21 Ιουλ 2019

Περί αλλοτρίωσης και υποκρισίας, απάτης και ηλιθιότητας


Στην ανάρτηση αυτή θα θίξουμε μια απατεωνιά που τυγχάνει ασυλίας από όλους τους κανόνες και τους νόμους της κοινωνίας μας. Το θέμα το έχουμε προσεγγίσει πολλές φορές από διαφορετικές γωνίες. Αφορά την αλλοτρίωση και την αποξένωση του ανθρώπινου νου από τον πραγματικό του κόσμο, από εκείνους τους απατεώνες ή φορείς που πολλές φορές μας προσεγγίζουν σαν λύκοι που φορούν προβιές προβάτων για να μας ξεγελάσουν. Από την εποχή του Πλαύτου (Λατίνος κωμωδιογράφος 254-184) ήταν γνωστοί τέτοιοι απατεώνες, όταν ο ίδιος έλεγε «Homo homini lupus» (ο άνθρωπος για τον άνθρωπο λύκος είναι).
Τέτοιοι απατεώνες – υποκριτές συχνά βρίσκονται στο δρόμο μας, προσπαθώντας να μας καθοδηγήσουν πολιτικά, κάνοντάς μας προπαγάνδα ή θρησκευτικά, κάνοντάς μας  προσηλυτισμό. Συχνά εμφανίζονται στη ζωή μας μέσω της κοινωνικής δικτύωσης όπου εκθειάζουν αρετές που δεν έχουν, αποκρύπτοντας συγχρόνως με επιμέλεια ελαττώματα προκειμένου να μας πείσουν για το αντίθετο. Επίσης, μέσω των μαζικών μέσων ενημέρωσης, μέσω της διαφήμισης, προσφέρουν προϊόντα που τις περισσότερες φορές δεν ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές της διαφήμισης.


Επίσης, στις μέρες μας, ιδιαίτερα, όπου η πληθώρα της πληροφόρησης κατακλύζει τα μαζικά μέσα ενημέρωσης και η μία εικόνα κυνηγάει την άλλη και όλες μαζί όλους μας, η κοινωνία του θεάματος γίνεται το απολυταρχικό βασίλειο της ολιγαρχίας και της εμπορευματικής οικονομίας. Τα παγκόσμια διευθυντήρια οργανώνουν την κοινωνία έτσι ώστε να εξυπηρετείται η ολιγαρχία σε βάρος των πολλών. Πράγματι, πίσω από το «έκδηλο» και το «προφανές», κρύβεται ένας απατηλός κόσμος. Ένας κόσμος αλλοτριωμένος που μας καταδυναστεύει και μας χρησιμοποιεί ανατροφοδοτώντας την απάτη κάθε ώρα και στιγμή. Μας ενσωματώνει στο σύστημα, θέτοντας τους κανόνες του συστήματος μέσα από την θρησκεία, την πολιτική και την διαφήμιση. Το θέαμα, στο οποίο πολλές φορές έχω αναφερθεί, στέκεται άγρυπνος φρουρός στην υπνωτισμένη συνείδηση του εξαπατημένου. Ο αφαιρετικός νους του αδρανοποιείται. Αδυνατεί να ξεχωρίσει το λογικό από το παράλογο, το είναι από την πλάνη!

Ο θεατής ταυτίζοντας τη ζωή του με το θέαμα, δεν αντιδρά. Μιμείται τους ήρωες γιατί έτσι ηρωοποιείται ο ίδιος. Οι κινήσεις του δεν είναι δικές του, τις επιβάλλει το σύστημα. Η σκέψη δεν του ανήκει γιατί άλλοι σκέφτονται γι αυτόν. Δεν είναι θεατής, αλλά ο πρωταγωνιστής στο θέατρο της ζωής, προσπαθώντας να παίξει όσο το δυνατόν καλύτερα το ρόλο του, εξυπηρετώντας χωρίς να το αντιλαμβάνεται τον καταπιεστή του, το σύστημα! Κινείται σαν μαριονέτα ακόμα κι εκεί που νομίζει ότι φέρεται σαν αντιεξουσιαστικός, εξυπηρετώντας το ίδιο σενάριο των εξουσιαστών, ακολουθώντας πιστά τους κανόνες που του έθεσε το σύστημα! Το σύστημα αυτό το επιτυγχάνει με την προβοκάτσια, αλλά καθημερινά σκαρφίζεται τρόπους όπου σωρηδόν οδηγεί πρόβατα στο μαντρί και αυτά να έχουν την εντύπωση ότι οδηγήθηκαν εκεί για να προστατευτούν!

Στις συνθήκες οργάνωσης της κοινωνίας μας οι λαοπλάνοι, οι ψεύτες και οι υποκριτές, οι διαστρεβλωτές και οι τσαρλατάνοι, που τελευταία εντατικά ασχοληθήκαμε μαζί τους, έχουν μεγάλη πέραση ανάμεσα στους αφελείς. Όσο περισσότερο υπερβάλλουν τόσο καλύτερα κάνουν τη δουλειά τους και αυτό δεν είναι καινούριο. Θυμόσαστε τη ρήση του Βολτέρου για τους τσαρλατάνους και τους βλάκες! Η κατάλυση της λογικής, η απόκρυψη της αλήθειας και η δημιουργία της ψευδαίσθησης συνδέονται άμεσα με τη μαζική ψυχολογία της υποταγής. Ο μηχανισμός είναι τέτοιος που το σύστημα ανατροφοδοτείται, ο κόσμος αυτοκαταστρέφεται χωρίς να μπορεί να βάλει φραγμούς, αφού οι φραγμοί πολεμούνται από το σύστημα και όταν εσύ αντιδράς γίνεσαι το μαύρο πρόβατο του κοπαδιού. Η ιστορία αποσιωπάται, το αληθινό διαστρεβλώνεται, όπου αυτό είναι δυνατό, ώστε το ψεύτικο να φαίνεται αληθινό. Ό,τι πάει κόντρα στο σύστημα βαφτίζεται ύποπτο, καχύποπτο και ψευδές, άθεο και κομουνιστικό, αναρχικό και τρομοκρατικό, ταυτίζεται με την περιθωριοποίηση και έτσι η απάτη διαιωνίζεται! Τι λες τώρα… τι θα πει ο κόσμος!

Τελικά, τι είναι υποκρισία; το να προσποιείται κάποιος και να αποκρύπτει τον πραγματικό κακό του εαυτό! Γνωστή η χριστιανική υποκρισία της αγάπης «αγαπάτε αλλήλους»! Τι υπερβολή κι αυτή που την ακούμε και δεν αντιδρούμε. Στις «Φιλοσοφικές Σχολές της Αρχαίας Ελλάδας» με έμφαση στιγμάτισα αυτήν την «αγάπη» των χριστιανών, γράφοντας ότι «η αγάπη, μπορεί να αφορά αλλήλους, όμως μόνο όταν αυτή απευθύνεται σε ομόθρησκους. Οι θανατώσεις και οι βασανισμοί, το λιντσάρισμα των αρχαίων ιερέων και οι εξορίες των φιλοσόφων, οι λεηλασίες των ιερών και οι πυρπολήσεις των βιβλιοθηκών που χαρακτηρίζονταν από τους χριστιανούς «κιβωτοί δαιμονικής γνώσης» μόνο αγάπη δε δείχνουν» (σελ. 300). Η αγάπη πρέπει να απευθύνεται σε όλους και όχι μόνο στους ομόθρησκους, διαφορετικά μην λέτε αγαπάτε αλλήλους! Τους δικούς τους ανθρώπους όλοι τους αγαπούν, δεν χρειάζεται να είναι κάποιος χριστιανός για να κάνει το προφανές! Υποκρινόμαστε μπροστά στους άλλους σε τέτοιο βαθμό ώστε στο τέλος αρχίζουμε να υποκρινόμαστε και μπροστά στον εαυτό μας, χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε. Ακόμα δεν το έχετε καταλάβει ποιος σας έκανε υποκριτές; Πώς λέμε «με όποιον δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις»...
Να λοιπόν ποιοι είναι υποκριτές. Να έχετε το νους σας, θα τους συναντήσετε πολλές φορές, όμως να είστε ειλικρινείς με τον εαυτό σας!


