτε πεθαμένος. Επίσης διηγιόταν τις περιπλανήσεις της ψυχής του στα φυτά και στα ζώα όπου μπήκε. Σαν Πυθαγόρας, έλεγε, ζούσε την πέμπτη μετεμψύχωσή του.
Τέτοιες ανόητες μεταφυσικές καταγωγές υπάρχουν και για τον Πλάτωνα. Ο Διογένης Λαέρτιος, γράφει, ότι ανέβαζε την καταγωγή του μέχρι τον Σόλωνα και τον Ποσειδώνα, ενώ ο μαθητής του Κλέαρχος και ο Σπεύσιππος εγκωμίαζαν την καταγωγή του, λέγοντας ότι πιθανά να προέρχεται… από τον Απόλλωνα!
Όμως, αν δούμε τον ρατσισμό, απλά σαν θεωρία και απαλλαγμένο από την μεταφυσική, αμέσως αντιλαμβανόμαστε το λόγο που κάνει κάποιον να τον ασπαστεί.

Τι είναι ο ρατσισμός;
Ρατσισμός είναι το σύνολο αντιεπιστημονικών θεωριών που υποστηρίζουν την ανωτερότητα μιας φυλής έναντι μιας άλλης ή ακόμα πιο συχνά μιας φυλής ενάντια σε όλες τις άλλες. Στη βάση αυτής της θεωρίας βρίσκεται η ανισότητα, φυσική ή πνευματική που χωρίζει την μια φυλή, σαν ανώτερη, που κινεί την ιστορία και στις κατώτερες που αποτελούνται από όλες τις άλλες. Οι δεύτερες καλούνται να υπηρετούν την πρώτη που κινούν τα νήματα της ιστορίας και της ανθρώπινης δημιουργίας, μέσω του πολιτισμού που αναπτύσσουν όπου βρεθούν και σε όλες τις ιστορικές περιόδους. Ο καθένας αντιλαμβάνεται ότι στην βάση αυτής της θεωρίας βρίσκεται η απόλυτη κυριαρχία των λίγων και των αρίστων επί των πολλών και υπανάπτυκτων φυλών που λίγο διαφέρουν από τα ζώα και για αυτό εκ φύσεως πια γίνονται αντικείμενα εκμετάλλευσης. Έτσι γεννήθηκε το πρώτο εκμεταλλευτικό σύστημα της δουλοκτησίας που ουδείς μπορεί να διαψεύσει, εν μέσω διακηρυσσόμενων αρετών διακεκριμένων φιλοσόφων της αρχαίας Ελλάδας. Τι ειρωνεία... Έκτοτε η απάνθρωπη εκμετάλλευση ποτέ δεν έπαυσε, δυστυχώς, μέχρι τις μέρες μας. Οι αγώνες των καταπιεσμένων, ακόμα μετά τις επιτυχίες τους, απλά κέρδιζαν κάποια προνόμια οικονομικής φύσεως για να καλυτερεύσουν την ζωή τους. Όμως η καταπίεση και η εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον άνθρωπο ποτέ δεν σταμάτησε, είτε φυλετικά χώριζε τους ανθρώπους είτε ταξικά.
Στην αρχαιότητα ο δημιουργός των τάξεων ήταν ο αριστοκράτης Πλάτων που σχεδόν κατά γράμμα υιοθέτησε ο μεγάλος χριστιανός φιλόσοφος Αυγουστίνος. Το σύστημα αυτό κυριάρχησε τον Μεσαίωνα (φεουδαρχία) μέχρι την Γαλλική Επανάσταση όπου αντικαταστάθηκε από τις αστικές τάξεις που γνωρίζουμε και σήμερα. Για τις ομοιότητες της πολιτείας των εμπνευστών των τάξεων βλέπε εδώ:  Από την Πολιτεία του Πλάτωνα στηνΠολιτεία του Θεού.

Τα χρυσά, ασημένια και χάλκινα γένη του Ησίοδου, αντικαταστάθηκαν από τις χρυσές, ασημένιες και χάλκινες τάξεις του Πλάτωνα και αυτές με την σειρά τους, τον Μεσαίωνα, στις περήφανες χριστιανικές τάξεις του Αυγουστίνου:  oratores (ιερατείο) bellatores (πολεμιστές) και laboratores (οπλίτες της χειρωνακτικής εργασίας).
Να πώς η μεταφυσική και ο ιδεαλισμός συνηχεί και συνταυτίζεται με τις επιδιώξεις των εκμεταλλευτών. Αν για τον Ησίοδο η ανθρώπινη ψυχή ακολουθεί μία πτωτική πορεία, από την στιγμή που δημιουργήθηκε μέχρι και σήμερα μέσω της καταγωγής, ο Πλάτωνας στην Πολιτεία του την ταξινόμησε θυμίζοντας πώς η ψυχή ξέχασε με τη λήθη την θεϊκή καταγωγή της και ο Αυγουστίνος, τον Μεσαίωνα, με την δική του Ουράνια Πολιτεία την μετέτρεψε σε παράγωγο της παρακμής και της οπισθοδρόμησης. Η πτωτική πορεία της Πλατωνικής ψυχής ήταν το προπατορικό αμάρτημα των χριστιανών!
Έτσι διαιωνίζονται οι θρησκευτικές αντιλήψεις. Όποιος δεν το αντιλαμβάνεται αυτό μένει με την απορία, πώς οι αρχαίοι Έλληνες κατάντησαν χριστιανοί και οι σημερινοί «Έλληνες» πιο οπισθοδρομικοί απ’ όλους!
Τον 18ο αιώνα, ο Μοντεσκιέ (1689 – 1755), τόνιζε ότι η θεωρία της ανωτερότητας των λευκών έναντι των μαύρων δεν ήταν παρά η απόπειρα εκμετάλλευσης των πρώτων απέναντι στους δεύτερους με τη δικαιολογία ότι οι σκλάβοι δεν ήταν ακριβώς άνθρωποι αλλά απλά «κατώτεροι αδελφοί».

Τον 19ο αιώνα ο Γκομπινό εμπνεύσθηκε την Αρία φυλή, που αποτελούνταν από λευκούς, ξανθούς και γαλανομάτες θείους ανθρώπους που δημιούργησαν όλους τους μεγάλους πολιτισμούς που ξέρουμε από την ιστορία. Μέχρι τον επόμενο αιώνα στην Αμερική, το μίσος για τη νέγρικη φυλή θα δημιουργήσει την Κου Κουξ Κλαν και στην αριστοκρατική πια Γερμανία, το μίσος για τους Εβραίους, θα δημιουργήσει το κόμμα του Ναζισμού που αιματοκύλησε αργότερα ολόκληρο τον πλανήτη.

Μέσω του Γκύντερ, ο ρατσισμός έγινε η κυρίαρχη ιδεολογία του φασισμού και μέσα από την γενική «φιλοσοφία» της επικράτησης των Αρίστων υιοθετήθηκε ό,τι βόλευε για την διαιώνιση των άριστων χαρακτηριστικών της φυλής. Σήμερα μέσω του ρατσισμού δικαιολογείται κάθε διάκριση που βολεύει την κυριαρχία των λίγων έναντι των πολλών. Ακόμα και οι Εβραίοι που τόσο βάναυσα πολεμήθηκαν από τις φυλετικές διακρίσεις οι ίδιοι δημιούργησαν το δικό τους ιδεολογικό, ρατσιστικό οπλοστάσιο. Οι Σιωνιστές, κατακτώντας οικονομικά πόστα στην κεφαλαιοκρατική μας κοινωνία, μετά την δημιουργία του κράτους τους το 1948 και του φαντασιακού εβραϊκού έθνους του Ισραήλ καταστρατηγούν τις ελευθερίες των λαών είτε οικονομικά είτε πολεμικά με όσες εθνότητες και λαούς συνορεύει το νεοδημιουργημένο κρατίδιό τους.

Ας μην ξεχνάμε ότι την εποχή των Μακκαβαίων ήταν από τους πρώτους που θεώρησαν τον λαό του Ισραήλ σαν «εκλεκτό λαό του θεού» ονομάζοντας όλους τους άλλους λαούς «εθνικούς», όπως οι αρχαίοι Έλληνες έλεγαν τους άλλους «βάρβαρους». Γι αυτό και απεχθάνομαι τον όρο αυτό «εξ’ αιτίας της υβριστικής του γεύσης» γιατί εκφράζει ρατσιστικές και ιδεολογικές θρησκευτικές αντιλήψεις. Αλήθεια, τότε δεν υπήρχαν Έλληνες και Ρωμαίοι; Όλοι στο ίδιο τσουβάλι. Ταύτισαν τον Έλληνα με την ειδωλολατρία. Την ιουδαϊκή αυτή τάση την υιοθέτησαν και οι χριστιανοί και οι ισλαμιστές του Μωάμεθ! Φοβερό: όταν ο ρατσισμός μας βολεύει δεν βλέπουμε διαφορές στα δόγματα, όταν η ισότητα θίγει τα συμφέροντά μας τότε ανακαλύπτουμε θανάσιμους εχθρούς!
Οι χριστιανοί διατήρησαν τον όρο «εθνικός» ιδιαίτερα όταν αναφέρονταν στους Έλληνες. Ας μην συνεχίσουμε και εμείς να τους κάνουμε την χάρη.
«Κανείς δεν πρέπει στα παιδιά του, να καλεί τα ονόματα, του πατέρα, της μητέρας, του παππού και του προπάππου, αλλά αυτά των δικαίων, (της Παλαιάς Διαθήκης).» έλεγε ο Ιωάννης Χρυσόστομος (Περί Κενοδοξίας και πώς δει τους Γονείς Ανατρέφειν τα Τέκνα) ενώ ο  Γρηγόριος Νανζιαζηνός έλεγε «Η μητέρα μου πρόσεχε να μη φιλήσουν τα χείλη μου Ελληνικά χείλη, να μην αγγίξουν τα χέρια μου Ελληνικά χέρια και ούτε Ελληνικά τραγούδια να μολύνουν τα αυτιά και την γλώσσα μου».
Καιρός πια να αντιληφθούμε, όχι μόνο τον φαντασιακό χαρακτήρα του «έθνους», αλλά επιβάλλεται να καταδικάσουμε και όλες εκείνες τις ρατσιστικές και αντιεπιστημονικές θεωρίες όπου με βάση ανυπόστατα μορφολογικά και φυσιολογικά γνωρίσματα διακρίνουν τους ανθρώπους σε κατηγορίες και τάξεις που δεν έχουν καμιά ουσιαστική σημασία στην ιστορική εξέλιξη της ανθρωπότητας. Εξυπηρετούν μόνο το Σύστημα και την τακτική των εκμεταλλευτριών τάξεων σε βάρος των εργαζομένων και των ανίσχυρα υποδουλωμένων λαών. Η ιστορική μελέτη δείχνει με τον καλύτερο τρόπο ότι η πολιτισμική εξέλιξη, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα μόνο από την φυλετική σύνθεση του πληθυσμού δεν εξαρτάται, αλλά στην γενική βιολογική εξέλιξη και την κοινωνική ανάπτυξη της ανθρωπότητας όπως την ορίζουν οι αντίστοιχοι κλάδοι της επιστήμης. Γι’ αυτό χρέος έχουμε απέναντι στην ανθρωπότητα να απομυθοποιήσουμε την φιλοσοφία που εσφαλμένα μας δίδαξαν επιτήδειοι κατεργαραίοι, έτσι ώστε αναπόσπαστο μέρος του αγώνα, κάθε πολιτισμένου λαού, να γίνει η ιδεολογική πάλη ενάντια σε οποιαδήποτε μορφή ρατσισμού που μας επιβάλει η ολιγαρχία των… αρίστων.

Δεν είναι τα γονίδια, λοιπόν, οι πολιτισμικοί φορείς του έθνους, αλλά σύμφωνα με τον βιολόγο Ντώκινς τα μιμίδια είναι αυτά που μεταφέρουν την πληροφορία από γενιά σε γενιά και αυτό μόνο βιολογική κληρονομικότητα δεν είναι, αλλά μια χαριτωμένη λογοτεχνική μεταφορά όπου τα μιμίδια γίνονται πολιτισμικοί φορείς μέσω της παιδείας. Δυστυχώς, ο ιδεαλισμός και η μεταφυσική είναι η φιλοσοφία που γεννά τέτοιες ρατσιστικές αντιλήψεις πως τάχατες οι γενιές σταθερά και αναλλοίωτα στο χρόνο διαδέχονται συνεχώς η μια την άλλη, κληρονομώντας μια… ουσία, που αναδεικνύει την Ελληνική μας ταυτότητα. Δεν υπάρχει μεταφυσική οντότητα πίσω από την εξελικτική πορεία του ανθρώπου, παρά μόνο η ιστορία του, που είναι μια διαδικασία υπέρβασης του ζώου για την νομοτελειακή ανάπτυξη του ευφυή ανθρώπου. Μια ιστορία μετάβασης από τον Uomo-Maniacus στον Uomo-Sapiens που επιτεύχθη χάρη στην κοινωνική ζωή και την συλλογική εργασία του. Ούτε η Ειμαρμένη, ούτε το Πεπρωμένο συμβάλει στην ιστορική πορεία ενός λαού. Κανένας θεός δεν δημιούργησε τον άνθρωπο αλλά ο άνθρωπος, συλλογικά με την δραστηριότητά του, δημιουργεί τον εαυτό του. Ακόμα και οι ιδέες και οι ιδεολογίες όταν γίνονται κίνητρα μπορούν να καθοδηγήσουν. Ως εκείνο το σημείο όπου ο μύθος έπαιξε την κινητήρια δύναμη του συνεκτικού δεσμού της φυλής, η δύναμή του ήταν καθοριστική. Φαντασιακή, όμως καθοριστική, αυτό να λέγεται. Όταν ο λόγος πήρε την θέση του με την φιλοσοφία δημιούργησε άλλες δυνάμεις που μάλλον τροχοπέδησαν τον άνθρωπο αντί να τον εξελίξουν οδηγώντας τον σε μια δουλοκτητική κοινωνία. Ο ιδεαλισμός και η μεταφυσική σκέψη, σαν τρόπος ζωής, είναι κακός σύμβουλος και απάνθρωπος όταν δημιουργούνται ταξικές αντιθέσεις και αλλοτριωμένη συνείδηση. Η ιδεολογία, όταν θεοποιεί και μυστικοποιεί την φαντασία του, ξεφεύγει από την πραγματικότητα και η μυστικοποίηση μετατρέπει τους ανθρώπους σε θύματα των ιδεών τους. Τότε το πρόβλημα μόνο στα γονίδια δεν βρίσκεται, αλλά στη σχέση του ατόμου με την κοινωνία, σαν δυνατότητα λανθανουσών διαμεσολαβήσεων στην πρακτική του ζωή.
«Αντικειμενικές και υποκειμενικές συνθήκες, συμφέροντα και ιδεολογίες ομάδων, ατομικά συμφέροντα και δυνάμεις που επιβάλλονταν στα άτομα οδήγησαν στην εξάρθρωση της φυλετικής και στην δημιουργία της ταξικής κοινωνίας» (Ε. Μπιτσάκης «Ανθρώπινη Φύση» σελ. 110).
Όπως λέει και ο Θεόφιλος Βέικος, είναι ανιστορικό το εθνικιστικό δόγμα πως στις προϋποθέσεις της κοινωνικής ζωής είναι υποχρεωτική η εθνική ταυτότητα, αναγνωρίζοντας στον εθνικισμό ότι «η εξέλιξη τού έθνους προβάλλεται σαν αναγκαία πορεία και ο λαός φαντάζει σα να έχει ένα πεπρωμένο, που ξετυλίγεται δια μέσου των διαφόρων περιστατικών τής ιστορίας του. Καθώς η φαντασία έχει αναλάβει εδώ να ανασυνθέσει το πραγματικό, η καταγωγή και η ιστορική συνέχεια παράγονται και αναπαράγονται, σε ευφάνταστη πάντοτε πλοκή, με μύθους, μυθολογήματα και ιδεολογήματα, που θεμελιώνουν και τρέφουν τη συλλογικότητα». («Εθνικισμόςκαι Εθνική Ταυτότητα Αθήνα» 1993).