Ο πιστός του χριστιανισμού εξισώνει το πραγματικό με την ψευδαίσθηση, την αλήθεια με τον μύθο. Το ψέμα και την υποκρισία των καθοδηγητών τους την αποδέχεται σαν αληθινή, αφού κινείται σαν υπνωτισμένος. Δυστυχώς, όχι μόνο σήμερα αλλά σε κάθε εποχή, ο υπνωτισμένος άνθρωπος προτιμούσε την εικόνα από το πράγμα, όπως λέει κι ο Feuerbach, «το αντίγραφο από το πρωτότυπο, την παράσταση από την πραγματικότητα, την φαινομενικότητα από το είναι, για μια απόλυτη καταστροφή ή τουλάχιστον για μία εγκληματική βεβήλωση, γιατί ό,τι είναι ιερό γι’ αυτήν είναι μονάχα αυταπάτη, όμως αυτό που είναι βέβηλο είναι η αλήθεια»! (βλέπε «Η ουσία του χριστιανισμού» εκδόσεις Αναγνωστίδη σελ. 27).
Επίσης, στο Παράρτημα του βιβλίου «Χαλκεύοντας την Ιστορία» έδωσα ιδιαίτερη βαρύτητα στην δύναμη της αλλοτρίωσης που μας αλλοτριώνει και μας καθοδηγεί, τονίζοντας  ότι «στις μέρες μας με την τηλεόραση, όπου η απάτη του θεάματος μπαίνει απρόσκλητη σε κάθε σπίτι, προωθείται το ήθος των εξουσιαστών. Η ουσία αποκρύπτεται και το ψέμα διανθίζεται με ωραίες φράσεις που θέλγουν το αφτί. Θεατές όλοι μας ακολουθούμε, θέλουμε δε θέλουμε, το πεπρωμένο του θεάματος. Μεταλλασσόμαστε σιγά-σιγά στην απραγία και χωρίς να το καταλάβουμε απομακρυνόμαστε από την ουσία, λες και μας έκαναν ενδοφλέβια ένεση και συνεπαρμένοι από το ψέμα και την υποκρισία, αναίσθητοι, γινόμαστε ηθοποιοί στην κοινωνία του θεάματος, καθοδηγημένοι από το σκηνοθέτη του παγκοσμιοποιημένου συστήματος. Ενός συστήματος που θέλει τους πολίτες του να αδυνατούν να αντιδράσουν ή να νομίζουν πως αντιδρούν ακόμα και όταν παίζουν το παιχνίδι τους»!

Άλλες φορές προσποιούμαστε για να πείσουμε. Φοράμε την μάσκα της υποκρισίας για να πείσουμε, να διαστρεβλώσουμε. Πότε είμαστε έτσι πότε αλλιώς, αλλά πίσω από την μάσκα είμαστε οι ίδιοι, ο εαυτός μας που με επιμέλεια κρύβουμε κοροϊδεύοντας πολλές φορές και τον εαυτό μας.  Τα ψευδή ιστορικά αφηγήματα λειτουργούν σαν ένα είδος ομαδικής αυτοεξαπάτησης, όπως παραδέχεται και ο Ρόμπερτ Τρίβερς στο βιβλίο του «Η Μωρία των Ανόητων», από την άποψη ότι πολλοί άνθρωποι πιστεύουν στο ίδιο ψέμα και όχι μόνο αλληλοϋποστηρίζονται αλλά και αυτοεξαπατώνται σε ολόκληρη τη ζωή τους και δεν είναι λίγες οι φορές που δίνουν ακόμα και τη ζωή τους, σαν μάρτυρες, νομίζοντας ότι κάνουν το καθήκον τους.
Οι καλοί ιστορικοί κάνουν μεγάλες προσπάθειες προκειμένου να ανακαλύψουν την αλήθεια για το παρελθόν και άλλοι προκειμένου να πείσουν για την πίστη τους κατασκευάζουν αναληθείς ιστορίες, μύθους, θαύματα και επινοήσεις, όπως ο Ευσέβιος της Καισάριας, για να πείσουν το ποίμνιο με  αναληθή αφηγήματα, σαν τις περιβόητες «Επιστολές του Ιησού» για τη θρησκεία τους ή για την πατρίδα τους που θα εξυπηρετεί ευρύτερες ομάδες όπου και οι ίδιοι ανήκουν. Οι πιστοί έχουν ανάγκη το θαύμα, ακόμα και όταν συντηρείται με χοντροκομμένα και μεγαλειώδη ψέματα, εξυπηρετώντας τις ιδεολογικές τους ανάγκες. Ο πιστός ανέχεται την απάτη, αρκεί να επιβεβαιώνει το θαύμα! Στον πιστό αρέσει ο αυτοεκθειασμός και η αυτοδικαιολόγηση ακόμα και όταν πρόκειται για μια απάτη στην οποία να εξυπηρετούνται οι σκοποί της ομάδας και της ιδεολογίας της.

Ας πάρουμε ένα σχετικό παράδειγμα απάτης μεγαλειώδους υποκρισίας. Φέτος το πατριαρχείο Ιεροσολύμων αποφάσισε να εγκαταλείψει την παραπλάνηση των πιστών με το «Άγιο Φως». Βρήκε τον τρόπο να το κάνει ανώδυνα υποστηρίζοντας με μπόλικη υποκρισία ότι δεν φταίνε οι ορθόδοξοι για την παραπλάνηση, αφού οι Σταυροφόροι του καθολικισμού το επινόησαν, αυτοί φταίνε! Αυτοί είναι οι κακοί, εμείς είμαστε οι καλοί! Ορίστε: δεν είναι θαύμα, αφού με αναπτήρα ανάβουμε την κανδήλα. Οι πιστοί της ορθοδοξίας δεν άντεξαν την αλήθεια, αντέδρασαν: «Είστε αντίχριστοι, το Άγιο Φως είναι θαυματουργικό, δεν ανάβεται με αναπτήρα, αλλά η Άγια Φλόγα έρχεται θαυματουργικά από τον ουρανό»! Ο αλλοτριωμένος νους είναι διατεθειμένος να αντιδράσει, μόνο όταν θίγεται το ψέμα με αλήθειες, αφού ο πιστός δεν μπορεί να ανεχθεί την αλήθεια, αφού με το θαύμα τρέφεται και με το ψέμα ζει!
Ο πιστός έχει ανάγκη το θαύμα και αφού αυτό μόνο με την απάτη γίνεται αποδεκτό, ο πιστός έχει ανάγκη το ψέμα! Υποκρίνεται χωρίς να το αντιλαμβάνεται, αφού η πίστη του γίνεται δύναμη που τον κατευθύνει. Δεν αντιδρά στην απάτη, νιώθει υπέροχα, εξαπατημένος, αφού έτσι επιβεβαιώνεται η πίστη του.

Δείτε αυτή την εικόνα, τι λέτε… η υποκρισία δεν φωνάζει με δυνατή φωνή… όμως για τον πιστό, «φωνή βοώντος εν τη ερήμω»! Μάλλιασε η γλώσσα μας αλλά αυτοί το χαβά τους.


Ας φύγουμε από την πίστη και ας πάμε στο σύστημα, που το ζούμε καθημερινά, αν και εκεί δηλαδή, την κατεύθυνση την δίνουν οι πιστοί, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Το σύστημα θέλει να δείξει ότι είναι ηθικό, ότι έχει νόμους, ότι κρατά τα προσχήματα και καταπολεμά την ανηθικότητα, την πορνεία, την παιδεραστία, το ανήθικα γυμνό και την έκθεση των παιδιών σε κάθε ανώμαλο, άσχετα αν οι τσόντες βρίθουν ελεύθερα σε υπολογιστές και κινητά! Έτσι όποιος δημοσίευσε την εικόνα αυτή που βλέπετε παραδίπλα θεωρείται ότι παραβιάζει τους όρους περί ηθικής και της σεμνότητας και η εικόνα κατεβαίνει! Ευτυχώς όχι σε ολόκληρο το διαδίκτυο, στο fb όμως στο οποίο διαδικτυόνονται μαζικά, το σύστημα με υποκρισία μας διδάσκει ηθική! Γιατί όμως η εικόνα αυτή είναι προκλητική; Γιατί η εικόνα δείχνει ένα γυμνό παιδί! Αλήθεια, πόσο προκλητικό είναι αυτό; Πόσο διασύρεται ο θεατής μπροστά σε μια τέτοια εικόνα… προσβάλει τα ήθη, αφού ένα παιδί που πεθαίνει από λειψυδρία προκαλεί με την γύμνια του αντί να μας ατσαλώνει με την αντίδρασή μας που το καταδικάσαμε στην λειψυδρία… Καλά διαβάσατε: προκαλεί με την γύμνια του και δεν αποτελεί προσβολή για τον πολιτισμένο μας κόσμο αφού ένα παιδί δεν έχει να φάει και να πιει νερό! Αυτό έπρεπε να νοιάζει τον καθένα.