(Ο Ευτύχης Μπιτσάκης και ο Θεόφιλος Βέικος διατέλεσαν καθηγητές φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο Ιωαννίνων).
Να γιατί ο εθνικισμός, σαν ιδεολογία, διαδραματίζει αυτόν τον αντιδραστικό ρόλο ώστε να διατηρείται αυτό το εθνικιστικό δόγμα στη συνείδηση του ανθρώπου που πολλές φορές ποικιλοτρόπως προς το συμφέρον του εκμεταλλεύεται το Σύστημα. «Η ιδεολογία «καταργεί» τις ταξικές διαφορές. Απολυτοποιεί επί μέρους κοινά συμφέροντα, σβύνει τις διαφορές και αντιθέσεις. Προβάλει την εικόνα του έθνους και της εθνικής ενότητας η οποία καλύπτει τις οικονομικές διαφορές και την ταξική εκμετάλλευση. Σε ακραίες περιπτώσεις καταλήγει στο δόγμα: ένας λαός, ένα έθνος, ένας αρχηγός» (Ε. Μπιτσάκης «Θεωρία και Πράξη» εκδόσεις Gutenberg σελ. 119).

Και ο πατριωτισμός, η αγάπη για την πατρίδα; Ποιος δικαιούται να λέγεται πατριώτης και ποιος πραγματικά θεωρείται πως αγαπά πραγματικά την πατρίδα του; Ο εθνικιστής συνήθως θέλει να δείχνει ότι αγαπά την πατρίδα του και νοιάζεται γι αυτήν. Χωρίς τον ρατσισμό ίσως να φάνταζε ένας απλός πολίτης, όμως εθνικισμός, χωρίς φασισμό και αγάπη για τη ράτσα, δεν γίνεται. Αγάπη για την πατρίδα χωρίς μίσος για τους ξένους δεν νοείται στον εθνικισμό. Για τον φασίστα και ο ομοεθνής βαφτίζεται ξένος, όταν απομυθοποιεί την ράτσα. Ο ορισμός του Karl Deutsch, αγγίζει το θέμα μας αφού η εσφαλμένη αντίληψη του έθνους εκφράζεται με απέχθεια για τον ξένο απούσης κάθε αλτρουιστικής αντίληψης για τον άνθρωπο. Για τον εθνικιστή ο πατριωτισμός δεν συνδέεται με την κοινωνική ελευθερία και τον υγιή πατριωτισμό. Πρέπει να γίνει πάθος ώστε να απομονωθεί από κάθε ξένο στοιχείο και μίσος για όλους τους άλλους, αδιαφορώντας αν εκμεταλλεύεται ο ένας τον άλλον. Το χρώμα του δέρματος, η ιδεολογία του και η φαντασιακή καταγωγή, μπασταρδεμένη με ένα σωρό ανοησίες μετρούν περισσότερο. Το όραμα της δημοκρατίας και της ισότητας δεν μπορεί να στηριχθεί με τον «πατριωτισμό» του εθνικιστή. Για τον εθνικιστή η ελευθερία, η δημοκρατία και η ισότητα δεν οδηγούν σε κανένα αξιακό σύστημα, αντίθετα, οδηγούν σε ότι απεχθάνεται περισσότερο και πολεμά και γι αυτό δεν μπορούν να οδηγήσουν τον εθνικιστή σε ηρωισμούς και θυσίες για την πατρίδα του, όπως θα έπρεπε σε μια υγιή κοινωνία ανθρώπων που ο ένας νοιάζεται για τον άλλον. Σπρωγμένος από ατομικιστικό φανατισμό, όταν βρεθεί σε κίνδυνο, το αίσθημα της επιβίωσης τον κάνει να λησμονά το σύνολο και τους συμπατριώτες. Τότε ο εθνικιστής αδιαφορεί γι αυτό που λέγεται πατρίδα συμμαχώντας με τον εχθρό απέναντι στον εσωτερικό «εχθρό» ή τρέπεται σε φυγή.
Και η φυλετική καταγωγή που τόσο διατράνωνε, πού πήγε;
Τότε η καταγωγή του αίματος δεν μετράει και οι πράξεις καθοδηγούνται από το ατομικό συμφέρον. Η έχθρα για την ισότητα είναι αυτή που παραπέμπει στο ατομικό συμφέρον. Δεν μπορεί αυτός ο υπερήφανος Ελληναράς να εξισωθεί με τους άλλους πολίτες αυτού του κόσμου. Θεωρεί τον εαυτό του ανώτερο. Η δίψα για πλουτισμό δεν μας ενδιαφέρει άμεσα εδώ, όμως και αυτή γίνεται κίνητρο για την συμπεριφορά εκείνων που δεν επιδιώκουν ισότητα και δικαιοσύνη για όλους. Όταν ξέσπασε η επανάσταση του 21 στην Τριπολιτσά εκλιπαρούσαν οι κυνηγημένοι Τούρκοι από το μίσος του Πάνου Κολοκοτρώνη. Να πως μας διασώζεται η ιστορία από τον γραμματικό του Θ. Ρηγόπουλο.
«Και ημείς Έλληνες είμεθα, γεννηθέντες και ανατραφέντες, ημείς και οι πατέρες και οι πρόγονοί μας, εις την Ελλάδα. Δεν πρέπει να μας λέγετε Περσιανούς ούτε να μας σκοτώνετε διότι είμεθα αδελφοί, έξω από μίαν πίστιν… Τον ραγιά δεν τον εγυμνώσαμεν και δεν τον ετυραννούσαμε ημείς αλλά οι Άρχοντες σας. Διότι εκείνοι επλήρωναν (συμπλήρωναν) τα Δεφτέρια (κατάστιχα) εμφαίνοντα την εις εκάστην επαρχίαν, χωρίον και άτομον αναλογούσαν φοροδοσίαν και αυτοί ελάμβανον, ημείς δε είμεθα μόνον εκτελεσταί». (Κυριάκος Σιμόπουλος, «Πως είδαν οι ξένοι την Ελλάδα του 21», τόμος Α΄ σελίδα 493).

Αυτοί που τόσο κόπτονται για την ένδοξη καταγωγή τους, απόγονοι κοτζαμπάσηδων, γερμανοτσολιάδων και δοσίλογων, βασιλικών και ακροδεξιών αποβρασμάτων είναι, όπως όλοι μας άλλωστε στο τόπο αυτό. Μόνο η μόρφωση μας κάνει διαφορετικούς. Δυστυχώς για κάποιους το δίκιο και την ισότητα την βλέπουν εχθρικά. Ρατσιστικά μετράνε τις αρετές, τις αξίες και την ανθρωπιά και όλα με ιδιοτέλεια τα κρίνουν. Στον πυρήνα αυτών των ιδεολογιών βρίσκεται το ατομικό συμφέρον και όταν αυτό εκφράζεται φυλετικά και πολιτικά, πάντα φασιστικά εκδηλώνεται. Όπως έλεγε και ο Καρνεάδης (214-129) «Δεν υπάρχουν αιώνιες ηθικές αξίες, γιατί δεν υπάρχει φυσικό δίκαιο. Οι νόμοι θεσπίζονται μόνο από τους ανθρώπους και αλλάζουν ανάλογα με τις ανάγκες και τα συμφέροντά τους

Ας πάρουμε για παράδειγμα το πολυτιμότερο «εθνικό» κοίτασμα του τόπου αυτού: τους αρχαιολογικούς θησαυρούς της Ελλάδας. Οι αρχαιολογικοί θησαυροί είναι πολιτιστική περιουσία του τόπου και όχι του έθνους που στον τόπο αυτό, μετά τους κλασικούς χρόνους, πάντα ήταν ξενόδουλο και υποταγμένο στους ισχυρούς που το λυμαίνονταν. Ο τόπος έχει ιστορία και ιστορική συνέχεια που δεν χαλκεύεται, σε σχέση με το «έθνος» που σαν αρχή του κράτους καθόριζε τα ποιοτικά του χαρακτηριστικά από χρόνο σε χρόνο κατά το δοκούν. Να το πούμε και καλύτερα: Οι αρχαιολογικοί θησαυροί δεν είναι πατρογονική πολιτιστική κληρονομιά σύμφωνα με την φυλετική συνέχιση του λαού, αλλά Ελληνική πολιτιστική κληρονομιά σύμφωνα με την ιστορική συνέχιση του τόπου. Η αιχμαλωσία των αρχαιοτήτων σε ξένα μουσεία και μακριά από το ιστορικό και γεωγραφικό περίγυρο αποτελεί πολιτισμική κλοπή, όπως και η διαχείριση των αρχαιοτήτων από την κάθε άρχουσα αρχή του έθνους που καθόριζε την οικονομική τους εκμετάλλευση. Φρίττει κανείς διαβάζοντας τα κείμενα των εγκυκλίων περί διαχείρισης και οικονομικής εκμετάλλευσης των αρχαιοτήτων μετά την επανάσταση του 21. Ό,τι γλύτωσε από την καταστροφική λαίλαπα του χριστιανισμού, την σύληση και τυμβωρυχία των επόμενων αιώνων και την μακροχρόνια διαχείριση των απολίτιστων τούρκων εν μέσω πολεμικών συγκρούσεων και καταστροφών, το εκμεταλλεύτηκαν οικονομικά οι περιβόητοι εθνοσωτήρες του νεοσύστατου Ελληνικού Έθνους (βλέπε Κυριάκο Σιμόπουλο «Η Λεηλασία και καταστροφή των Ελληνικών αρχαιοτήτων» σελ. 311-478).
Δυστυχώς την πολιτιστική κληρονομιά των αρχαίων Ελλήνων δεν την καθορίζουν και δεν την εκμεταλλεύονται διανοούμενοι και άνθρωποι του πνεύματος που ξέρουν να φυλάττουν πνευματικές Θερμοπύλες, αλλά τραπεζίτες, πολιτικοί και αρχαιοκάπηλοι που αυτοχρίστηκαν κληρονόμοι λόγω θέσης και ισχύος. Γι αυτούς τους εθνικούς εξευτελισμούς τι έχουμε να πούμε, Ελληναράδες μου; Εδώ οι «εθνικοί λόγοι», η «εθνική άμιλλα», το «εθνικό συμφέρον» και η «πολιτιστική περιουσία του έθνους» έστησαν τρελό χορό καταληστεύοντας τον τόπο. Πολιτιστική κλοπή, όχι ενός έθνους που κατασκευάζεται, από έναν νομοθέτη και επιβάλλεται σαν κουλτούρα του έθνους από το κατεστημένο, αλλά κλοπή της ιστορικής συνέχειας του χώρου που δεν κατασκευάζεται, δεν επινοείται και κυρίως δεν χαλκεύεται. Η φιλοσοφία που διαμορφώνεται από την αίσθηση που έχει κανείς για τα πιο πάνω είναι τα κριτήρια που θα ορίσουν κάποιον, αληθινά, Έλληνα, άσχετα από τον τόπο που γεννήθηκε και την γλώσσα που μιλάει. Γιατί ο τόπος γέννησης και η εκμάθηση της γλώσσας είναι σχετικά δεδομένα, άσχετα με ό,τι καθορίζει την πεποίθηση μέσα από την οποία θα κάνει πράξη την θέλησή του. Αυτή η πράξη είναι που καθορίζει την αρετή που πρέπει να διέπει τον κληρονόμο. Δυστυχώς τέτοιους, ελάχιστους έβγαλε ο τόπος αυτός, ενώ οι εφιάλτες του παρελθόντος μέχρι σήμερα τρώνε με δυο μασέλες κομπορρημονώντας για την «εθνική» τους καταγωγή!

Γι αυτό και δεν παίζει κανένα ρόλο αυτός που ζητά και απαιτεί την επιστροφή των αρχαιολογικών θησαυρών στον ιστορικό τους τόπο, άσχετα από τον τόπο που γεννήθηκε ο ίδιος ή από την γλώσσα που μιλάει. Τέτοιες παραινέσεις και προτροπές, ειδικά όταν εκφράζονται από έναν ξένο και σε ξένη γλώσσα προς την Ελληνική, συνήθως εκφράζει όχι μόνο ειλικρίνεια αλλά και βαθιά συναισθήματα ελληνικότητας πολύ πιο γνήσια από έναν «Έλληνα» που απλά εκλιπαρεί την επιστροφή, συχνά με κίνητρα τον τουρισμό και την οικονομική τους εκμετάλλευση. Αυτά εκφράζουν την πεποίθηση και την αισθητική του απολυτρωτικού πνεύματος για την επαλλήνιση των αρχαιολογικών θησαυρών καθορίζοντας και αυτό που θα λέγαμε «αληθινός Έλληνας» με όλη τη σημασία της λέξης. Όχι πως δεν υπάρχουν και εδώ τέτοιοι Έλληνες, όμως «Έλληνες» με την φυλετική και γονιδιακή συνέχεια αποτελεί την πιο κακόγουστη και παράλογη εκδοχή που δεν στηρίζεται πουθενά παρά μόνο στην ημιμάθεια και την αφέλεια.    
Οι εθνικιστές υιοθετώντας το ένδοξο παρελθόν τους, σαν συνέχεια που δεν διακόπηκε ποτέ στο χρόνο, διακρίνουν τον σπουδαίο απόγονο από τον υπανάπτυκτο βάρβαρο, νομιμοποιώντας και ταυτίζοντας την βία με την πολιτική τους πράξη. Η πίστη στις φαντασιακές εκδοχές του έθνους μαζί με την πίστη της ένδοξης καταγωγής, απομακρύνει τον άνθρωπο από τις αξίες του κλασικού ελληνισμού, από εκείνες τις αρετές που θα έπρεπε όλοι σαν άνθρωποι να υιοθετήσουμε, αν θέλουμε να λεγόμαστε πολιτισμένα όντα έχοντας σαν χρέος και καθήκον ειρηνικά να συμβιώσουμε στον πολυτάραχο αυτό πλανήτη.

Αιτία πολέμων και συμφορών, ανάμεσα στους ανθρώπους, πάντα ήταν η μοιρασιά της γης (η ιδιοκτησία) και ο πνευματικός διχασμός (η θρησκεία), ανάμεσα στις ιδέες που γεννούσε με το μυαλό του ο άνθρωπος. Πρώτα δημιουργούσε τις ιδέες και μετά οι ίδιες τον χειραγωγούσαν. Η θρησκεία ήταν εκείνη που χώριζε πάντα τους ανθρώπους σε διαφορετικά στρατόπεδα και αυτό δεν άλλαξε από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Αν θέλουμε να κάνουμε το βήμα που και οι κλασικοί αδυνατούσαν, ιδού η πρόκληση. Η κατάργηση των θρησκειών είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που χρέος και καθήκον έχουμε απέναντι στην ανθρωπότητα. Αν η θρησκεία κάποτε ήταν ο συνεκτικός δεσμός της φυλής και της πολιτείας, από τους πιο δυνατούς όπως τονίσαμε, τώρα αποδεικνύεται ο καταστροφικότερος, αφού απειλεί ήδη την ανθρωπότητα με αφανισμό και δεν υπερβάλλω σε αυτό. Αν σε κείνη την πρωτόγονη εποχή συνέβαλε στην κοινωνικοποίηση, ο ρόλος του εκπληρώθηκε και τώρα πρέπει να τον υπερβούμε. Η υπέρβαση κάνει το άλμα. Αν κάποτε η θρησκεία, σαν μεταφυσική θεώρηση, έδινε απαντήσεις για την μοίρα του ανθρώπου και σαν ειμαρμένη καθοδηγούσε τις τύχες των ανθρώπων, ο ρόλος της θρησκείας είναι ήδη ξεπερασμένος. Ο μύθος ανέθεσε στην φιλοσοφία να εξηγήσει τον κόσμο. Η φιλοσοφία που το κατόρθωσε δεν ήταν άλλη από την Ιωνική σχολή των αρχαίων Ελλήνων. Είναι αυτή που άνοιξε το δρόμο για τις επιστήμες και άλλαξε την πορεία του κόσμου για ένα ανθρωπινότερο μέλλον. Αν δεν έγινε ανθρωπινότερος ο κόσμος μας δεν φταίει, ούτε η φιλοσοφία, ούτε οι επιστήμη, αλλά οι θρησκευτικοί και πολιτικοί παράγοντες που είχαν συμφέρον να φρενάρουν την αλματώδη κίνηση που ωθούσε τον άνθρωπο μπροστά, γιατί θεώρησαν ότι θίγονται τα συμφέροντά τους. Να γιατί θα έπρεπε να είμαστε περήφανοι σαν Έλληνες ή καλύτερα γιατί θα έπρεπε να τιμώνται οι Έλληνες. Αυτός είναι ο Ελληνικός πολιτισμός και όχι οι θεοί, τα ήθη, τα έθιμα και οι σαχλές φιλοσοφικές ρήσεις και οι πολύπλοκοι φιλοσοφικοί στοχασμοί ιδεαλιστών φιλοσόφων για την ψυχή και ένα σωρό άλλες ανόητες δεισιδαιμονίες. Οι θεοί αντικαταστάθηκαν από υλικές δυνάμεις που ανέπτυξαν οι επιστήμες. Τα ήθη και τα έθιμα ξεπεράστηκαν από τον χρόνο και τις κοινωνικές σχέσεις των ανθρώπων που άλλωστε τόσες φορές άλλαξαν. Σαν δρώμενα, για να μας θυμίζουν την αρχαιότητα και την απαρχή του δρόμου που είχαμε μπροστά μας, μπορούμε να τα θυμόμαστε, μα ως εκεί!

Η μαντική σαν τέχνη και η Ειμαρμένη σαν πεπρωμένο δεν υφίσταται για τον λογικό νου. Γι αυτό και οι πρώτοι Υλιστές φιλόσοφοι απομυθοποίησαν την τύχη τονίζοντας ότι είναι φυσική αναγκαιότητα και όχι θεϊκή πρόληψη, πολύ περισσότερο δε, προσπαθώντας να την παρακάμψουμε με δεήσεις.
Όταν κάποιος κατανοήσει ότι η μαντική είναι πλάνη, έλεγε ο Επίκουρος, θα καταλάβει ότι η Ειμαρμένη δεν έχει στήριγμα ενώ ο Διογένης ο Οινοανδέας τόνιζε ότι «η τύχη δεν έχει καύσιμο υλικό σαν τη φωτιά για να συντηρηθεί… μικροεμπόδια βάζει η τύχη στο σοφό άνθρωπο, ενώ τα μεγαλύτερα και τα πιο σημαντικά τα ορίζει η λογική του».
Τα τελετουργικά δεν αλλάζουν τον κόσμο, αλλά οι τέχνες και οι επιστήμες. Η ιδεαλιστική φιλοσοφία δεν έχει να μας δώσει τίποτα απολύτως. Ό,τι είχε να δώσει, το έδωσε στην κλασική εποχή και δυστυχώς το μεταλαμπάδευσε στις επερχόμενες θρησκείες που τροχοπέδησαν την ανθρωπότητα καθυστερώντας τον πολιτισμό για πάνω από δυο χιλιάδες χρόνια. Ο χριστιανισμός κληρονόμησε όλα εκείνα τα στοιχεία από την ιδεαλιστική φιλοσοφία των αρχαίων Ελλήνων που επιβράδυναν τον πολιτισμό μας συσκοτίζοντάς τον με το πυκνό σκοτάδι του Μεσαίωνα. Ας το έχουν αυτό υπ’ όψιν τους οι σημερινοί «απόγονοι» της παρακμής και της ανόητης δεισιδαιμονίας που τόσο γοητεύτηκαν από τον ανθελληνικό και αντιεπιστημονικό μεταφυσικό τρόπο σκέψης των ιδεαλιστών φιλοσόφων και τόσο έθρεψαν τον χριστιανισμό και γενικά τις τρεις επερχόμενες αποκαλυπτικές θρησκείες. Η μεταφυσική και γενικά ο ιδεαλισμός πάντα ήταν η φιλοσοφία που εξυπηρετούσε την αντίδραση και τις εκμεταλλεύτριες τάξεις σε βάρος των λαών.

Ας το πούμε μια φορά ακόμα: Δεν υπάρχει μεταφυσική οντότητα πίσω από την καταγωγή των Ελλήνων και ακόμα περισσότερο πίσω από την καταγωγή των ρωμιών, παρά μόνο ένα συνεχές γίγνεσθαι που αλλάζει με το χρόνο, κυρίως από την παρέμβαση της ίδιας της κοινωνίας που αλλάζει τον εαυτό της. Ενδογενείς οι δυνατότητες του ανθρώπου και όχι εξωγενείς. Κανένας θεός δεν επεμβαίνει στη ζωή του ανθρώπου. Ο ίδιος ο άνθρωπος καθορίζει τη ζωή του, σύμφωνα με την παιδεία που πήρε από μικρός. Ο Ελληνικός πολιτισμός έχει μακρά ιστορία. Όμως αν με δυο λόγια θα έπρεπε να ορίσω τον Ελληνικό πολιτισμό θα τον όριζα έτσι όπως τον όρισα στον Πρόλογο του «Χαλκεύοντας την Ιστορία».     
«Οι αρχαίοι Έλληνες, μεταξύ άλλων, λάτρεψαν την Αλήθεια, την Ελευθερία και το Κάλλος.
Την αλήθεια ανέπτυξαν με τη φιλοσοφία.
Την ελευθερία με την πολιτική.
Το κάλλος με την αισθητική.
Η πρώτη συνέβαλε στη σύλληψη του υλισμού.
Η δεύτερη στη δημοκρατία.
Η τρίτη στην τέχνη.
Η απαράμιλλος σχέση αυτών δημιούργησε αυτό που λέμε Ελληνικό Πολιτισμό
Τίποτα άλλο δεν λέγεται ελληνικός πολιτισμός. Μέχρι την κλασική εποχή η θρησκεία σαν συνεκτικός δεσμός, επιτέλεσε το χρέος της. Από εκεί και πέρα έγινε όργανο κυριαρχίας της άρχουσας τάξης, των πλουσίων και των εκμεταλλευτών του Συστήματος για να χειραγωγεί συνειδήσεις. Η θεόπεμπτη τάξη των ρασοφόρων εκθειάζει την εξουσία και την ατομική ιδιοκτησία, την ισχύ και την κοινωνική ανισότητα σαν σκοπό της ζωής, απόλυτα δοσμένα από το θεό. Να γιατί οι θρησκείες ασκούν τον πιο αντιδραστικό ρόλο στην κοινωνία εξυπηρετώντας πάντα την άρχουσα τάξη. Γι αυτό και το Σύστημα τις προστατεύει σαν κόρη οφθαλμού, όχι μόνο τώρα, αλλά ανέκαθεν. Η αθεΐα βρέθηκε στο στόχαστρο των ιδεαλιστών και του Συστήματος, ακόμα και στην κλασική εποχή. Δεν καταδίκαζαν ανθρώπους μόνο οι χριστιανοί αλλά όλοι εκείνοι που ένιωσαν να απειλείται η υπόστασή τους με την εμφάνιση εκείνων που είχαν να δώσουν απαντήσεις διαφορετικές από εκείνες που έδιναν οι προστατευμένοι των θεών. Τα μαντεία χειραγωγούσαν το Σύστημα με ψεύδη και ανόητες μαντείες που εξυπηρετούσαν ιδιοτελή συμφέροντα. Η εποχή που ο άνθρωπος με αφέλεια πίστευε τις ανόητες ιερατικές και μαντικές ασάφειες είχε παρέλθει ανεπιστρεπτί.

Οι φυσιοκράτες αναζητούσαν την αλήθεια ρωτώντας κατευθείαν τη φύση και η τελευταία ήξερε να δίνει απαντήσεις. Αυτή ήταν η φυσιοκρατική σχολή της Ιωνίας που έδωσε πνευματική τροφή στους σοφιστές που από τον πέμπτο αιώνα θα επιτελούσαν τον πρώτο Διαφωτισμό στην αρχαία Ελλάδα. Δυστυχώς οι ιδεαλιστές λυσσαλέα τους πολέμησαν. Έκαψαν βιβλία, φυλάκισαν και εξόρισαν φιλοσόφους. Όπως έγραψα στις «Φιλοσοφικές Σχολές της Αρχαίας Ελλάδας», η Σοφιστική «…είναι μια μεγάλη πνευματική κίνηση που επηρέασε ακόμα και τον ίδιο τον Πλάτωνα, τον κατεξοχήν πολέμιό της. Σαν ολιγαρχικός και συντηρητικός που ήταν, αντιδρούσε σε κάθε δημοκρατική και πνευματική καινοτομία που οι σοφιστές έθεταν με τόλμη και παρρησία, κάνοντάς τον να λέει ότι οι σοφιστές είναι φανερός όλεθρος και διαφθορά για εκείνους που τους συναναστρέφονται.
Οι σοφιστές κυρίως ασχολήθηκαν με την ηθική, την πολιτική, τη θρησκειολογία, την εκπαίδευση και όλα εκείνα τα θέματα όπου ο συντηρητισμός τρέμει, γιατί φέρνουν την αλλαγή. Η ακμή της σοφιστικής βρίσκεται στο τέλος της περιόδου των φυσιοκρατών και σαν δυνατά μυαλά οικειοποιούνται ολόκληρη την υλιστική ιδεολογία. Δημοκρατικοί στην πλειονότητά τους οι σοφιστές και διαλεκτικοί στη φιλοσοφία τους παραμέρισαν τη μεταφυσική οντολογία των Ελεατών, σαν αποκύημα της φαντασίας. Το δίκαιο, η ηθική και η αρετή, που οι σοφιστές τα θεωρούν διδακτέα, ανοίγουν νέους δρόμους και η ορθολογική σκέψη απογειώνεται. Η Ελλάδα διαφωτίζεται. Αναγκαία πνευματική κίνηση της εποχής, σε πείσμα των αριστοκρατών που τρέμουν τους νεωτερισμούς και την πρόοδο» (Απόστολος Λυμπερίδης «Φιλοσοφικές Σχολές της Αρχαίας Ελλάδας» σελ. 60).