Ποιον σκανδαλίζει αυτό το παιδί, όταν σε άλλες φωτογραφίες, σαν αυτές τις κοπέλες για παράδειγμα, που στην κυριολεξία μας αλλάζουν τα φώτα με την παρουσία τους… Όμως, για το σύστημα, το «γυμνό» παιδί προκαλεί με την γύμνια του, ενώ οι ηλεκτρολογίνες όχι! Αυτό δεν είναι υποκρισία;


κάνε κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση
Τώρα δείτε και την δεύτερη, δίπλα στο παιδί, που το σύστημα δεν θεωρεί άσεμνη αφού με την διαφήμιση κινείται το χρήμα. Εδώ διαφημίζεται η στυτική δυσλειτουργία του άνδρα που με ένα παρασκεύασμα γίνεται ξανά λειτουργικός: Εδώ δεν υπάρχει καμιά προσβολή, καμιά παραβατικότητα, δεν υφίσταται “report” και η εικόνα διακινείται κανονικά από μια γνωστότατη σελίδα κοινωνικής δικτύωσης. Έτσι λοιπόν πήρα την εικόνα του «γυμνού» παιδιού και την διαφημιζόμενη εικόνα που καταπολεμά την στυτική δυσλειτουργία και τις κόλλησα για να δω τι θα συμβεί αφού την ανάρτησα στην προσωπική μου εικονογραφημένη σελίδα «Η Αθεΐα είναι Αρετή». Αναδημοσίευσα την εικόνα και σε μια προσωπική σελίδα του fb («Η αθεΐα είναι Αρετή») και παράλληλα και σε μια «ακτιβιστική» σελίδα της «Ένωσης Αθέων» που τιτλοφορείται «Έλληνες άθεοι και αγνωστικιστές»! Για να είμαι ακριβής, η σελίδα αυτή δεν αποτελεί το επίσημο όργανο της Ένωσης, στην οποία είμαι μέλος, πριν ακόμα δημιουργηθεί, αφού συνετέλεσα σε όλες τις διαδικασίες της δημιουργίας της, αλλά απλά ένα καφενείο που ορίστηκαν κάποιοι διαχειριστές! Ήμουν περίεργος να δω τι θα συμβεί!

Η «ηθική» επιτροπή του fb μέχρι να το πάρει χαμπάρι την άφησε μια βδομάδα, όμως στο καφενείο της «Ένωσης Αθέων» απορρίφτηκε αβλεπτεί από ένα διαχειριστή της σελίδας. Ποιο το ηθικό δίδαγμα; Η επιτροπή του fb θεώρησε «ευπρεπές» να μην δείξει ένα γυμνό παιδί, άσχετα αν βρίσκεται προφίλ και δεν προκαλεί – ρωτήστε τους – όμως ο διαχειριστής, τι ζόρι τράβαγε ώστε να την απορρίψει; Διαμαρτυρήθηκα και στους δυο, αν και πολύ φοβάμαι ότι η καθυστέρηση του fb οφείλεται επειδή μάλλον πρέπει να πήρε μια καταγγελία από κάποιον «γνωστό άγνωστο» την βδομάδα που η εικόνα παρέμενε δημοσιευμένη. Η δικαιολογία του διαχειριστή του καφενείου ήταν «θα μας ρίξουν τη σελίδα» αφού η εικόνα του παιδιού είναι άσεμνη και θα θεωρηθεί report! Προφανώς και αυτός αναφερόταν στο γυμνό παιδί και όχι στην εικόνα της διαφήμισης.

Δυο είδη υποκρισίας θίγονται με το πιο πάνω παράδειγμα: Η σελίδα κοινωνικής δικτύωσης υποκριτικά το έπαιξε ηθική, για να μην θιγεί το σύστημα το οποίο πιστά υπηρετεί και ο διαχειριστής του καφενείου της «Ένωσης Αθέων» από λάθος εκλέχθηκε για την διαχείριση της σελίδας, αφού φαίνεται να μην μπορεί να αντισταθεί στις απαιτήσεις του υποκριτικού συστήματος και χωρίς αίσθηση αθεϊστικού ακτιβισμού ακολουθεί πιστά τους κανόνες που του έθεσε το σύστημα, έχοντας την ψευδαίσθηση ότι εξυπηρετεί τους σκοπούς της Ένωσης! Λυπάμαι για το τελευταίο, αφού ακόμα μέλος της Ένωσης είμαι, όμως με τον τρόπο αυτό δείχνω όχι μόνο ότι είμαι διατεθειμένος να πάω κόντρα στο σύστημα, αλλά ακόμα και στο θεσμό της Ένωσης που υποτίθεται με αντιπροσωπεύει. Πώς έλεγε ο Βάκων για τους νόμους ότι επιβάλλεται οι νόμοι να επαληθεύονται και οι υποθέσεις, όταν διαψεύδονται, πρέπει να εγκαταλείπονται, έτσι και εδώ, όταν ο φορέας σου δεις να μην σε αντιπροσωπεύει πρέπει να έχεις το σθένος να τον εγκαταλείψεις, σε αντίθεση με τους χριστιανούς, που αντί να εγκαταλείψουν εκείνους που τους εξαπατούν, βρίζουν εκείνους που τους αποκαλύπτουν την αλήθεια! Τους θυμάστε; Αντίχριστος είναι ο σκευοφύλαξ που αποκάλυψε την αλήθεια για το Άγιο Φως!

Ηθικό δίδαγμα: πρέπει να αντιστεκόμαστε σε κάθε απάτη και παραλογισμό, ακόμα και όταν φαίνεται να υποστηρίζεται από τους «δικούς μας». Αναφέρομαι στους πιστούς που είπαν «Αντίχριστο» τον σκευοφύλακα που ανάβει την καντήλα με αναπτήρα ή στον διαχειριστή του καφενείου που νόμισε ότι προστάτεψε την «Ένωση»! Η αλήθεια πρέπει να είναι καθολική, αμετάβλητη στον χώρο και τον χρόνο, αδιαφορώντας για τους κανόνες, τους νόμους και τις οδηγίες του συστήματος ή το τι θα πει ο κόσμος, ακόμα και ο θεός της ερήμου! Αυτό λέγεται επανάσταση, διαμαρτυρία, διαφωνία, ακτιβισμός, αντίδραση, πείτε το όπως θέλετε. Όσοι νοιώθετε ευθύνη και θέλετε να σώσετε τον κόσμο, μην περιμένετε να σας επιβραβεύσουν όταν αντιδράτε. Το πιο σίγουρο είναι ότι θα σας αμαυρώσουν, ξύλο μπορεί να φάτε και στην φυλακή να μπείτε! Έτσι παίζεται το παιχνίδι αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος που λέει και ο Λειβαδίτης.

Με την ευκαιρία ας θίξω και μια ανάρτηση που επιχείρησα να κάνω, ένα μήνα αργότερα, στην πιο πάνω σελίδα των «Ελλήνων αθέων και αγνωστικιστών» με μια εικόνα που βρίσκεται αναρτημένη πέντε ολόκληρα χρόνια, χωρίς να προκαλεί ακόμα και το fb συγκρίνοντας το ήθος των Αρχαίων Ελλήνων με το ήθος των χριστιανών και με τίτλο παρωδία «Το κάλλος και ο κάλος» σατιρίζοντας την ηθική της χριστιανικής θρησκείας με μια πικάντικη εικόνα.
Σχεδόν ήμουν σίγουρος με τον κάλο που έχει ο γνωστός διαχειριστής πώς θα διαχειριζόταν την ανάρτηση! Όπως καλά θα καταλάβατε, την απέρριψε με την αιτιολογία ότι… παραβιάζει τους όρους της σελίδας περί σεμνότητας! Για κοίτα σεμνοτυφία η …Ένωσή μας! Να τον χαίρεστε τον Μίκυ σας, σεμνότυφοι «άθεοι και αγνωστικιστές»! Η εικόνα αυτή αναρτημένη από τις 11 του Μάρτη του 2014 ούτε η σεμνοτυφία του fb κατέβασε! Ας  μείνουμε εδώ, αφού ο σκοπός της ανάρτησης ήταν η υποκρισία των χριστιανών καταλήγοντας όμως να συμπεράνει ότι δεν υπάρχουν μόνο υποκριτές χριστιανοί, αλλά και υποκριτές «γιαλαντζί άθεοι» που πρωτοστατούν στο ελληνικό γίγνεσθαι σαν προοδευτικοί!