Σαν συνεχιστές των Ιώνων με τις πιο δημοκρατικές αντιλήψεις των διανοούμενων της εποχής εκείνης, οι σοφιστές, απέρριψαν από τους μύθους κάθε υπερβολή και ανοησία, που αφορά το δίκαιο, τους νόμους και την ηθική, την ίδια τη θρησκεία από την οποία υποτίθεται απέρρεαν. Απομυθοποίησαν τα φυσικά φαινόμενα και αποκάλυψαν την πλάνη της θρησκείας με εκείνη την βαρύγδουπη ρήση του Πρωταγόρα «Πάντων χρημάτων μέτρον εστίν άνθρωπος, των όντων ως έστιν, των δε ουκ όντων ως ουκ έστιν». (Το μέτρο που μετρά όλα τα πράγματα είναι ο άνθρωπος, για να βρίσκει πως τα υπάρχοντα υπάρχουν και τα μη υπάρχοντα δεν υπάρχουν). Για να το πούμε πιο απλά: όλα τα πράγματα καθορίζονται από τον άνθρωπο. Πραγματική υπόσταση έχουν μόνο εκείνα που αντιλαμβάνεται. Τα αόρατα και απρόσιτα είναι ανύπαρκτα!

Είναι φανερό ότι αυτή η θύελλα διαφωτισμού, της πρώτης σοφιστικής, σαρώνει και χαλάει τα σχέδια των ιδεαλιστών. Ο Σωκράτης, μέσω του Πλάτωνα, τους πολέμησε, όπως και οι επόμενοι ιδεαλιστές φιλόσοφοι όμως δυστυχώς, το κατεστημένο, αν και είχε άδικο, νίκησε. Αυτό εύκολα το αντιλαμβάνεται ο μελετητής των φιλοσοφικών σχολών βλέποντας μέρα με τη μέρα, όλες οι σχολές πλην των Επικουρείων να μεταλλάσονται μεταξύ τους, να συγχωνεύονται, διαιωνίζοντας την μεταφυσική και αλλοτριώνοντας όλο και περισσότερο την συνείδησή τους. Η φιλοσοφία τους μέρα με την μέρα γίνεται θεολογία που επισκιάζει τον φιλοσοφικό λόγο των υλιστών. Τις εξελίξεις πρόλαβαν ιουδαίοι και χριστιανοί που υιοθέτησαν ό,τι εκλεκτικά τους βόλευε για να στηρίξουν το δόγμα τους. Η ενοθεΐα επέτρεπε παράλληλα να λατρεύονται πολλές θεότητες μαζί. Όμως η νέα θρησκεία, βαθειά εγωιστική και καταπιεστική έναντι των άλλων δογμάτων εκτόπισε κάθε άλλη δοξασία προσηλυτίζοντας στο νέο δόγμα. Ύστερα πέταξαν ότι τους ήταν αχρείαστο, αφού πρώτα το καταδίκασαν. Οι σχολές έκλεισαν! Τότε ο πόλεμος φούντωσε και έγινε αδυσώπητος που κόστισε σε όλους. Εκλεκτικά ο ιδεαλισμός των νεοπυθαγορείων, των νεοστωικών και νεοπλατωνιστών σαν οικοδομικό υλικό των γκρεμισμένων ναών χρησίμευσε για την οικοδόμηση της χριστιανικής Εκκλησίας μέχρι την εποχή του Ουμανισμού. Φυσικά δεν αναφέρομαι μόνο στα τούβλα. «Τούβλα» ήταν και τα νέα δόγματα που υψώθηκαν σαν τείχη μισαλοδοξίας για ό,τι παρέπεμπε εκτός του χριστιανισμού. Θεσπίστηκαν δόγματα, έγιναν εκκαθαρίσεις, διωγμοί, εξορίες, φυλακίσεις και πολλοί καταδικάστηκαν με σκληρές ποινές, μακροχρόνια βασανιστήρια που συχνά έφταναν μέχρι τον θάνατο. Έτσι, έσβησαν τα φώτα τον μεσαίωνα, μέχρι την μέρα που αποφάσισε ο άνθρωπος να τα ανάψει. 

Ο αναγεννησιακός ουμανισμός του 16ου αιώνα ήταν αυτός που ανάγκασε τον άνθρωπο να ανάψει τα φώτα, ώστε η ανθρωπότητα να βγει απ’ αυτό το σκοτεινό και μακρόχρονο τούνελ που καταρράκωσε την ηθική, την ελευθερία και την αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Αναβιώνοντας τις ηθικές αξίες της αρχαίας Ελλάδας, κυρίως των Επικουρείων, η ανθρωπότητα άνοιξε πανιά και πάλι για να οδηγηθεί στην κατάκτηση της φύσης και την κοινωνική πρόοδο.
Ο ανθρωπισμός (ουμανισμός) ήταν ο προάγγελος του Διαφωτισμού.
Ο δρόμος ήταν πια ανοιχτός… Μπορεί τα σκυλιά να μην ήταν δεμένα ακόμα, όμως όταν ο άνθρωπος κατάλαβε τη δύναμή του, κατάφερε να τα δέσει! Τα νέα επιστημονικά επιτεύγματα του ανθρώπου άλλαξαν την κοινωνία και την αντίληψη του γι αυτή. Μπορεί ο χριστιανισμός να κοίμισε την ανθρωπότητα για χίλια πεντακόσια χρόνια όμως ο Δημόκριτος, ο Επίκουρος, ο Αρίσταρχος, και τόσοι άλλοι,
γαντζώθηκαν και πάλι στο νου του ανθρώπου. Η ελληνική υλιστική φιλοσοφία έλαμψε και το φως της διαχύθηκε παντού.
Μεταρρυθμίσεις, εξεγέρσεις και επαναστάσεις δημιούργησαν κλίμα τεταμένο αναγκάζοντας πολλούς να βγάλουν τα μαχαίρια. Ο νους πλάνταζε και ζητούσε να απελευθερωθεί. Ο νους του ανθρώπου ξύπνησε και θεσμοί αιώνων κατέρρευσαν μπροστά στον πλούτο των νέων φιλοσοφικών ιδεών και των επιστημονικών επιτευγμάτων που άλλαζαν τη ζωή του ανθρώπου και απαντούσαν στα αιώνια «αναπάντητα» ερωτήματα που η θρησκεία τόσο καιρό συγκάλυπτε ή αγνοούσε.
Ο άνθρωπος του μεσαίωνα, ζώντας το αιώνιο σκοτάδι μέσα στην πλατωνική του σπηλιά, με γυρισμένη την πλάτη στο φως και την αλήθεια, αγνοώντας τη φωτεινή πραγματικότητα για αιώνες, αποφάσισε να στρίψει πίσω και να την αντιμετωπίσει κατάματα, χωρίς τύψεις και φόβο, ανακαλύπτοντας τους νόμους που κινούσαν τις σκιές και θώπευαν τη λογική και τη συνείδησή του. Τα παιχνιδίσματα των σκιών στους τοίχους της σπηλιάς έγιναν νόμοι και αριθμοί που άλλαξαν την αντίληψη του ανθρώπου και την προοπτική του για το μέλλον του κόσμου. Τα ψέματα τελείωσαν!
Ή δεν τελείωσαν ακόμα…

Στις μέρες μας γίνεται επιτακτική η ανάγκη να προβληματιστούμε μπροστά στην απειλή που σημαδεύει το μέλλον της ανθρωπότητας. Αρκεί να κάνουμε μια σύγκριση ανάμεσα σε Δύση και Ανατολή προκειμένου εύκολα να βγάλουμε συμπεράσματα. Τα συμπεράσματα που εξάγονται από την επιτακτική ανάγκη να διαφωτιστεί όσο γίνεται γρηγορότερα η Ανατολή προκειμένου να ξυπνήσουν οι λαοί που βρίσκονται πνιγμένοι στην άγνοια και την αμορφωσιά σε τέτοιο σημείο που ούτε η Δύση τον Μεσαίωνα δεν ήταν.
Στις μέρες μας αποτροπιασμένοι βλέπουμε τα αίσχη των Τζιχαντιστών, με την ίδια απάθεια που τόσο καιρό βλέπαμε τους βομβιστές αυτοκτονίας. Άτομα που σκορπούσαν το θάνατο ζωσμένοι με βόμβες στο κορμί τους προκειμένου να απολαύσουν την πραγματική ζωή… μετά τον θάνατο! Το ιδεατό πάλι αντεστραμμένο με την πραγματικότητα. Σήμερα με χολυγουντιανή σκηνοθεσία και θεαματικό τρόπο προσηλυτισμού και επίδειξη ισχύος, θρησκευτικοί εγκληματίες αποκεφαλίζουν αθώους ομήρους πολέμου με μαχαίρια, μπροστά στην κάμερα, όπως οι χριστιανοί τότε καίγοντας αιρετικούς στις πλατείες, μπροστά στα αθώα βλέμματα των πολιτών που ήθελαν να συνετίσουν. Κάνουν μαζικές δολοφονίες πολιτών, δεμένους πισθάγκωνα, μέσα στις πόλεις ή γυμνούς μπροστά στους ανοιγμένους μαζικούς τάφους που με μπουλντόζες τους θάβουν, λες και πρόκειται για μολυσμένα ζώα που πέθαναν και πρέπει να ταφούν. Ανυπεράσπιστους ανθρώπους να καίγονται σαν τα ποντίκια στο κλουβί. Γυναίκες να πετροβολούνται δημόσια από τους ίδιους τους γονείς και τα αδέρφια επειδή βιάστηκαν, επειδή αντιστάθηκαν ή να πωλούνται σαν πόρνες επειδή αποφάσισαν να φοιτήσουν σε σχολείο ή να αλλαξοπιστήσουν!
Όμως πού πραγματικά βρίσκεται το πρόβλημα; Ας το αναφέρουμε ευθέως: στο δόγμα και στην πίστη, γενικά στις θρησκείες!

Αντί να προσπαθούμε να καταργήσουμε το «πρόβλημα»  και τον διχασμό, το κάνουμε εντονότερο. Πώς; Αν τα δόγματα μπορούσαν να αλλάξουν δεν θα ήταν δόγματα αλλά νόμοι που θεσπίστηκαν και μπορούν να καταργηθούν!
Σαν να έπαθε το πόδι μας γάγγραινα και να σαπίζει ή σαν ο καρκίνος να απλώνεται σε ολόκληρο το σώμα ραγδαία και μεις προσπαθούμε να αντιστρέψουμε με προσευχές το «μη αντιστρεπτό». Προσπαθούμε να διορθώσουμε κάτι ακριβώς με τον τρόπο που το δημιουργήσαμε: καταστέλλοντάς το με πόλεμο και έχθρα. Δεν πρόκειται έτσι να λυθεί το πρόβλημα και αυτό το γνωρίζουν οι ιθύνοντες και γι’ αυτό κάνουν ό,τι μπορούν για να μην λυθεί ποτέ. Γι αυτό κάνουν πως προσπαθούν να το λύσουν, ενώ στην ουσία το μεγαλώνουν ακόμα περισσότερο. Γιατί έχουν συμφέρον να διαιωνίζεται η κατάσταση αυτή.
Κανείς λοιπόν δεν απορεί για την γάγγραινα της πίστης. Όμως ούτε και περνά από το μυαλό των πιστών να θέσουν στον εαυτό τους ένα τέτοιο ερώτημα. Γιατί, όταν οι απαντήσεις μπορούν να δώσουν τη λύση, η αλλοτρίωση φροντίζει να τις αποφεύγει. Στρουθοκαμηλισμός λοιπόν δεν είναι μόνο η ηθελημένη άγνοια του κινδύνου αλλά και η προσπάθεια να αποφύγουμε την αλήθεια επειδή προσβάλλεται η πίστη μας. Γι’ αυτήν την έρμη τραβάμε τόση δυστυχία.

Αποξενώνοντας τον άνθρωπο από την πραγματικότητα προστατεύουμε το Σύστημα. Κανείς δεν μιλάει για την κατάργηση της πίστης, που ως δια μαγείας θα έλυνε όλα προβλήματα από τη μια στιγμή στην άλλη.
Δεν είναι δυνατόν να προσευχόμαστε να μας λύσει ο θεός τις διαφορές που υποτίθεται αυτός μας έδωσε! Αυτό είναι, για να το πω πιο παραστατικά, σαν να προσεύχονται τα πρόβατα στον λύκο από τον οποίο κινδυνεύουν ή όπως λέει και ο λαός «να βάζουμε τους λύκους να φυλάνε τα πρόβατα»!
Ποτέ όμως κανένα πρόβατο δεν θα αντιληφθεί γιατί το ταΐζει ο βοσκός. Αντίθετα, είναι τόσο σίγουρα ότι τα αγαπά, ώστε η μόνη ασφάλεια που νιώθουν είναι αυτή που νιώθουν όταν είναι ασφαλισμένα στο μαντρί! Αν δεν ήταν έτσι, δεν θα ήταν πρόβατα.
Γι αυτό λοιπόν ας έχουμε υπ’ όψιν μας ότι και η θρησκεία είναι μέρος του προβλήματος που ταλανίζει την κοινωνία σαν μια ρατσιστική συμπεριφορά που δέχεται ότι όσοι δεν πιστεύουν στο θεό είναι υποδεέστεροι, κατώτεροι δηλαδή των άλλων. Η θρησκεία πάντα τους καταδίκαζε στο πυρ το εξώτερο και η κοινωνία τους περιφρονούσε ανέκαθεν, από την εποχή του Πλάτωνα που διακήρυσσε ότι η θέση του άθεου είναι στο δεσμωτήριο εφ’ όρου ζωής! 

37 σχόλια:

zoyzoy είπε...

Επίκαιρο το άρθρο σου με τις επιθέσεις των τζιχαντιστών!
Φαίνεται καθαρά το πρόβλημα χειραγώγησης και εθνικισμού ειδικά σε απολίτιστους λαούς.
Το μαχαίρι όμως έχει φτάσει στο κόκκαλο
ποιός θα τολμήσει να το τραβήξει??


Νέο βιβλίο έβγαλες??
ή αναδημοσιευεις άρθρα του παλαιότερου?

Καλή Χρονιά εύχομαι
με ό,τι καλό περιμένεις!


Άθεος είπε...

Πιστεύω να το διάβασες όλο, γιατί αν και εσύ που δεν έχεις σελίδα fb δεν διαβάζεις, τότε πρέπει να απελπιστώ ακόμα πιο πολύ. Θυμάσαι τους καλούς καιρούς των blogs, από τότε που συρρέουν όλοι στο fb έπεσε το διάβασμα σε μαρασμό.
Το 2014 εκδόθηκαν οι "Φιλοσοφικές σχολές της Αρχαίας Ελλάδας" δεν ξέρω πού έμεινες. Υπό έκδοση είναι μια ανθολογία Ε.Φ. και ένα δοκίμιο που γράφω και θα τελειώσει πιστεύω του χρόνου.
Καλή χρονιά και σε σένα και στην οικογένειά σου!

zoyzoy είπε...

Το διάβασα όλο.Δυστυχώς με πήρε και μένα η μπάλα του fb
και πράγματι έχω μειώσει κατά πολύ το διάβασμά μου.
Αλλά το χειρότερο δεν έχω όρεξη ούτε στο δικό μου να γράψω!

Εγώ είχα μείνει στο "Χαλκεύοντας την Ιστορία"
Σε 2-3μήνες θα'χω και'γω κάτι :)

Μάνος Δίκαιος είπε...

Κατανοητά αυτά που γράφεις, αντικειμενικά, ειλικρινά, αληθινά και δίκαια.. πως θα εφαρμοστούν όμως μεμονωμένα ιδέες και ηθικές όταν καιροφυλακτουν έθνη, ομάδες ανθρώπων να εκμεταλλευτούν αλλαγές για να εγκαθιδρύσουν δικά τους δόγματα και τρόπο ζωής; Καλή χρονιά!

Άθεος είπε...

Χαίρομαι που αποφάσισες zoyzoy να βγεις παραέξω! Αναμένω να δω την δουλειά σου.

Άθεος είπε...

Μάνε Δίκαιε αν ήταν εύκολο, ήδη θα γινόταν. Γι αυτό καθυστερεί. Και οι θρησκείες θα καταργηθούν, είναι νομοτελειακό, όμως ακόμα βασιλεύουν. Καλή Χρονιά!

ndemonicos είπε...

Όχι βέβαια, καθόλου τυχαίοι δεν υπήρξαν οι ορισμοί δια των λευκού και μαύρου των Καλού και Κακού (θεού και διαβόλου). Στον χριστιανισμό η «λευκή περιστερά» παριστά το «πνεύμα το άγιον και το ζωοποιόν» (πιθανώτατα και κατά κυριολεξία «ζώον ποιών»), το λευκό γενικώς: παρθενία, πραότητα, συμπόνια, συμπάθεια, καλωσύνη και γενικώς ό,τι ευγενές έχει να επιδείξη ο παγκόσμιος πολιτισμός σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης, το δε μαύρο τα ακριβώς αντίθετα και, επί πλέον, τον θάνατο· κατά δε το καθ’ ημάς (αλλά και τα άλλα δύο ιουδαιογενή) θρήσκευμα τον ψυχικό [πνευματικό, θα έλεγα] μάλλον ή τον βιολογικό. Και φυσικά έχουμε, εν τω συνόλω, καταπιεί αμάσητο το παραμύθι περί αθανασίας της υποτίθεται υπαρχούσης και ανηκούσης τω ενί και μοναδικώ και αληθινώ θεώ ψυχής μας, την οποία εκείνος, άμα τη αναχωρήσει μας εκ του ματαίου τούτου κόσμου, θέλει κατατάξη ή εν τόπω χλοερώ ένθα ουκ έστι… και μάντολες, ή… άστα να πάνε, πάσα στο συνεταιράκι του θα την κάνη.
Επί του θέματος όμως.
Παρ’ όλη την εκτίμηση που τρέφω προς το πρόσωπό σου, και παρά την κατά το μέγιστο μέρος συμφωνία μου με το «ζουμί» του θέματος καθόσον αφορά στην ανάλυση, θα παραθέσω την κριτική μου, η οποία εστιάζει εν πρώτοις σε αφορισμούς, ορισμούς και αντιφάσεις, κατά την άποψή μου, εκ δευτέρου δε σε εκφραστικά, γραμματικά και συντακτικά ατοπήματα. Και, ειλικρινώς, εξεπλάγην με όλα αυτά.
1. Ορίζεις σε δύο σημεία ως ταυτόσημες τις έννοιες «υπηκοότης» και «ιθαγένεια». Και παρότι αντιλαμβάνομαι τι είναι αυτό που σε οδηγεί σε αυτόν τον ορισμό, δεν μπορώ παρά να διαφωνήσω, ακόμη και αν είχε καταργηθή παντελώς και λησμονηθή από αιώνων το πολίτευμα της βασιλείας σε όποια ενδεχομένως μορφή του, αφού το γελοίον του ανθρώπου δέχεται σήμερα ακόμη και την έννοια της «βασιλευομένης δημοκρατίας», όπου η αντίφασις και εγγενής είναι και απολύτως αντιληπτή. Η έννοια υπηκοότης είναι παράγωγος της εννοίας «υπήκοος» (υπό+ακούω), λέξις και έννοια ταυτόσημος με τον όρο «υπάκουος» και ορίζεται ως «ο υποκείμενος στην εξουσία κράτους ή ηγεμόνος» και, εν τέλει, ο φόρου υποτελής (Αθηναϊκή συμμαχία). Από την άλλη ο όρος «ιθαγένεια» παράγεται από τον όρο «ιθαγενής», έννοια σύνθετη από τους όρους «ιθύς» και «γένος», σημαίνει δε τον γεννημένο από νόμιμο γάμο (κατά κυριολεξία: τον κατ’ ευθείαν γεννηθέντα), τον νόμιμο, τον μη νόθο, τον γνήσιο· επί έθνους σημαίνει τους κατ’ ευθείαν απογόνους, τους γνήσιους, τους γηγενείς (γη+γένος), οι οποίοι λέγονται και αυτόχθονες, σε αντίθεση προς τους επήλυδες. [Το ιωνικό ιθύς είναι τύπος του αττικού ευθύς, και όλοι γνωρίζουμε την σημασία της τελευταίας.] Ιθαγενής, εν τέλει, είναι ο καταγόμενος από την χώρα στην οποία κατοικεί, ενώ υπήκοος είναι εκείνος ο οποίος για διάφορους νομικούς λόγους έλαβε την υπηκοότητα της χώρας στην οποία κατοικεί κατά ένα ελάχιστο και συνεχές χρονικό διάστημα και πληροί προκαθωρισμένους όρους και κανόνες πριν ή λάβη την αιτηθείσα υπό του ιδίου υπηκοότητα, και ο οποίος ΟΥΔΕΠΟΤΕ θέλει χαρακτηρισθή ως ιθαγενής αυτής της χώρας.
2. "Οι δεσμοί αυτοί είναι η γλώσσα, και η θρησκεία, όπως τα ήθη και τα έθιμα που είναι απόρροια της θρησκείας". Και αλλού: "Η θρησκεία λοιπόν γίνεται πολιτικός φορέας και κυρίως φορέας ηθικής που θα δημιουργήσει τα έθιμα (εκ του «έθους», του πλήθους, της ομάδας δηλαδή, που θα ακολουθούν τις ίδιες συνήθειες)".
Παρότι δεν υπάρχει κόμμα μετά την λέξη «έθιμα», οπότε η σημασία θα άλλαζε άρδην, έρχεται η δεύτερη πρότασις, όπου καθίσταται εμφανές ότι η θρησκεία είναι αυτή που θα δημιουργήση τα έθιμα. Βεβαίως δημιουργεί ήθη και έθιμα, επηρεάζει στην διαμόρφωση νέων ηθών και εθίμων η θρησκεία (παλαιά ή νέα), αλλά δεν είναι λάθος να θεωρής ότι όποια ήθη και έθιμα οφείλουν την ύπαρξή τους στην θρησκεία, και ότι άνευ αυτής ούτε ήθη θα υπήρχαν ούτε έθιμα;
(Συνεχίζεται)

ndemonicos είπε...

Επί πλέον, όπως είναι δοσμένο, φαίνεται πως ο όρος «έθος» προέρχεται και εκ του όρου «πλήθος» ή αντιστρόφως. Η στίξις είναι σημαντική –πολλές φορές σημαντικώτερη και από την ορθή γραφή– και προκειμένου να μην δοθή μια τέτοια ερμηνεία, θα έπρεπε να μην έχη τεθή κόμμα μετά το «έθους», ώστε να διαβάζη: "…εκ του «έθους» του πλήθους, της ομάδας δηλαδή που θα ακολουθεί τις ίδιες συνήθειες", οπότε τα μετά το κόμμα συνιστούν την επεξήγηση του πρώτου μέρους. Και φυσικά δεν χρειάζεται το κόμμα προ του αναφορικού «που», καθότι είναι επιμεριστική η σημασία του.
3. «Επί τουρκοκρατίας το παιδομάζωμα εξαφάνισε το μεγαλύτερο [μέρος τού] ήδη μπασταρδεμένου πληθυσμού μετατρέποντάς τους σε ραγιάδες, εχθρούς της ίδιας της πατρίδας τους». Ραγιάς ήταν ο χριστιανός υπήκοος του σουλτάνου και συνεκδοχικώς ο δούλος, το οποίον εννοείται και σήμερα. Εχθροί της ίδιας τους της πατρίδας εγίνοντο οι γενίτσαροι, προϊόν του παιδομαζώματος.
Είμαι βέβαιος ότι ο αφορισμός «Αυτοί που τόσο κόπτονται για την ένδοξη καταγωγή τους, απόγονοι κοτζαμπάσηδων, γερμανοτσολιάδων και δοσίλογων, βασιλικών και ακροδεξιών αποβρασμάτων είναι, όπως όλοι μας άλλωστε στο τόπο αυτό» δεν εκφράζει αυτό που εννοούσες. Δεν νομίζω ότι θεωρείς ΟΛΟΥΣ τους κατοίκους αυτού του τόπου γόνους «κοτζαμπάσηδων, γερμανοτσολιάδων και δοσίλογων, βασιλικών και ακροδεξιών αποβρασμάτων».
Επίσης η διατύπωσις «Ο Σωκράτης, μέσω του Πλάτωνα,…» θεωρώ πως είναι αποτέλεσμα βιασύνης, διότι γνωρίζουμε ότι είναι ο Πλάτων εκείνος ο οποίος ό,τι είπε, το είπε διά του Σωκράτους, γεγονός το οποίον προκαλεί μάλιστα κάποια ερωτήματα σχετικά με το Είναι του διδασκάλου του.
Ως προς την λεξιπλασία, με ξενίζει ο νεοπαγής όρος «λαότητα». Δηλαδή πρέπει τώρα να υποθέσω ότι από τον όρο καιρός δυνατόν να παραχθή η λέξις «καιρότητα»; Ή από τον όρο «τύπος» η… τυπότητα;
Θα συγχωρούσα την γραφή «ελαίο θεού», αλλά «ελαίου θεού»; Το ρήμα δεν είναι «εκθλίψει» (εκ του εκθλίβω) αλλά εκλείψει εκ του εκλείπω. Πρέπει επίσης κάποτε όσοι καταθέτουμε δημόσιο λόγο να μάθουμε ότι το ρήμα «αφορώ» συντάσσεται με την πρόθεση «εις» (σε), οπότε λέμε «αφορά σε τούτο ή σε κείνο» και όχι «αφορά τον/την/το».
Δεν θα σταθώ σε ορθογραφικά λάθη, διότι αντιλαμβάνομαι ότι πιθανόν οφείλονται σε αβλεψία. Αλλά θα σταθώ στην χρήση του «σαν», το οποίον, πέραν των άλλων ιδιοτήτων του, χρησιμοποιείται κυρίως ως ομοιωματικό (ή παρομοιαστικό) μόριο και, φυσικά, διαφέρει ουσιωδώς από τον σύνδεσμο «ως», και ως εκ τούτου δεν χρησιμοποιείται αντ’ αυτού. Αν πούμε: «Η Γαλλία σαν χώρα διαθέτει βαρειά βιομηχανία» ή «ο κ. Κάκος θέλει να σας προτρέψη επί του θέματος σαν διευθυντής σας», αυτό που εννοείται είναι ότι η μεν Γαλλία ΔΕΝ είναι χώρα, ο δε κ. Κάκος ΔΕΝ είναι διευθυντής τους, αφού το μόριο «σαν» τίθεται ώστε κάτι να παρομοιασθή με κάτι άλλο, να δηλωθή ότι το άλφα μοιάζει με το βήτα, πλην δεν είναι αυτό. Ο σύνδεσμος «ως» συνδέει ένα όρο με μία ιδιότητά του («Η Γαλλία ως χώρα διαθέτει βαρειά βιομηχανία»), το οποίον σημαίνει ότι ΚΑΙ οι δύο αυτές λέξεις (όρος και ιδιότητα) πρέπει να βρίσκωνται στην ίδια πτώση. Ακούμε να λένε: «Με την ιστορία του ως πολιτικός…», ενώ το ορθόν είναι να τεθή η λέξις «πολιτικός» (η ιδιότητα του όρου, δηλαδή της αντωνυμίας «του») στην γενική πτώση, άρα «Με την ιστορία του ως πολιτικού…». Στο κείμενό σου έχεις καταργήσει τον σύνδεσμο «ως» σε όλες τις περιπτώσεις, αντικαθιστώντας τον με το μόριο «σαν». Από τις πάμπολλες σημειώνω μία με διπλό λάθος: «…και του πλήθους σαν λαός». Όθεν το πλήθος ΔΕΝ είναι λαός, όρος ο οποίος έπρεπε να τεθή στην γενική. Το πρέπον: Και του πλήθους ως λαού.

ndemonicos είπε...