Για να πω την αλήθεια, δεν άντεξα εκείνο το βράδυ και έκανα άλλη μια ανάρτηση στο «καφενείο» κοινοποιώντας μια σελίδα του awakengr.com με τίτλο «Οι ηλίθιοι βρίσκονται ανάμεσα μας και συνιστούν την πιο επικίνδυνη ομάδα ανθρώπων», δίνοντας έμφαση περισσότερο σε μια φιλοσοφική θέση του Mark Twain που με τίποτα δεν θα μπορούσε να λογοκριθεί από οποιαδήποτε ομάδα. Η ανάρτηση αυτή φυσικά έγινε και έτσι βρήκα την ευκαιρία να θέσω το ερώτημά μου με σχόλιο, θέτοντας και την διεύθυνση της επίμαχης εικόνας που κόπηκε! Σατανικό; Τώρα και το κερασάκι στην τούρτα, έτσι για να γελάσουμε, αφού η υποκρισία είναι αδερφή της ηλιθιότητας. Ένας σχολιαστής βρέθηκε, της αλλοδαπής, που αντί να ασχοληθεί με την επίμαχη εικόνα… ασχολήθηκε με το άρθρο της σελίδας awakengr.com νομίζοντας ότι το άρθρο αυτό έγραψα εγώ και επιβράβευσε… τον διαχειριστή γιατί λέει δεν ήταν καλό! Εδώ βέβαια δεν πρόκειται για υποκρισία, αλλά για ηλιθιότητα, όπως ακριβώς την θίγει και ο Mark Twain τονίζοντας «Μην τα βάζεις με τους ηλίθιους γιατί είναι βέβαιο ότι θα σε ρίξουν στο επίπεδό τους και θα σε κερδίσουν λόγω εμπειρίας»! Ο τύπος αυτός δεν είδε το φεγγάρι, γιατί κοίταγε το δάχτυλο!

10 Ιουλ 2019

Πρόλογος από το βιβλίο μου "Ο Νέος Προμηθέας"



Η απειλή ενός παγκοσμίου πολέμου πάντα είναι ορατή
Η τεχνολογία των τελευταίων δεκαετιών ισοδυναμεί με επανάσταση. Άλλαξε τον κόσμο μας συθέμελα και συνεχίζει την επέλασή της στο μέλλον. Το ότι δρα ανατρεπτικά στις φυσικές διεργασίες του πλανήτη, που εξασφαλίζουν τις προϋποθέσεις για την ύπαρξή μας, είναι εκτός των άλλων και ηθικό πρόβλημα που πρέπει να επιλύσουμε. Καθισμένοι αναπαυτικά στην πολυθρόνα μας, κυριολεκτικά υπνωτισμένοι απ’ τα θαύματα της επιστήμης, μας πήρε ο ύπνος ονειροπολώντας ότι λύσαμε όλα τα προβλήματά μας, προσκολλημένοι στο δόγμα πως, για κάθε πρόβλημα υπάρχει και μια, τεχνολογικά, αντίστοιχη λύση!
Όποιος γνωρίζει την αγωνιώδη προσπάθεια του ανθρώπου να φτάσει ως εδώ ξέρει πολύ καλά ότι η τεχνολογία δεν είναι πανάκεια ούτε ο από μηχανής θεός για την λύση κάθε επιστητού.
Οι φυλετικοί πόλεμοι στην αρχή, οι θρησκευτικοί στη συνέχεια και οι επεκτατικοί ή ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι για οικονομικούς λόγους, ανέκαθεν ήταν η πληγή για τους λαούς και για την ανθρωπότητα σαν σύνολο, που μεγάλωνε τις αντιθέσεις και εξαθλίωνε τον άνθρωπο. Μόνο η Μαλθουσιανή θεωρία δικαιολόγησε τον πόλεμο, διακηρύσσοντας ότι είναι ευχή και δώρο του θεού, γιατί… έλυνε το πληθυσμιακό πρόβλημα!
Η αλόγιστη χρήση της δόξας και της δύναμης με στόχο το κέρδος και τον πλούτο, μας έφερε στο χείλος της καταστροφής. Τα έθνη-κράτη είχαν αμέτρητα προβλήματα να επιλύσουν και η νέα τάση της παγκοσμιοποίησης προσθέτει όλο και περισσότερα, βαθαίνοντας ακόμα περισσότερο την κρίση.
Με πρόσχημα την τρομοκρατία θεσπίσαμε φύλακα τον ίδιο τον μπαμπούλα. Βάλαμε τον λύκο να μας φυλάει και εμείς αναπαυτικά στην πολυθρόνα μας, συνεχίζουμε να ονειροπολούμε πως όλα πάνε καλά.

Η τεχνολογική επανάσταση μπορεί να βελτίωσε την ποιότητα της ζωής μας, αλλά μας έφερε αντιμέτωπους και με την απειλή του πολέμου. Ο ψυχρός πόλεμος των δεκαετιών του ‘60 και του ‘70 μας έφερε ένα σκαλοπάτι κοντύτερα σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Η Χιροσίμα και το Ναγκασάκι δεν μας δίδαξαν τίποτα. Το άστρο της Βηθλεέμ φαίνεται έχει μεγαλύτερη αξία, απ’ το πυρηνικό άστρο που ξεπρόβαλε πάνω απ’ τις δυο πόλεις της χώρας του ανατέλλοντος ηλίου!
Ποιο ηθικό δικαίωμα μας επιτρέπει να αφήσουμε τέτοια θανάσιμη κληρονομιά στις μέλλουσες γενιές;
Η λογοτεχνία Επιστημονικής Φαντασίας, δεν θα έπρεπε να μείνει μακριά απ’ αυτόν τον αγώνα και ευτυχώς δεν έμεινε. Πάντα ήταν εστιασμένη στα επιτεύγματα της τεχνολογίας, στην επιστήμη και κυρίως στο μεγάλο αυτό πρόβλημα που απειλεί την ύπαρξη της ανθρωπότητας και του πλανήτη όλου, από την κακή χρήση των δυο πρώτων.
Εχθρός δεν είναι πάντα ο εξωγήινος πλανήτης με τα αποκρουστικά πλάσματα που καταδυναστεύουν τον άνθρωπο. Απεναντίας μάλιστα. Ίσως να είναι ο σωτήρας, και εχθρός μιας ψυχικά άρρωστης ράτσας ανθρώπων, που στο βωμό του πλούτου και της δόξας, θυσιάζουν το μέλλον της ανθρωπότητας.

Πόσο δίκιο είχε ο Τζώναθαν Σουίφτ όταν σαρκάζοντας έλεγε ότι, έχουμε τόση ακριβώς θρησκεία, όση μας φτάνει για να μισούμε ο ένας τον άλλον, αλλά, όχι τόση ώστε να αγαπάμε αλλήλους!
Ο συγγραφέας αυτού του λογοτεχνικού είδους, ανοίγει διάπλατα τις φτερούγες της σκέψεις του και πετάει στον γαλάζιο ουρανό της φαντασίας ελεύθερος, απαλλαγμένος από δόγματα και καθιερωμένα κλισέ. Ισορροπεί μεταξύ πραγματικού και φανταστικού, παραδεκτού και παράδοξου, πιθανού και απίθανου. Εντοπίζει το πρόβλημα και υψώνει ανατριχιαστικά την φωνή του, θέτοντας με αγωνία τα υπαρκτά ερωτήματά του, προσπαθώντας να δώσει απάντηση.
Η επιστημονική φαντασία σαν λογοτεχνία, εστιασμένη πάντα στα προβλήματα της νέας εποχής πάντα επικεντρώνεται εκεί όπου η συμβατική λογοτεχνία και ο ρομαντισμός, λόγω υπερβολής, δεν μπορεί να ανεχθεί. Αυτή η υπερβολή όμως είναι πάντα υπαρκτή και τόσο επιστημονική που ένα συμβατικό έργο λογοτεχνίας, στον ρομαντικό αναγνώστη, θα το έκανε δύσκολο ή βαρετό. Όμως, μόνο οι αναγνώστες αυτού του είδους, ξέρουν καλά ότι ένα έργο που μπορεί να καταστεί προφητικό για το μέλλον, μόνο βαρετό δεν είναι. Αυτό, οι αναγνώστες του Ιούλιου Βερν, το γνωρίζουν πολύ καλύτερα.
Θέμα της λογοτεχνίας Επιστημονικής Φαντασίας δεν είναι μόνο το Σύμπαν και τα ταξίδια στο αχανές διάστημα. Μπορεί να αναφέρεται στο Παρελθόν, στο Παρόν και συχνότερα στο Μέλλον. Η δημιουργική φαντασία, η έκπληξη και το παράδοξο είναι πάντα το κεντρικό θέμα στην λογοτεχνία του είδους αυτού, όμως πίσω από όλα αυτά βρίσκεται πάντα ο άνθρωπος και η προοπτική του σαν σύνολο.