Δεν αντιλαμβάνομαι τον όρο «αντεπαναστατικές ντοπιολαλιές». Αν αυτό ισχύη, τότε δεν μπορεί παρά να υπάρχουν και «επαναστατικές ντοπιολαλιές», ιδιώματα ή γλώσσες – ή κάνω λάθος; Είναι η δεύτερη φορά στην ζωή μου που διαβάζω ότι η γλώσσα, η όποια γλώσσα, διαθέτει παρόμοιες ιδιότητες. Η πρώτη ήταν από τον Σ. Μοσχονά, λέκτορα γλωσσολογίας στο Καποδιστριακό, ο οποίος υπεστήριζε ότι υπάρχουν «γλώσσες εχθρικές» μεταξύ τους.
Γράφεις: «Αργότερα Ρωμαίοι, Σλάβοι, Βλάχοι, Σαρακατσάνοι, Τούρκοι και Βενετσιάνοι, έκαναν το χάσμα ακόμα μεγαλύτερο». Να θεωρήσω πως έχεις ασπασθή την άποψη ότι Σαρακατσάνοι και Βλάχοι δεν είναι ελληνικά φύλα; Φοβούμαι πως διαπράττεις τεράστιο λάθος.
Σημειώνεις: "Στην προεπαναστατημένη «Ελλάδα» ο Ρήγας καλεί σε εξέγερση τους «Έλληνες» σε όλα τα επίπεδα, προσπαθώντας να αφυπνίσει νέα ιδεώδη που βρίσκονται σε αντίθεση με την ψυχολογία του ραγιαδισμού".
Πρώτον, ο όρος είναι «προεπαναστατική» και, δεύτερον, ο Ρήγας επιχειρεί να «εμφυσήση νέα ιδεώδη» και όχι να «αφυπνίσει», διότι τα νέα ιδεώδη δεν υπήρχαν εν υπνώσει στους ραγιάδες ώστε να τα αφυπνίση. Αν δε υπήρχαν, τότε δεν θα ήσαν νέα.
Επειδή οι σκέψεις που καταθέτει ο καθένας συνιστούν απαύγασμα προσωπικών εμπειριών [όπου περιλαμβάνεται βεβαίως και κυρίως και πρωταρχικώς η μάθησις] είναι εξ υποκειμένου, όλα όσα απαριθμηθούν τείνουν να υπηρετούν το υποκείμενο, ακόμη και αν η επίφασις είναι ή φαίνεται να είναι εξ αντικειμένου, και αυτό ένεκα, γενικώς, επικλήσεως απόψεων εδραιωμένων στα υψηλού επιπέδου ή αποδεκτώς υψηλής αποδοχής πνευματικά αποκαλούμενα στρώματα. Δηλαδή της «κατεστημένικης», κατά τον Σκαρίμπα, πνευματικής ελίτ.
Είναι γεγονός ότι και ο χριστιανισμός και ο κομμουνισμός ως δόγματα ή κοσμοθεωρίες καταργούν και τα σύνορα και τα έθνη (όπως αυτά ορίζονται), ο μεν πρώτος επιβάλλοντας ως αρχηγό ένα θεό, ο δε δεύτερος (εν τη πράξει) τον γ.γ. ή την γενική γραμματεία του ΚΚ, αλλά αν διαφωνούμε με τον πρώτο15/3/2016 γιατί θα συμφωνήσουμε με τον δεύτερο;
Επειδή δεν έχω άλλο τρόπο να επικοινωνήσω αυτές τις κρίσεις, τις παραθέτω ως σχόλιο, πλην δεν είναι αναγκαίο να τις δημοσιεύσης, αν δεν το θέλης. Οι κρίσεις μου όσον αγορά στην ελληνική γλώσσα πηγάζουν από την εμμονή μου, αν θες, ότι αν δεν την χρησιμοποιούμε σωστά, άθελά μας συμβάλλουμε στην κατάργησή της, επιχείρησις η οποία έχει δρομολογηθή εδώ και πολλά χρόνια. Επιθυμούμε να συμβάλλουμε; Αν όχι, ας είμαστε περισσότερο επιμελείς στην κατάθεση του γραπτού λόγου μας.

Γιώργος είπε...

Καταφέρεται με τόσο πάθος εναντιον του Χριστιανισμού.Αλλά δεν πειράζει είχε πεί ο Κύριος στον Θωμά: Εσύ πιστέψες γιατί με ειδες αλλά ευλογημένοι αυτοί που θα πιστέψουν ΧΩΡΙΣ να με δουν.Περιμένω απάντηση.

Γιώργος είπε...

Και ας πάρουμε την αθεϊστική διδασκαλία. Οπου εφαρμόστηκε αμέσως μετά παρατηρήθηκε αναβίωση των θρησκευτικών υποχρεώσεων των ανθρώπων. Ξέρεις γιατί; Γιατί οι άνθρωποι πιστεύουν.Εν πασει περίπτωση να σαι καλά δεν μπήκα για να σου επιτεθώ.

Άθεος είπε...

Αγαπητέ φίλε ndemonicos μην δίνεις τόση σημασία στην ετυμολογία των λέξεων. Από τότε που απολέσαμε την γλώσσα μας και δεχτήκαμε τόσες συμβάσεις, συμβατικά πρέπει να την βλέπεις, αναγνωρίζοντας από το κείμενο την σύμβαση που κάνουν. Έτσι αίρονται οι παρεξηγήσεις. Όσο για τα ιδεολογικά θέματα, αυτά δεν λύνονται από εδώ. Όταν έρθεις στην Αθήνα, κτύπα ένα τηλέφωνο για να σου εξηγήσω καλύτερα, πόσο λάθος κάνεις σε όλα εκείνα που πιο πάνω διαφώνησες. Πιστεύω να έλαβες γνώση και του 1ου μέρους του άρθρου, διαφορετικά πρέπει να το λάβεις υπόψη καταδικάζοντας τις ρίζες που υποτίθεται κρατάμε από την αρχαιότητα. Διαφορετικά πρέπει να γίνουμε ρατσιστές.
Τέλος, να σου κάνω και εγώ μια κριτική: όσο πιο συνεπτυγμένα γράφεις, τόσο κατανοητότερος γίνεσαι.

Άθεος είπε...

Ευχαριστώ και για την επίσκεψή σου Γιώργο και για το ύφος σου. Ούτε καταφέρομαι μόνο ενάντια στους χριστιανούς. Σε όλους το κάνω και μόνο εκεί όπου κατά την γνώμη μου εξαπατούν τους πιστούς με ψέματα και αγυρτείες. Όσο για τις χώρες που ήταν υποτίθεται άθεες και τώρα επιστρέψανε, μάλλον δεν δίδασκαν σωστά φιλοσοφία και φυσική. Αυτά είναι τα βιβλία του αθεϊσμού. Αν τα δίδασκαν σωστά, τότε εγώ ρωτάω: γιατί τελικά πιστεύουν;

ndemonicos είπε...

Αγαπητέ φίλε Απόστολε,
Γνωρίζεις ότι η όποια κριτική ασκώ σε κείμενα ανθρώπων των οποίων εκτιμώ γνώσεις, ευφυΐα και αναλυτική κριτική προσέγγιση εκκινεί κατ' αρχάς από αγαθή προαίρεση. Και αν επρόκειτο περί ανθρώπου στερουμένου των ανωτέρω αναγκαίων (ώστε να συγκινηθώ) προτερημάτων, ουδόλως ήθελε ασχοληθώ.
Όταν έλθω στην Αθήνα, έσο βέβαιος ότι θα σου τηλεφωνήσω, και φυσικά θα έχης την ευκαιρία να με πείσης για τις λάθος απόψεις μου, όποιες και περί όποιου θέματος. Δεν είμαι δα και αποστεωμένος ώστε να μην μετακινούμαι όταν η λογική το επιβάλη.
Φυσικά μελέτησα και το πρώτο μέρος - εξ άλλου περίμενα την δημοσίευση του προαναγγελθέντος δευτέρου ώστε να σχηματίσω ωλοκληρωμένη άποψη.

-->> Στον φίλο Γιώργο θέλω να πω ότι εκείνοι οι οποίοι πιστεύουν χωρίς να δουν (χωρίς δηλαδή αποδείξεις περί του αληθούς του προτεινομένου) ανήκουν στην ιδιαίτερη πλην πολυπληθή κατηγορία των βελαζόντων. Και για να μη του μείνη η παραμικρή αμφιβολία, τον προτρέπω να διαβάση εκ του πρωτοτύπου του κατά Ιωάννην Κ τους στίχους 19-29. Εκεί θα διαπιστώση την προς Θωμάν τον Δίδυμον μπαρούφα του Ιησού (Ιωάννη βεβαίως-βεβαίως) "μακάριοι οι μη ιδόντες και πιστεύσαντες", αφού ΟΛΟΙ οι υπόλοιποι δέκα μαθητές-απόστολοι χρειάστηκε ΠΡΩΤΑ ΝΑ ΙΔΟΥΝ ΕΚ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΩΣΕΩΣ ΤΑ ΣΗΜΑΔΙΑ ώστε να πιστεύσουν.
Αν όμως, φίλε Γιώργο, θεωρής ότι αναλύοντας, μελετώντας ή εμβαθύνοντας στα εντός των Γραφών καταγεγραμμένα ποιείς αμάρτημα, ας μη κολασθής. Μείνε στο γέμον σκότους φως του θεού σου.

Άθεος είπε...

Το γνωρίζω ndemonicos, σε ξέρω και δεν χρειάζεται να μου το υπενθυμίσεις. Άσχετα τι λέω εγώ, ευπρόσδεκτη η γνώμη και η κριτική σου.

Γιώργος είπε...

Θα μείνω φίλε μου....θα συνεχίσω να πιστεύω!!!Κάνε ότι πιστεύεις η ότι σε φωτίσει ο Θεός (γιατί το φώς Του είναι όλος ο κόσμος). Υ.Γ αν οι άθεοι ηταν λιγότερο επιθετικοί εναντίον της θρησκείας θα τους συμπαθούσαν πολύ περισσότεροι!

Άθεος είπε...

Φίλε Γιώργο, ούτε σου είπα να φύγεις, ούτε να μην πιστεύεις. Όσο για τις αντιπάθειες που έχεις για τους άθεους, δεν θα ακολουθήσω την προτροπή σου. Για μένα συμπαθής είναι εκείνος που μου δημιουργεί συμπάθεια σαν συνάνθρωπος, άσχετα αν πιστεύει ή όχι.

Γιώργος είπε...

Sorry που αργω να σου απαντήσω αλλά έλειπα Ρωσία για δουλειές!Σε προηγούμενη ανάρτηση σου λες πως οι θρησκείες θα εξαφανιστούν! Να σου πω ότι στη Ρωσία αυτό που ήδη εξαφανίστηκε είναι ο αθεϊσμός ούτε ένας άθεος δεν έμεινε! Θες οι αυστηροί νόμοι(πατα Βίκτορ Κρασνοφ) θες ότι δε σηκώνουν προσβολές πρός τη θρησκεία τους μετά την ΕΣΣΔ πάντως σάιτ και μπλογκ υπέρ της άθεια δεν υπάρχει ούτε ενα...οι Ρώσοι γνώρισαν τον αθεϊσμό και τον απέρριψαν ολοκληρωτικά!Απόδειξη: ακόμα και οι νέοι εκκλησιάζονται τακτικά στη Ρωσία! Εκεί έχουν θεοκρατία μπροστά τους η Ελλάδα είναι κοσμική Γαλλία!Αυτά συμβαίνουν όταν συγκρούονται σε ανοιχτή μάχη Θρησκεία-Αθεια η αθεια χάνει ολοκληρωτικά! Οι Ρώσοι ως χριστιανοί δεν πέρασαν το Διαφωτισμό; Κι όμως αντί να εξαληφθει ο Χριστιανισμός εξαλείφθηκε η αθεια!Στη Ρωσια ο λαος ειναι συντριπτικα υπερ της εκκκησιας η οποια επεστρεψε ισχυροτερη!Ο αθεϊσμός ΔΕΝ έχει ελπίδες σε μία κατά μέτωπο σύγκρουση με την Θρησκεία! Αυτό που γίνεται στη Δύση θα οδηγήσει σταδιακά στην επικράτηση αθεϊστικων καθεστώτων τύπου ΕΣΣΔ αυτά θα πέσουν και η αθεια θα εξαφανιστεί κι από τη Δύση!Η θα ζεί στην αθεια η Δύση με αντίβαρο τη Ρωσία οπότε θα γίνει η Δευτερα Παρουσία (ελπίζω να μη γελάσεις/ειρωνευτείς) και θα αρχίσει η νέα εποχή οπότε επίσης πάει η αθεια!Απάντηση παρακαλώ!

Άθεος είπε...