«Ο Νέος Προμηθέας» ίσως να είναι ο Σωτήρας της Ανθρωπότητας. Γιατί όμως πρέπει να φτάσουμε σ’ αυτό το ύστατο σημείο απόγνωσης; Ποιος ή τι δημιούργησε την απόγνωση αυτή; Αν θέλει να ζήσει κανείς, πρέπει να κοιτάει μπροστά, στο μέλλον. Προκειμένου να επιβιώσουμε όμως, πρέπει να κατανοήσουμε τη ζωή και για να την κατανοήσουμε, πρέπει να κοιτάξουμε πίσω, στην ιστορία μας και ακόμα πιο πίσω, στην Αρχαία Ελληνική Μυθολογία, που όπως φαίνεται, δίνει ακόμα απαντήσεις, ήθος και προοπτική. Ο Νέος Προμηθέας είναι ένα διήγημα που μακάρι να μην επιβεβαιωθεί ποτέ στην πραγματικότητα. Είναι όμως τόσο πιθανό να συμβεί, όσο είναι απίθανο να δοθεί λύση σαν κι αυτή που πρότεινε ο ήρωάς του – κι αυτό είναι το χειρότερο!
Σήμερα έχουμε ακόμα την ελευθερία της επιλογής. Αύριο ίσως δεν την έχουμε… Επιτακτική ανάγκη λοιπόν να πάρουμε την μοίρα μας, στα δικά μας χέρια. Έχουμε χρέος απέναντι στα παιδιά μας. Τότε και μόνο τότε η τεχνολογική επανάσταση θα γίνει αληθινή επανάσταση, καθιστώντας την προσιτή και στον πιο απλό πολίτη και όχι μόνο σε μια χούφτα ανθρώπους. Τότε το μέλλον θα είναι μπροστά και θα μας περιμένει. Καινούριοι τόποι και νέες παρθενικές ομορφιές θα μας αποκαλυφτούν εξερευνώντας τα απέραντα σύνορα του σύμπαντος. Τότε οι όροι ίσως και να αντιστραφούν.

Αυτό είναι και το θέμα του δεύτερου διηγήματος, του «Πλανήτη Κόκο», που τόσο θυμίζει την παιδική  ηλικία της γης μας. Οι κάτοικοι αυτού του πλανήτη είναι τόσο διαφορετικοί από μας, αλλά σίγουρα κάτι πρέπει να μας θυμίζουν, κάτι που το έχουμε ξεχάσει… Πολύχρωμη η ιστορία του ανθρώπου… πότε με τις αγωνιώδεις κραυγές των προγόνων και πότε με τις πνευματικές αναλαμπές τους, δημιούργησαν το δικό τους πέρασμα στο μέλλον, αφήνοντας το παλιό και περνώντας στο νέο. Πολλοί όμως έμειναν στο παλιό, στην συντήρηση και στην δεισιδαιμονία του παρελθόντος. Για κάποιους, ο Μεσαίωνας δεν πέρασε ακόμα, ενώ κάποιοι άλλοι βιάζονται να ταξιδέψουν στα αστέρια ή ακόμα και στον χρόνο.
Κάποιοι ίσως να υπερβάλουν περισσότερο και να θεωρούν ότι ένα ταξίδι στο χρόνο ίσως είναι εφικτό. Ένα καλό κόλπο, ώστε να παραμείνουμε πιστοί στην Επιστημονική Φαντασία είναι να εκμεταλλευτεί ο συγγραφέας τις ανθρώπινες ψευδαισθήσεις που δημιουργεί ο εγκέφαλος όταν παραληρεί από σχιζοφρένεια, από υψηλό πυρετό ή ταξιδεύοντας με ένα παράδοξο όνειρο, έχοντας την εντύπωση ότι ταξιδεύει στο χρόνο. Τότε τα ταξίδια στο χρόνο γίνονται πιο οικεία.

Στο «Χαμένος στο όνειρο», βρισκόμαστε κιόλας στις δυο τελευταίες χιλιετίες της ανθρωπότητας, όπου ο θάνατος του Αρχαίου κόσμου σηματοδοτείται απ’ την εμφάνιση της νέας θρησκείας. Οι αντιθέσεις ανάμεσα στους οπαδούς τους γνωστές και επίκαιρες. Οι δημιουργοί της νέας εξ’ αποκαλύψεως θρησκείας, κατάφεραν να δημιουργήσουν τους δικούς τους «θεούς» που θα καταδυνάστευαν τον άνθρωπο… άραγε για πόσο καιρό ακόμα… Τελικά, υπάρχει μηχανή του χρόνου ή μόνο ένα παράδοξο όνειρο που αποκαλύπτει την αλήθεια ή καλύτερα, το ψέμα; Πως γράφτηκαν τα ευαγγέλια; Η τεχνική που περιγράφεται εδώ ονομάζεται «παρεμβολή επανάληψης». Όμως περισσότερα στο διήγημα που με μπόλικο χιούμορ θίγεται το ζήτημα αυτό.
Πιο πάνω είπαμε ότι για κάποιους, ο Μεσαίωνας, βρίσκεται ακόμα εδώ. Η εμπορευματοποίηση της δεισιδαιμονίας κάνει κάποιους πλούσιους σε βάρος των αφελών εναποθέτοντας τις ελπίδες τους σε αγύρτες να μάθουν… το μέλλον τους! «Ο τσαρλατανισμός γεννήθηκε την μέρα που ο πρώτος κατεργάρης, συνάντησε τον πρώτο βλάκα. Από τότε οι κατεργάρηδες πολλαπλασιάστηκαν...» έλεγε ο Βολτέρος.
Να δείτε οι βλάκες πόσοι έγιναν!

«Η Λερναία Ύδρα του Ιδεαλισμού» θίγει ακριβώς αυτό το μεγάλο πρόβλημα που ταλανίζει την κοινωνία μας σαν μάστιγα, ιδιαίτερα σε μια εποχή που η αγυρτεία και ο τσαρλατανισμός δεν συνάδουν με το πνευματικό επίπεδο της πολιτισμένης μας κοινωνίας. Είναι λυπηρό ακόμα και τον 23ο αιώνα, μετά την νέα χρονολόγησή μας, να πιστεύουμε σε αγύρτες και τσαρλατάνους, σπαταλώντας όχι μόνο χρόνο και πακτωλό δισεκατομμυρίων, αλλά και την ίδια την ακεραιότητα και την πνευματική μας υπόληψη, πιστεύοντας σε δεισιδαιμονίες, παράλογες πίστεις, σε ψυχές, πνεύματα και υπερφυσικές δυνάμεις που μας καταβαραθρώνουν σε κείνες τις σκοτεινές εποχές όπου ο άνθρωπος θα έπρεπε να νιώθει αποτροπιασμό.

Τέλος με τα «Τρία Παράξενα Όντα» βάζουμε και το κερασάκι στην τούρτα. Είναι ένα διήγημα που ανήκει στο είδος short-short-short story. Σκοπεύει να πει πολλά με, όσο το δυνατόν, λιγότερα λόγια. Από πού άραγε ήρθαν αυτά τα τρία παράξενα όντα; Όταν οι ρόλοι αντιστρέφονται, στο τέλος, η έκπληξη είναι αποκαλυπτική!
Ας ταξιδέψουμε μαζί στο κόσμο της Επιστημονικής Φαντασίας. Ίσως η πραγματικότητα δεν διαφέρει και πολύ. Στην περίπτωση του Νέου Προμηθέα όμως, εύχομαι να διαφέρει και να διαψευσθώ παταγωδώς!
Καλό σας ταξίδι!






25 Ιουν 2019

Συνέντευξη του Απόστολου Λυμπερίδη στην Γιώτα Σαλμά στο clevernews.gr


«Ο νέος Προμηθέας» είναι το νέο βιβλίο του Απόστολου Λυμπερίδη που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ενάλιος. Πρόκειται για μια ανθολογία επιστημονικής φαντασίας, αποτελούμενη από πέντε διηγήματα.


Κύριε Λυμπερίδη, πείτε μας λίγα λόγια για το νέο σας βιβλίο;


Με την μικρή αυτή ανθολογία Ε.Φ. ελπίζω πως θα ταξιδέψω τον αναγνώστη όχι μόνο σε μακρινούς και παράξενους κόσμους, αλλά και σε απρόσιτες μεριές του δικού μας. Με μια ανθολογία πέντε διηγημάτων ελπίζω πως θα προβληματίσω τον αναγνώστη τόσο φιλοσοφικά όσο και με τα διαχρονικά ερωτήματα που θέτω ελπίζοντας να κρατήσω αμείωτο το ενδιαφέρον του για ζητήματα που ίσως να μην τον έχουν απασχολήσει όσο θα έπρεπε, όμως γίνονται όλο και πιο επίκαιρα, όλο και πιο επιτακτικά, όσο ο κόσμος μας αλλάζει. Η αλήθεια είναι ότι η τεχνολογία μπορεί να έφερε επαναστάσεις σε πολλούς τομείς που από τη μια μπορεί να βελτίωσαν την ποιότητα της ζωής μας, αλλά από την άλλη μας έφεραν αντιμέτωπους και με άλλα προβλήματα που ακόμα φαίνεται να μην μπορούμε να αντιμετωπίσουμε, όπως η θερμοκρασία του περιβάλλοντος, οι ρίποι της ατμόσφαιρας και των θαλασσών, όπως και η απειλή ενός πυρηνικού πολέμου. Ο ψυχρός πόλεμος των δεκαετιών του ‘60 και του ‘70 μας έφερε πολύ κοντά σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Η Χιροσίμα και το Ναγκασάκι μάλλον δεν μας δίδαξαν τίποτα. Το άστρο της Βηθλεέμ φαίνεται έχει μεγαλύτερη αξία, απ’ το πυρηνικό άστρο που ξεπρόβαλε πάνω απ’ τις δυο πόλεις της χώρας του ανατέλλοντος ηλίου! Ποιο ηθικό δικαίωμα μας επιτρέπει να αφήσουμε τέτοια θανάσιμη κληρονομιά στις μέλλουσες γενιές;

Να μια πλευρά που έντονα απασχολεί τον ήρωα του πρώτου διηγήματος, του Νέου Προμηθέα.



Αν μπορούσατε να ταξιδέψετε στο χρόνο, σε ποια εποχή θα θέλατε να ζούσατε;



Αν μπορούσαμε να ταξιδέψουμε στο χρόνο όλοι θα ήθελαν να πάνε στο μέλλον. Η τεχνολογία των τελευταίων ετών υπόσχεται πολλά για το μέλλον, αφού η ιστορία μας δίδαξε πόσο ο άνθρωπος μαρτύρησε από τα λάθη του παρελθόντος. Προφανώς όμως θα εννοείτε σε ποια εποχή του παρελθόντος θα ήθελα να ζω. Αναμφίβολα στην Αρχαία Ελλάδα. Δεν μπορώ να διανοηθώ ένα συνετό νου που θα επιθυμούσε να ζήσει οπουδήποτε αλλού!



Ποιος είναι ο μεγαλύτερός σας φόβος;



Να βλέπεις τα παιδιά σου να υποφέρουν χωρίς να μπορείς να τα βοηθήσεις. Όμως, όσο περισσότερο αλτρουιστής γίνεσαι, τόσο περισσότερο βλέπεις τους συνανθρώπους σου σαν δικά σου παιδιά και η αδυναμία σου να προσφέρεις βοήθεια σε αναγκάζει να επωμίζεσαι όλο και περισσότερο τις ευθύνες σου. Πώς λέει ο Καζαντζάκης «Να αγαπάς την ευθύνη και να λες: εγώ θα σώσω τον κόσμο. Και αν ο κόσμος δεν σωθεί να λες: εγώ φταίω που δεν σώθηκε»! Ξέρω αυτό είναι μια υπερβολή, όμως η τάση είναι εφικτή, διαφορετική στον καθένα, αλλά η τάση πρέπει να έχει αυτή την κατεύθυνση! Ο καθένας, μέσα από τις δυνατότητες που του δίνονται μπορεί να βάλει και το δικό του λιθαράκι, ώστε όλοι μαζί να φτιάξουμε έναν καλύτερο κόσμο. Πολύ φοβάμαι όμως ότι κάνουμε το αντίθετο. Ίσως τον αφανίσουμε αφού δεν μπορούμε να αντιληφθούμε ότι τα οικονομικά συμφέροντα κάποιων υπερδυνάμεων ανοίγουν ζητήματα και εμείς τα επενδύουμε με θρησκευτικές αντιθέσεις διαιωνίζοντας τον διχασμό. Δυστυχώς δεν απαλλαχτήκαμε ακόμα, ούτε από θρησκευτικούς πολέμους, ούτε από τον ρατσισμό, πίσω από τα οποία ελλοχεύει ο ιμπεριαλισμός και τα συμφέροντα των μεγάλων.



Αν είχατε τη δυνατότητα να καταψύξετε ένα πρόσωπο, ώστε να ζήσει μετά από 100 χρόνια, ποιο θα ήταν αυτό;



Κανένα! Δεν έχω δικαίωμα για κανέναν να πάρω μια τέτοια απόφαση. Δεν αντιλαμβάνομαι το λόγο που μου κάνετε μια τέτοια ερώτηση, αφού στο πρώτο διήγημα, πραγματικά ο ήρωάς μου καταψύχεται για να αντιμετωπίσει ένα πρόβλημα υγείας. Την απόφαση την πήρε βέβαια ο ίδιος, όμως η γυναίκα του που τον αγαπάει τόσο πολύ αφιερώνει λίγα χρόνια από τη ζωή της για να βρεθεί και πάλι κοντά στον αγαπημένο της! Πραγματικά ζηλεύω τέτοια ζευγάρια ή εκείνα που χωρίς την κρυογονική τεχνολογία φτάνουν μέχρι τα βαθιά γεράματα αγαπημένοι και ο ένας στηρίζει τον άλλο! Ανάμεσα στους ερωτευμένους ίσως να δικαιολογούνται τέτοιες θυσίες, για να σας απαντήσω όσο μπορώ στο ερώτημά σας.



Τελικά, η τεχνολογία διευκολύνει τον άνθρωπο ή του γεννά νέα προβλήματα και ανάγκες;



Έχω την εντύπωση ότι απάντησα στο ερώτημά σας αυτό πριν μου θέσετε την ερώτηση, αναπτύσσοντας στην αρχή με δυο λόγια, περιληπτικά, το βιβλίο ολόκληρο. Η επιστήμη δεν είναι πανάκεια, πάντα θα γεννιούνται προβληματισμοί και νέες απρόβλεπτες ανάγκες. Αυτό λέγεται εξέλιξη. Άλλωστε τα προβλήματα και κάθε εμπόδιο στη ζωή είναι αυτά ακριβώς που μας βοηθούν να τα ξεπερνούμε, να γινόμαστε καλύτεροι. Κανένας δεν ανεβαίνει ένα βουνό πατώντας σε λείες πέτρες!



Ποια έκφραση / μότο σάς χαρακτηρίζει;



Προφανώς αναφέρεστε σε έναν προσωπικό, εμβληματικό κανόνα ζωής, κάτι σαν απόφθεγμα: «Η Αθεΐα είναι Αρετή»! Το χρησιμοποιώ και σαν τίτλο του blog μου. Γκουγκλάρετέ με για να με μάθετε καλύτερα. Η ηθική δεν εκπορεύεται από τον ουρανό, αλλά από τις αρετές των ανθρώπων που θέτουν σαν οδηγό στη ζωή τους, με ανιδιοτέλεια, χωρίς ανταμοιβές και τον φόβο της τιμωρίας!



Ετοιμάζετε νέο βιβλίο;



Σας πρόλαβα. Το πιο πάνω, ο «Νέος Προμηθέας» ήταν το τέταρτο. Έχω ήδη έτοιμα άλλα δύο, αλλά ούτε διηγήματα, ούτε μυθιστόρημα όπως το πρώτο, αλλά δοκίμια ιστορίας και φιλοσοφίας, όπως το δεύτερο και το τρίτο. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να τα βρουν στο blog.

Την συνέντευξη μπορείτε να την διαβάσετε και στο CLEVERNEWS.GR



 



21 Ιουν 2019

Η κίνηση είναι τρόπος ύπαρξης της ύλης.


Στην προηγούμενη ανάρτηση είδαμε πόσο ταλάνισε την επιστημονική κοινότητα η φυσική των αβαρών ρευστών, μέχρι να κατανοηθεί ότι η θερμότητα ήταν είδος κίνησης των μορίων του υλικού και όχι μια, διάφορη της ύλης, αβαρής ουσία (φλογιστόν) που μεταφερόταν από το ένα σώμα στο άλλο, όπως ακριβώς και ο ηλεκτρισμός ήταν κίνηση ηλεκτρονίων ανάμεσα στους πόλους της ηλεκτρεγερτικής δύναμης της πηγής, σαν ροή ηλεκτρικού ρεύματος. Μια ελκτική δύναμη θα μπορούσε να συνέχει τα μόρια όπως και μια αντίθετη δύναμη μπορούσε να τα απωθεί, όπως για παράδειγμα στον μαγνήτη ή στη διαστολή των αερίων.
Η ουράνια μηχανική θεμελιώθηκε επιστημονικά όταν ο Νεύτων καθόρισε ότι η δύναμη μεταξύ δυο σωμάτων εξαρτάται από τις μάζες επί το τετράγωνο της απόστασής τους, ενώ το γινόμενο της μάζας επί της επιτάχυνσης του σώματος εκφράζει την ίδια δύναμη που μπορεί να προκαλέσει μια κίνηση, τόσο για να εξηγήσει την πτώση ενός μήλου πάνω στη γη, όσο και την δύναμη που κινεί την Σελήνη στην τροχιά της γύρω από τη γη!
Έτσι απλά πρέπει να διατυπώνεται η αλήθεια και οι νόμοι να είναι κατανοήσιμοι και να περιγράφουν την πολυπλοκότητα της φύσης όσο γίνεται πιο απλά, όμως πρέπει απόλυτα να επιβεβαιώνονται και από το πείραμα, όπως επίσης πρέπει να έχουν και πρακτική εφαρμογή. Οι νόμοι για να ισχύουν, έλεγε ο Βάκων, πρέπει να επαληθεύονται και οι υποθέσεις όταν διαψεύδονται πρέπει να εγκαταλείπονται.