Είναι λάθος να λες ότι όλοι οι Ρώσοι πιστεύουν. Αυτή η απολυτότητα είναι ιδεαλιστικό κατάλοιπο. Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι πράγματι πιστεύουν. Αυτό δείχνει ότι η αθεΐα δεν είναι σωστή ή ότι ο χριστιανισμός είναι καλύτερος; Φυσικά ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Δείχνει, ότι δείχνει σε όλο τον κόσμο: αν, έστω και σε μια γενιά, γίνει συστηματικά διαπαιδαγωγική και προσηλυτιστική δουλειά σίγουρα οι μάζες θα ακολουθήσουν. Ό,τι έγινε δηλαδή την τελευταία 30ετία! Επίσης δείχνει ότι τελικά ακόμα και στη Ρωσία δεν γινόταν συστηματική εκπαίδευση υπέρ του διαλεκτικού υλισμού και δεν δόθηκε όσο έπρεπε η προσοχή στο εκπαιδευτικό σύστημα στο σημείο αυτό. Τώρα βέβαια βγαίνουν και άλλα συμπεράσματα που αντιφάσκουν με όσα οι πιστοί υποστήριζαν σχίζοντας τα ιμάτιά τους τον καιρό εκείνο, ότι δηλαδή γίνεται προπαγάνδα και πλύση εγκεφάλου υπέρ του αθεϊσμού, γκρεμίζονταν εκκλησίες και άλλα φαιδρά. Να, που τελικά που κατέληξε η ανοχή που επικρατούσε τότε! Τέλος πρέπει να σου πω ότι η αθεΐα δεν είναι σύστημα διαπαιδαγωγικό, όπου πείθει για το αληθές ενάντια στην πίστη. Η αθεΐα βρίσκεται στα εγχειρίδια της φυσικής, στην θεωρία της εξέλιξης, στην κοσμολογία, την ανθρωπολογία και στην φιλοσοφία του διαλεκτικού υλισμού. Γι αυτό και η πίστη είναι γνώρισμα αγραμματοσύνης. Το ότι η βαθειά κρίση στη Ρωσία έβλαψε και βλάπτει με την επιστροφή στην πίστη, απομακρύνοντας την αίσθηση ότι το μέλλον του ανθρώπου βρίσκεται στις δυνατότητές του και όχι στην πίστη και ότι μπορεί να ελεηθεί από μια υπερφυσική δύναμη, δείχνει ακόμα ότι το μόνο σίγουρο είναι ότι η αθεΐα ισχυροποιεί τον άνθρωπο να στηρίζεται στα πόδια του και τον πιστό τον καταντά έρμαιο στις φανταστικές δυνάμεις και προπαντός αφελή περιμένοντας να ελεηθεί από κάτι που πιθανότατα, ακόμα και αν υπήρχε, είναι ανόητο να ελπίζει πως θα ωφεληθεί. Αυτό και μόνο καθιστά τις θρησκείες παράλογες, γιατί όπως έλεγε και ο Επίκουρος «είναι μάταιο να ζητάς από τους θεούς αυτά που μπορείς να αποκτήσεις μόνος». Να γιατί οι κρίσεις σπρώχνουν τους ανθρώπους στο υπερφυσικό, στις εκκλησίες και στα πρακτορεία του Lotto, και η τύχη τόσο εύκολα μπορεί να θεοποιηθεί. Θα μπορούσα να σου γράψω κι άλλα, αλλά τα γράφω στο πιο πάνω άρθρο που μπορείς να το ξαναδιαβάσεις και να εστιαστείς σε πιο ειδικά και συγκεκριμένα θέματα για συζήτηση. Πάντως, έστω και έτσι, χάρηκα γι αυτήν την επικοινωνία.

Lazaros Koul είπε...

Γειά χαρά, είμαι ο Λάζαρος και αυτη είναι η παρθενική μου εμφάνιση σε αυτό το μπλογκ.. Καταπληκτικά και τα δύο άρθρα (μέρος 1+2). Πρέπει να γίνει μεγάλη προσπάθεια από όλους τους ορθολογικα σκεπτόμενους να μπορέσουν να αφυπνισουν τον κόσμο και να βοηθήσουν και τους υπόλοιπους ανθρώπους να αποκτήσουν επίγνωση της πραγματικότητας, κάτι που ο αλλοτροιωμενος νους δεν είναι σε θέση να δεχτεί.θεωρω ότι κάνεις μας δεν γεννήθηκε "φωτισμενος", λόγω διαφόρων συνθηκών και συγκειριων, καταφέραμε να απομακρυνθουμε από τον παραλογισμο και να αναπτυξουμε τη λογική μας ικανότητα.. Δεν είναι έτοιμοι κάποιοι άνθρωποι να δεχτούν την πραγματικότητα και μπορεί να μη θελησουν ποτέ να ξυπνισουν, δυστυχώς οι σποροι που έριξαν σε όλους μας, σε κάποιους έχουν δημιουργησεί γερες ρίζες, ούτε καν τα φυλλαράκια δε μπορούν να διακρίνουν, χρειάζεται να δείξουμε κατανόηση. Υπομονή και Επιμονή στην προσπάθεια μας αυτή, χωρίς να είναι επίμονη η στάση μας, ο κάθε ένας θέλει το χρόνο του..

Άθεος είπε...

Καλωσόρισες Λάζαρε στο blog. Δεν έχω δει ούτε έναν από το facebook να σχολιάσει εδώ, εκεί έχουν μάθει να διαβάζουν μέχρι μια φράση και να κάνουν like, υπονοώντας ότι είδαν την ανάρτηση. Το ότι όμως ήρθες εσύ, δείχνει ότι ίσως υπάρχουν και άλλοι που δεν γράφουν. Πάντως το επίπεδο αυτών που διαβάζουν τα blogs είναι σαφώς ανώτερο και χαίρομαι που είσαι ένας από αυτούς. Αν δεν έγραφα αυτόν τον καιρό ένα βιβλίο που με έχει απορροφήσει θα δημοσίευα πιο συχνά άρθρα εδώ. Όμως ακόμα και έτσι, την επαφή μας την κρατάμε. Όπως λες κι εσύ ο καθένας θέλει τον χρόνο του και για να διαβάσει, και για να γράψει, και για να ξυπνήσει, που τελευταία έχει πέσει υπνηλία βαριά!

ndemonicos είπε...

Γεια σου, Άθεε.
Μπήκα να δώ τίποτα νέο, αλλά δεν υπάρχει. Στα παλιά λοιπόν και στην κριτική επί των σχολίων.
Για τον φίλτατο Γιώργο τουτο θα πω: Είναι απογοητευτικό σκεπτόμενα όντα να μην αφήσουν μία χαραμάδα στην λογική να περάση. "Έξω, χαμένη, που θα μου χαλάσης την πίστη. Σιχαμένη. Βρωμιάρα. Ουστ από δω." Και ενώ, είμαι βέβαιος, πιστεύει ακόμη και στις ομιλούσες ονάδες, όπως ο δίδυμος του Ιησού μας βεβαιώνει, χρειάστηκε να πάη στην Ρωσία για να κομίση εαυτόν την ακλόνητη (θου, κύριε...) απόδειξη ότι εν τω πεδίω (ρε, μήπως παιδίω;) της μάχης θεϊσμού-αθεΐας ο θεϊσμός κατετρόπωσε την αθεΐα ως ο Οκταβιανός εν Ακτίω τον Αντώνιο. Στον βυθό παρέα με τα οψάρια. Προσκόμισε μάλιστα και αναντίρρητη απόδειξη: "ακόμα και οι νέοι εκκλησιάζονται τακτικά στη Ρωσία!"(!!!)
Και όχι μόνον αυτό. Απεφάσισε, κατόπιν μιας τοιουτοταύτης αναντιρρήτου αποδείξεως, ότι αν η αθεΐα επικρατήση στον Δυτικό Κόσμο, "θα ζεί στην αθεΐα η Δύση με αντίβαρο τη Ρωσία οπότε θα γίνει η Δευτερα Παρουσία". Δηλαδή η Δευτέρα Παρουσία δεν θα συμβή όπως προφήτευσε ο κατά το Ισλάμ δεύτερος τη τάξει προφήτης του θεού -θεός και αυτός των χριστιανών- λέγων: "Όταν ουν ίδητε το βδέλυγμα της ερημώσεως το ρηθέν δια Διανιήλ του προφήτου εστώς εν τόπω αγίω [...] και ει μη εκολοβώθησαν αι ημέραι εκείναι, ουκ αν εσώθη πάσα σάρξ· δια δε τους εκλεκτούς κολοβωθήσονται αι ημέραι εκείναι.", αλλά όταν συμβούν αυτά που λέγει ο μη ερευνών πιστός του πατρός και του υιού και του αγίου πνεύματος, αμήν.
Φίλτατε Γιώργο, δικαίωμά σου είναι να πιστεύης όχι μόν στο δίδυμο των θεών του Ισραήλ, αλλά και στον βελζεβούλ, τον βρυκόλακα των Καρπαθίων, το μακαρονοτέρας, ακόμη και στο ότι ο πλανήτης είναι ένα τεράσυιο ταψί, τα άκρα του οποίου μπορείς να ιδής αν ανεβής σε ένα "όρος υψηλόν λίαν", όπως ακριβώς ο Ιησούς τη παραινέσει και συνοδεία του σατανά κατώπτευσε μετά την επί σαράντα μερόνυχτα νηστεία που του επέβαλε ο πατήρ αμέσως μετά την εν Ιορδάνη βάπτισή του, ώστε, αφού εις επήκοον χιλιάδων παρισταμένων είχε δηλώσει "ούτος εστιν ο υιός μου ο αγαπητός, εν ω ευδόκησα", να διαπιστώση εάν ο υιός του ήταν αναμάρτητος.
Αν σου είναι εύκαιρο ένα αυγό, κούρεψέ το, φίλε μου. Ένα γραμμάριο μαλλιού αυγού είναι πιο ακριβό και από διαμάντι 3.022,57 καρατίων. Πίστεψέ με - εξ άλλου έχεις ήδη πιστέψει αωτότερα παραμύθια, πού το δύσκολο;
Όσον αφορά σε σένα, Άθεε, ο οποίος γράφεις ότι "η πίστη είναι γνώρισμα αγραμματοσύνης", μία παρατήρηση, όσο και αν προσβάλλη τους σε θεούς και τα όμοια πισεύοντες. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ, αν και κατά το μάλλον δεν δύναται να είναι ευφυείς. Ο Γιώργος, καθ' όσον φαίνεται, δεν είναι αγράμματος. Αδιάβαστος και, ως εκ τούτου, στερούμενος κριτικής ικανότητας προφανέστατα είναι. Και βέβαια τρομοκρατημένος - είναι το δόγμα που έχει από ιδρύσεώς του φροντίσει να σπέρνη τον τρόμο της μέλλουσας εν φρικτοίς κολασμοίς ζωής στο ποίμνιό του. Και ένα ποίμνιο εκ προβάτων συντίθεται.

Άθεος είπε...

Η πίστη, φίλε μου ndemonicos, μπορεί να είναι γνώρισμα αγραμματοσύνης, αλλά όσο και αν αυτό αντιπροσωπεύει τον κανόνα, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και εξαιρέσεις, όπως για παράδειγμα, ότι υπάρχουν και μορφωμένοι που πιστεύουν σαν αγράμματοι!

ndemonicos είπε...

Έχεις απόλυτο δίκιο - δυστυχώς, δυστυχέστατα, Άθεε. Ίσως μάλιστα αυτό είναι και το χειρότερο όλων: Να βλέπης μορφωμένους ανθρώπους στερουμένους κρίσεως, που η μόρφωσις θα έπρεπε να είχε οξύνει, να πιστεύουν ως οι αγράμματοι.
Ουαί τω ανθρωπίνω γένει, ουαί και τρισουαί.
Κάνε κουράγιο, φίλε μου, το χρειάζεσαι αν πρόκειται να συνεχίσης αυτό που κάμεις.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΠΕΛΛΑΚΗΣ είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΠΕΛΛΑΚΗΣ είπε...

Μέγα λάθος: " Η πίστη είναι γνώρισμα αγραμματοσύνης ". Ποιος σου το είπε αυτό αγαπητέ "άθεε"; Υπάρχουν εκατομμύρια πιστοί χριστιανοί με διδακτορικά και με πτυχία. Η πίστη είναι επιλογή και δεν διακρίνει φτωχούς και πλούσιους, ούτε αγράμματους με εγγράμματους. Ο Μητροπολίτηςσ Μεσογαίας Νικόλαος ξέρετε τι είναι; ΔΕς εδώ το βιογραφικό του:
http://www.imml.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=270&Itemid=316

2)Το αν και πόσοι Ρώσσοι πιστεύουν ή δεν πιστεύουν είναι τελείως άσχετο με την συζήτηση. Η Αλήθεια (με Α κεφαλαίο) δεν είναι στατιστικό μέγεθος. Υπάρχει και υπήρχε πριν τον άνθρωπο. Και κανένας να μην πίστευε πάλι Θεός υπάρχει. Όμως σκεφτείτε ότι ο χριστιανισμός πολεμάται εδώ και χιλιετίες και συνεχίζει να υπάρχει και γίνεται και πιο δυνατός.

3) Αφετηρία κάθε είδους γνώσης, ακόμα και της επιστημονικής γνώσης είναι η εμπειρία, το βίωμα. Όλες οι επιστημονικές ανακαλύψεις του ανθρώπου βασίζονται στην έρευνα και στο πείραμα. Αλλά το πείραμα είναι η επαλήθευση της προσωπικής εμπειρίας. Επιτρέψτε μου να πω ότι ο επιστήμονας που πραγματοποιεί ένα πείραμα στο εργαστήριό του προσωπικά βιώματα καταγράφει. Τα ΄΄οργανα μετρήσεων που χρησιμοποιεί είναι απλώς προεκτάσεις των αισθήσεών του. Βέβαια για να είναι ένα ΄πείραμα έγκυρο θα πρέπει δύο προϋποθέσεις να πληρούνται: η επαναληψιμότητα και επαλήθευση από την επιστημονική κοινότητα.
Κατ' αναλογία και η πίστη ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΗ. Η ύπαρξη του Θεού μπορεί και επαληθεύεται και είναι ολοζώντανη ανά τους αιώνες. ΔΕν πιστεύεις διότι δεν γνώρισες και δεν είδες. Κανείς δεν πίστεψε ποτέ σε κάτι το αόρατο φίλε, ώστε να δώσει ακόμα και την ζωή του για αυτό. Ο Θεός αποκαλύπτεται σε όποιον τον αναζητεί. Αυτά φίλε

Γιώργος είπε...

Ευχαριστώ για τον αμεριστο σεβασμό που δείχνεις στα πιστεύω μου!Τολμάς να πας να τα γράψεις αυτά στην Ρωσία, την Αρμενία και το Ιράν;Οχι βέβαια εκεί υπάρχουν ωραίες φυλακές! Οχι σαν εδώ! Οπου υπήρξε άθεια ο κόσμος την απέρριψε ολοκληρωτικά! Συνέχισε να πιστεύεις στο δικό σου παραμύθι της.μη ύπαρξης Θεού! Επιστρέφω Ρωσία εκει όπου δε τολμά κανείς να προσβάλει τις θρησκευτικές μου πεποιθήσεις(πατά Βίκτορ Κρασνοφ!)Πρόβατο είσαι και φαίνεσαι!

Γιώργος είπε...