Στον κόσμο μας λοιπόν η κίνηση χαρακτηρίζει όλες ανεξαιρέτως τις μορφές ύπαρξης της ύλης, από το μικροσωμάτιο του ατόμου, μέχρι την κίνηση των γαλαξιών στο σύμπαν. Η κίνηση δεν είναι αναγκαίο να προκαλεί μόνο ποσοτικές διαφορές ή να εκφράζει μετατόπιση στο χώρο. Ενδοατομικά η κίνηση των σωματιδίων μεταλλάσσει τα σωματίδια σε άλλες ιδιότητες, ενδομοριακά δημιουργεί νέους χημικούς δεσμούς, στην αντίληψή μας οι κινήσεις προκαλούν ποικίλες ποσοτικές και ποιοτικές διαφορές εκφράζοντας την εξελικτική πορεία των πραγμάτων και στον διαστρικό χώρο η κίνηση και οι ιλιγγιώδεις ταχύτητες των σωμάτων «γεννούν» και «καταστρέφουν» πλανήτες, άστρα και γαλαξίες! Ούτε στην κατάσταση των -2730 C, το λεγόμενο απόλυτο μηδέν, δεν εξαφανίζεται η κίνηση μέσα στα άτομα. Τρόπος ύπαρξης της ύλης είναι λοιπόν η κίνηση, αφού χωρίς κίνηση δεν υφίσταται ύλη, αλλά και χωρίς ύλη δεν μπορεί να υπάρξει καμιά κίνηση, δείχνοντας με τον καλύτερο τρόπο ότι η κίνηση αποκαλύπτει την ιδιότητα του όντος! Γι αυτό και δεν μπορεί να θεωρηθεί νόμιμη η αναζήτηση οποιασδήποτε αιτιώδους κίνησης που δεν είναι υλική. Τέτοια λογική βρίσκεται εκτός πραγματικότητας! Τα συμπεράσματα που προκύπτουν από μια τέτοια υλιστική θεώρηση νομίζω εύκολα μπορούν να διαμορφώσουν μια μονιστική αντίληψη του κόσμου, όμως αυτό ας το αφήσουμε για το τέλος.

Συνεπώς πρέπει να αντιλαμβανόμαστε την κίνηση και πέρα από την μηχανιστική μετατόπιση. Υπάρχουν λοιπόν κινήσεις θερμικές, ηλεκτρομαγνητικές, ατομικές και πυρηνικές που δημιουργούν, εκτός από ποσοτικές και ποιοτικές διαφορές. Από την εποχή του Πλάνκ ήταν γνωστές οι τελευταίες σαν αλληλεπιδράσεις όπου ένα απειροελάχιστο ποσό της ύλης μπορούσε να μεταβιβαστεί, που ο γερμανός φυσικός ονόμαζε κβάντα ενέργειας. Αυτά αποτελούνται από την μικρότερη δυνατή ποσότητα ύλης, είτε πρόκειται για σωματίδιο είτε για το μικρότερο πακέτο ενέργειας. Αυτό το «κάτι» μπορεί να έχει χωρική ή χρονική διάσταση, μπορεί να αφορά ένα ηλεκτρομαγνητικό πεδίο ή ένα πεδίο βαρύτητας. Επίσης, όλες οι μορφές ενέργειας μπορούν να μετατραπούν σε άλλες. Η μοναδική δυσκολία που δυστυχώς αντιμετωπίζουμε ακόμα είναι η αλληλεπίδραση των τριών άλλων δυνάμεων (ηλεκτρομαγνητισμός, ασθενής και ισχυρά πυρηνική δύναμη) με την βαρύτητα προκειμένου να καταλήξουμε σε μια «Θεωρία των Πάντων»! Για να αντιληφθείτε τι είναι ύλη και πώς περιγράφεται ο κόσμος ανάμεσα στις αλληλεπιδράσεις των πιο πάνω δυνάμεων ετοιμαστείτε για μια σύντομη ξενάγηση στον έσχατο εξωτικό κόσμο του ατόμου, αρχίζοντας την περιγραφή από τις τέσσερις θεμελιώδεις δυνάμεις της φύσης.

Θα ξεκινήσουμε από την πιο γνωστή που κυριαρχεί στον άμεσο γνωστό μας κόσμο: την δύναμη της βαρύτητας. Είναι αυτή που μας κρατά δεμένους στη γη και ταυτόχρονα τους πλανήτες στην τροχιά τους γύρω από τον ήλιο, τα αστέρια μέσα σε έναν γαλαξία και τους γαλαξίες ανάμεσα στα γαλαξιακά σμήνη και συμπλέγματα και όλα μαζί μεταξύ τους, συνθέτοντας αυτό που λέμε σύμπαν. Η βαρυτική δύναμη, αν και ασθενέστερη από τις άλλες τρεις θεμελιώδεις δυνάμεις, είναι αυτή με την μεγαλύτερη εμβέλεια, είναι πάντα ελκτική παρόλο που οι γαλαξίες μεταξύ τους συνεχώς απομακρύνονται λόγω της βίαιης πρωταρχικής ώθησης (Big Bang).
Η ηλεκτρομαγνητική δύναμη εκδηλώνεται μέσω των ηλεκτρικών φορτίων της που άλλοτε τα έλκει και άλλοτε τα απωθεί. Και αυτή η δύναμη έχει μεγάλη εμβέλεια, αν και αισθητηριακά οι άνθρωποι, σε αντίθεση με κάποια πτηνά δεν την αντιλαμβάνονται. Στο άτομο όμως συγκρατεί τα ηλεκτρόνια στις τροχιές τους γύρω από τον πυρήνα, συνεπώς πέρα από την εκπεμπόμενη ενέργεια σαν κύμα στον χώρο του μακρόκοσμου, στον μικρόκοσμο εκδηλώνεται κυρίως σε ατομικό και μοριακό επίπεδο.
Η ισχυρή πυρηνική δύναμη στον άνθρωπο είναι ακόμα πιο ανεπαίσθητη από τις δυο προηγούμενες, όμως είναι η ισχυρότερη και η αναγκαιότερη που δημιουργεί την πυρηνική δομή του ατόμου αφού συγκρατεί στον πυρήνα τα πρωτόνια και τα νετρόνια. Χωρίς αυτήν δεν θα υπήρχε δομή της ύλης και όλα τα σωματίδια θα έπλεαν μέσα σε κάτι που θα έμοιαζε με σούπα.
Η ασθενής πυρηνική δύναμη είναι αυτή που προκαλεί την ραδιενεργό διάσπαση των πυρήνων του ατόμου. Αν και θα μπορούσε να μας βλάψει, όμως συμβάλει μέγιστα αρχικά στην ζωή των αστέρων, όπως στο υδρογόνο για παράδειγμα, όπου γίνεται σύντηξη μετατρέποντάς το σε ήλιο και σε άλλα βαρύτερα στοιχεία, εκπέμποντας παράλληλα και τεράστια θερμική ενέργεια στο χώρο, συμβάλλοντας έτσι στην εμφάνιση της ζωής αρχικά και της νοήμονος ζωής στη συνέχεια, στέλνοντας τα στοιχεία αυτά στο διάστημα με εκρήξεις. Πράγματι, αποτελούμαστε από αστρόσκονη.