Επειδή είμαι νέος(24 ετων)δεν είχα ευκαιρία να γνωρίσω καλα την ΕΣΣΔ την γνώρισε όμως ο Πατέρας μου!Αθεος=σνομπ δηλ.όποιος πιστεύει πιστεύει σε παραμύθια!Μηδενικός σεβασμός (αυτά γίνονται κυρίως στη Δύση που τους ανέχονται και όχι στα ισλαμικά κράτη και τα πρωην κομμουνιστικά κράτη που πλέον οι άθεοι αποκαλύφτηκαν τους κατάλαβε ο κόσμος και κρύβονται οι ελάχιστοι εναπομείναντες)....Εσυ ζησε το παραμύθι της μη ύπαρξης Θεού! Αν θες να ξέρεις υπαρχουν ορισμένα θαύματα που έχουν σωθεί άνθρωποι (αλλά ήταν πολύ καλοι άνθρωποι) και περιπτώσεις εξορκισμού που ενώ η ιατρική απέτυχε να βοηθήσει τη λύση έδωσε η θρησκεία! Για να κλείνω δεν περνιέμαι για Αγιος,ούτε περιμένω απο σένα ndemonikos να πιστεύεις έχεις πάρει ξεκάθαρα αρνητική στάση και δε σεβεσαι καν τι πιστεύει ο άλλος! Καλυνηχτα!

Γιώργος είπε...

Καληνύχτα ήθελα να πω για να προλαβω το αγράμματος!

Άθεος είπε...

Λόγω ενός σοβαρού τροχαίου ατυχήματος και με την κόρη μου σε σοβαρή κατάσταση, επιτρέψτε με να απέχω από κάθε δραστηριότητα. Αδυνατώ να συμμετέχω στην συνομιλία σας. Ελπίζω μόνο στα χέρια των γιατρών που εμπιστεύτηκα την κόρη μου.

ndemonicos είπε...

@ Προς ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΚΑΠΕΛΛΑΚΗ, ενταύθα. Αγαπητέ, επειδή ο Άθεος δεν συμμετέχει ένεκα ανωτέρας βίας, θα απαντήσω όχι βεβαίως εκ μέρους του, αλλά για να καλύψω το «κενό».
Αγραμματοσύνη περί τα «Μετά τα φυσικά» νοείται η χωρίς έρευνα πίστις σε ό,τι αποκαλυπτικό. Το «πίστευε και μη ερεύνα» έχει βρει οπαδούς και μέσω κατόχων δύο και τριών πτυχίων και μεταπτυχιακών και διδακτορικών. Βλέπεις η λογική, ακόμη και εκείνων οι οποίοι διαθέτουν τις προϋποθέσεις σε υψηλό βαθμό, υποκύπτει αφ’ ενός στο συναίσθημα, αφ’ ετέρου δε και στον παιδιόθεν εσπαρμένο εν τω εγκεφάλω θεϊκό τρόμο. Ώστε ας μη εκλαμβάνης την πίστη αυτής της ειδικής ομάδος ως απόδειξη υπάρξεως ενός θεού, όπως δηλ. το εμφανίζεις. Και βεβαίως η πίστις είναι επιλογή (αν και το θέμα σηκώνη πολύ νερό), το ζητούμενο όμως είναι με βάση ποια κριτήρια γίνεται αυτή η επιλογή, αλλά, επί πλέον, και με βάση ποιες προϋπάρξασες επιρροές, επιρροές για τις οποίες –έκταση και βάθος– ο επηρεαζόμενος δεν είχε καν λόγο, ούτε και μπορούσε να έχη λόγο.
Αναφέρεσαι στην Αλήθεια ως αν να την κατέχης με την δήλωσή σου: «Και κανένας να μην πίστευε πάλι Θεός υπάρχει.» Αναρωτήθηκες άραγε ποτέ τον λόγο εξ αιτίας του οποίου δεν θα ήσουν σε θέση μα συμμετάσχης σε μία περί το θέμα συζήτηση; Θεωρώ πως όχι, και ο λόγος δεν είναι ίσως το θέμα αλλά η θέσις σου: «Γιατί να συμμετάσχω, αφού γνωρίζω την Αλήθεια;»
Όσον αφορά στο… επιχείρημα: «ο χριστιανισμός πολεμάται εδώ και χιλιετίες και συνεχίζει να υπάρχει και γίνεται και πιο δυνατός», δεν κάνεις άλλο από το να δείχνεις δύο πράγματα: Πρώτον, ότι η ιστορία δεν ήταν μία από τις προτιμήσεις σου και, δεύτερον, ότι η πίστη σου δεν σου επιτρέπει να στρέψης το κεφάλι αριστερά και δεξιά, κατευθύνοντας το βλέμμα σου εκεί που ΠΡΕΠΕΙ να βλέπη.
Όσον αφορά στο τρίτο θέμα [3)] δεν θα ασχοληθώ, και ο λόγος οφείλεται στην θέση σου «Κατ’ αναλογία (της επανάληψης και επαλήθευσης) και η πίστη ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΗ». Αυτή η θέση, φίλτατε, δείχνει μπετόν αρμέ – ακόμη και το σχόλιό μου δεν θα έχη άλλη κατάληξη από τον κάδο των πνευματικών σκουπιδιών, όπου είμαι βέβαιος πως απορρίπτεις ό,τι και κατ’ οξείαν διαφωνεί με την ύπαρξη αυτών που ΕΣΥ πιστεύεις ως την απόλυτη Αλήθεια.
Είναι δικαίωμά σου να πιστεύης σε εξ αποκαλύψεως αλήθειες και αήθειες, αλλά άφησε και λίγο χώρο στην αμφισβήτηση, αν βέβαια είσαι νέος. Αν όχι, διάγραψε την προτροπή μου, δεν την χρειάζεσαι.

ndemonicos είπε...

Βρε Γιώργο, αυτό θα έκανες αν είχες την δύναμη; Θα με φυλάκιζες διότι δεν πιστεύω στον θεό σου ή όποιον άλλον θεό; Και με αυτό που γράφεις προσπαθείς να πείσης ποιον νουνεχή; Αυτά σε διδάσκει ο εφηρμοσμένος φασισμός του χριστιανισμού ακόμη και τώρα; Δεν πέρασαν αυτά με την υποτιθέμενη λήξη των Σκοτεινών Χρόνων; Και γιατί πρέπει να σέβομαι τι πιστεύει ο άλλος, φίλε Γιώργο; Αν κάποιος πιστεύει ότι όλοι πρέπει να συμφωνούν με τις θέσεις του, πρέπει να το σεβαστώ; Είναι σοβαρά αυτά;
Είσαι νέο παιδί. Πάψε να πιστεύης σε παραμύθια. Ούτε ο παπουτσωμένος γάτος υπήρξε ούτε η Χιονάτη. Βέβαια είναι δικαίωμά σου να πιστεύης σε θαύματα και εξορκισμούς, αλλά μη τα λες αυτά σε κατά πρόσωπο συζητήσεις, θα σε πάρουν στο ψιλό.

ndemonicos είπε...

Αγαπητέ φίλε, Άθεε, εύχομαι το παιδί σου να ξεπεράση όποιο πρόβλημα υπάρχει, να είναι όλα προσωρινά και να επιστρέψη σπίτι όπως έφυγε εκείνη την ημέρα.
Με αγάπη και εκτίμηση και όλες τις ευχές μου

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΠΕΛΛΑΚΗΣ είπε...

Διαβάζω μέσα στο κείμενο που αναρτάτε: "Πραγματική υπόσταση έχουν μόνο εκείνα που αντιλαμβάνεται. Τα αόρατα και απρόσιτα είναι ανύπαρκτα!" Αυτό είναι το δικό σας δόγμα αγαπητοί άθεοι. Και στηρίζετε ολόκληρο το οικοδόμημά σας σε αυτό: Αλήθεια είναι ό,τι αντιλαμβάνομαι με τις 5 αισθήσεις. Δηλαδή πνευματική τύφλωση. Η ασθένεια του σύγχρονου άθεου ανθρώπου είναι η πνευματική τύφλωση. Ο δυτικός άνθρωπος κάθε άλλο παρά "ορθολογιστής" ή "πολιτισμένος" μπορεί να χαρακτηριστεί, αφού δεν έχει καταφέρει να φέρει την ψυχική ισορροπία στις κοινωνίες του, που είναι γεμάτες ψυχικά ασθενείς. Ψυχασθένειες και αυτοκτονίες είναι σε μεγαλύτερα ποσοστά στα κράτη του "αναπτυγμένου" κόσμου... Ο προσανατολισμός του δυτικού πολιτισμού είναι ο υλισμός και ο ευδαιμονισμός. Και τι γίνεται με την ψυχή; Η σύγχρονη Ευρώπη και Αμερική έχει αρχίσει να στρέφεται στους "γκουρού" και στον ινδουισμό !
Το να παραβλέπεις το γεγονός ότι ο άνθρωπος έχει ψυχή είναι σαν να αρνείσαι τον μισό σου εαυτό. Εάν πιστεύετε ότι όλα είναι ύλη είναι πνευματική τύφλωση. Τι είναι Πνεύμα; Τι είναι Νους; Τι είναι συνείδηση; Υπάρχουν θέματα τα οποία η σύγχρονη επιστήμη ούτε ορισμό δεν μπορεί να θέσει. Αυτά για τον προβληματισμό σας αγαπητοί άθεοι...

Pan300 Pan450 είπε...

Γνωστό παραλήρημα άθεους!ndemonikos κλασσικός άθεος!

Pan300 Pan450 είπε...

Οι Κόπτες και οι χριστιανό της Συρίας και της μέσης Ανατολής δίνουν την ζωή τους για τον χριστιανισμό και εδώ στη δύση εχουμε κάθε λογής άθεους να βγαίνουν στο διαδίκτυο! Είμαστε ντροπή!

Άθεος είπε...

Γι αυτά που νομίζεις ότι η επιστήμη δεν μπορεί να απαντήσει, ίσως να κάνεις και λάθος. Αν πάλι δεν απαντά σε κάτι, σίγουρα μια μέρα θα απαντήσει. Όμως εσείς που πιστεύετε στα αόρατα, πιστεύετε ότι απαντάτε, αλλά και η απάντηση μου φαίνεται αόρατη, όπως και η ψυχή σας. Εγώ είπα την γνώμη μου, εσύ δεν είπες τίποτα. Να είσαι καλά.

Τα βιβλία μου

Τα βιβλία μου
ΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ (2014 σελ. 306) Εκδόσεις ΕΝΑΛΙΟΣ

Τα βιβλία μου

Τα βιβλία μου
ΧΑΛΚΕΥΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ (2010 δοκίμιο 608 σελίδες) Εκδόσεις ΕΝΑΛΙΟΣ

Τα βιβλία μου

Τα βιβλία μου
Η ΚΤΗΝΩΔΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΟΤΗΤΑΣ (1998 μυθιστόρημα 348 σελίδες) Εξαντλημένο. Λίγα κομμάτια μόνο στο βιβλιοπωλείο "Βιβλιοχαμός" Μαυροκορδάτου 7 Αθήνα σε προσιτή τιμή. Τηλέφωνο 2103824629

ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΩΝ

1. Οι θρησκείες, το είπαμε πολλές φορές, δεν ενώνουν τους ανθρώπους. Τους χωρίζουν.

Λαίλαπα για την ανθρωπότητα οι θρησκείες, δηλητηριάζουν τη ζωή!

Όπως έλεγε και ο Βολτέρος «Εκείνοι που μπορούν να σε κάνουν να πιστέψεις σε ανοησίες, μπορούν να σε κάνουν να διαπράξεις και εγκλήματα»!

2. Διαβάστε στο άλλο blog Τετραφάρμακος, το επίκαιρο άρθρο Υπάρχει ζωή πριν το θάνατο;


3. Στο έτερο blog «Ας φιλοσοφήσουμε για τη φιλία» αναρτήθηκε νέο θέμα «Για τη φιλία και τη ζωή σύμφωνα με τον Επίκουρο»

4. Πρόσκληση για δράση: αιτήσεις κατάργησης προσευχής και θρησκευτικών συμβόλων στα σχολεία

5. Να και μια είδηση που ενδιαφέρει: Παιδική κατασκήνωση για...άθεους

Επιτέλους υπάρχει επίθεση στην οπισθοδρόμηση!

6. Αντικαταστήστε άχρηστες θρησκευτικές γιορτές με ουσιαστικές γιορτές που εξυψώνουν τον άνθρωπο και την αλήθεια!

Απολαύστε το Children of Evolution και την «Ημέρα της Εξέλιξης» σαν μια πιθανή γιορτή που δεν θα αργήσει να γιορταστεί απ’ όλους μας!

7. Επίσης μην ξεχάσετε κι αυτό: Is This The Real Thing


Σχολιάστε το blog στο σύνολό του

Σχολιάστε το blog στο σύνολό του
Κάντε κριτική, πέστε τη γνώμη σας. Πείτε τη γνώμη σας άφοβα, ελεύθερα, ξάστερα!
Λόγω μεγάλου αριθμού σχολιαστών, παρακαλώ στο τέλος των σχολίων επιλέξτε Νεώτερο ή πατήστε εδώ.





Χριστιανικοί Βανδαλισμοί

Δείτε το λογοκριμένο κομμάτι της ταινίας του Κώστα Γαβρά για τους βανδαλισμούς των Χριστιανών επί της Ζωοφόρου του Παρθενώνα ΕΔΩ.

Ντοκιμαντέρ του Bill Maher Religulous 1 έως 11 με ελληνικούς υπότιτλους

Δείτε το Ντοκιμαντέρ του Bill Maher με ελληνικούς υπότιτλους. Αν δεν εμφανίζονται υπότιτλοι, πατάτε το άσπρο τρίγωνο κάτω δεξιά ενώ παίζει το video και στην στήλη που εμφανίζεται ενεργοποιείτε τους υπότιτλους πατώντας το κουμπί CC. Καλή διασκέδαση. Religulous 1 Religulous 2 Religulous 3 Religulous 4 Religulous 5 Religulous 6 Religulous 7 Religulous 8 Religulous 9 Religulous 10 Religulous 11 …και μια μικρή συνέντευξη του Richard Dawkins στον Bill Maher για όλα

Η ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ - Richard Dawkins

Παρακολουθήστε τις βλαβερές συνέπειες της θρησκείας μέσα από πέντε μικρά video του Richard Dawkins (μέσω paratiritis7's Channel) Αν δεν εμφανίζονται οι ελληνικοί υπότιτλοι ενεργοποιήστε τους με το κουμπί στη δεξιά κάτω πλευρά της οθόνης. Η ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ video: 1-5