Τώρα μπορούμε να ξεκινήσουμε το ταξίδι μας στον εξωτικό κόσμο του ατόμου και στα έσχατα δομικά συστατικά της ύλης.
Όλοι γνωρίζουμε από τι αποτελείται ένα άτομο, αν και η μικρογραφία του ηλιακού συστήματος μάλλον φαίνεται ξεπερασμένη μετά τις ερμηνείες που έκανε ο Μπορ. Όμως, για χάριν ευκολίας αρχικά θα το φανταστούμε στην κλασική του μορφή. Αποτελείται από έναν πυρήνα και γύρω του, σαν πλανήτες, να περιστρέφονται τα ηλεκτρόνια. Αυτά όμως δεν αποτελούν τα θεμελιώδη συστατικά του ατόμου. Ο βαρύς πυρήνας αποτελείται από πρωτόνια και νετρόνια. Όμως η εικόνα του πυρήνα γρήγορα άλλαξε με την κβαντομηχανική. Ούτε αυτά τα σωματίδια ήταν θεμελιώδη. Αρχικά ανάμεσα στα ηλεκτρόνια και τον πυρήνα βρέθηκε ένα ηλεκτρομαγνητικό πεδίο σαν το ελάχιστο ποσό της ακτινοβολίας, το κβάντο, το γνωστό μας φωτόνιο για να συγκρατούνται τα ηλεκτρόνια στις τροχιές τους. Όμως και η δομή του πυρήνα γρήγορα άλλαξε μόλις ο άνθρωπος κατάφερε να φτιάξει τους πρώτους επιταχυντές σωματιδίων. Τα βαριά σωματίδια του πυρήνα αλληλεπιδρούσαν με την ισχυρή πυρηνική δύναμη και γι αυτό ονομάστηκαν «αδρόνια», ενώ όσα αλληλεπιδρούσαν με την ασθενή δύναμη, ηλεκτρομαγνητικά, είχαν πολύ μικρές μάζες και ονομάστηκαν «λεπτόνια», όπως ήταν το ηλεκτρόνιο, το φωτόνιο και το νετρίνο.

Τα αδρόνια όμως δεν ήταν λίγα. Κάθε πρωτόνιο και νετρόνιο αποτελούνταν από τρία κουάρκς (quarks). Όταν ο Πωλ Ντιράκ προέβλεψε ότι κάθε σωματίδιο πρέπει να έχει και ένα αντισωματίδιο, τα «θεμελιώδη» συστατικά του ατόμου διπλασιάσθηκαν, αφού και τα πρωτόνια και τα νετρόνια απέκτησαν το αντίθετο ταίρι τους, ίδιο μεν αλλά με διαφορετικό ηλεκτρικό φορτίο. Έτσι, υπάρχουν έξι λεπτόνια που αντιστοιχούν στα έξι κουάρκς με απόλυτη αντιστοιχία συν τα αντισωματίδιά τους. Η αλήθεια είναι ότι όλα τα κουάρκς δεν συνθέτουν τα πρωτόνια και τα νετρόνια. Ένας συνδυασμός τριών κουάρκς ή ενός κουάρκ μαζί με ένα αντικουάρκ μπορούσαν να συνθέσουν ένα αδρόνιο, αν και κάποια κουάρκ με πείσμα έδειχναν να μην συνθέτουν τίποτα απολύτως. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι αυτά θα πρέπει να αποτελούν απλά κάποια υπολείμματα της κοσμογονίας, σαν να λέμε αν πιστεύαμε σε Δημιουργούς, ότι αυτά αποτελούν τα σκουπίδια της Δημιουργίας! Δεν λέω, υπερβολικό να το παραδεχτεί αυτό ο πιστός! Ο θεός δεν αφήνει σκουπίδια! Ούτε στον χώρο βρέθηκαν κουάρκς να σουλατσάρουν μέσα στην διαστρική σκόνη. Μέσα στην διαστρική σκόνη όμως ή καλύτερα στο χώρο του σύμπαντος σουλατσάρουν ελεύθερα νετρίνα, αυτά τα μυστηριώδη λεπτόνια που με απειροελάχιστη μάζα, χωρίς ηλεκτρικό φορτίο και σπανιότατα να επιδρούν με άλλα σωματίδια να κατακλύζουν τα πάντα. Το παράξενο με αυτά τα λεπτόνια είναι ότι αποτελούν την μεγαλύτερη αφθονία στο σύμπαν, όμως και πάλι χωρίς να μπορούμε να τα εντοπίσουμε. Σκεφτείτε τώρα ότι για κάθε άτομο στο σύμπαν αντιστοιχούν ένα δισεκατομμύρια νετρίνα! Επίσης, για να αντιληφθείτε πόσο διαόλια είναι πρέπει να ξέρετε ότι εκατό τρισεκατομμύρια νετρίνα διαπερνούν το σώμα μας σε κάθε δευτερόλεπτο, που προέρχονται κυρίως από τις διασπάσεις στο κέντρο του ήλιου. Καθόλου άδικο λοιπόν δεν είχε ο ποιητής Τζων Απντάικ που το 1960 σε ένα ποίημά του τα αποκάλεσε «κοσμικά διαόλια»! Ίσως είναι και αυτά «σκουπίδια» της «δημιουργίας» αφού σύμφωνα με όσους παραδέχονται την δημιουργία του Σύμπαντος με το Big Bang, αυτά πρέπει να δημιουργήθηκαν όταν το σύμπαν ήταν νεώτερο των δυο δευτερολέπτων! Για να μην βγούμε από το θέμα, απλά πρέπει να σας ενημερώσω, ότι η ανίχνευσή τους καθίσταται δύσκολη λόγω των «θορύβων» από την κοσμική ακτινοβολία, γι αυτό και οι ανιχνευτές τοποθετούνται σε μεγάλα βάθη ωκεανών ή σε βαθειά ορυχεία. Φανταστείτε ότι μπορούν να ταξιδέψουν μέσα σε μόλυβδο μήκους ενός φωτός και να μην αλληλεπιδράσουν με κανέναν άτομο! Κι όμως, οι κυνηγοί νετρίνων κατάφεραν να τα ξεγελάσουν και να προδώσουν την παρουσία τους!

Τέλος, πρέπει να σας πω ότι οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ των σωματιδίων και των θεμελιωδών δυνάμεων γίνονται με ένα σωματίδιο φορέα. Οι φορείς ανταλλάσουν λεπτόνια και κουάρκς. Ανάμεσα σε μια ηλεκτρομαγνητική αλληλεπίδραση μεταξύ ηλεκτρονίων και κουάρκς φορέας είναι το φωτόνιο που δημιουργεί αντίστοιχα μια ηλεκτρική έλξη ή άπωση. Αντίστοιχα φορέας σε μια ασθενή αλληλεπίδραση είναι το σωμάτιο W και στην ισχυρή αλληλεπίδραση ανάμεσα στα κουάρκς είναι τα γλοιόνια. Και η βαρύτητα έχει φορέα, το βαρυτόνιο, αν και δύσκολα ανιχνεύεται λόγω της ασθενικής της δύναμης! Σήμερα «Μεγάλες Ενοποιητικές Θεωρίες», όπως η GUT (Grand Unified Theories) ενοποιούν την ηλεκτρασθενή δύναμη με την ισχυρά με την προσδοκία ότι γρήγορα θα ενοποιηθούν όλες οι θεμελιώδεις δυνάμεις μεταξύ τους.
Με τις λίγες αυτές πληροφορίες που σας έδωσα μπορεί να γίνει κατανοητή όχι μόνο η δομή της ύλης σήμερα αλλά το πώς και το γιατί διαμορφώθηκε έτσι κατά την «δημιουργία» η οποία κράτησε δισεκατομμύρια χρόνια μετά την πρωταρχική έκρηξη.        
   Τέλος, πρέπει να αναφέρω ότι εκτός από την ανόργανη μορφή της ύλης υπάρχει και η οργανική που χαρακτηρίζει τη ζωντανή ύλη που η γνώση μας γι αυτήν απαιτεί έναν συνδυασμό πολλών επιστημονικών κλάδων όπως της φυσικής, της χημείας, της βιολογίας και άλλων.
Τρόπος ύπαρξης της ύλης είναι λοιπόν η κίνηση. Επιτρέψτε με όμως να επαναληφθώ, στα ουσιωδέστερα, για δώσω την έμφαση: χωρίς κίνηση δεν υφίσταται ύλη, αλλά και χωρίς ύλη δεν μπορεί να υπάρξει καμιά κίνηση, δείχνοντας με τον καλύτερο τρόπο ότι η κίνηση αποκαλύπτει την ιδιότητα του όντος! Γι αυτό και δεν μπορεί να θεωρηθεί νόμιμη η αναζήτηση οποιασδήποτε αιτιώδους κίνησης που δεν είναι υλική. Τέτοια λογική βρίσκεται εκτός πραγματικότητας! Τα συμπεράσματα που προκύπτουν από μια τέτοια υλιστική θεώρηση νομίζω εύκολα μπορούν να διαμορφώσουν μια μονιστική αντίληψη του κόσμου.
   
Ο πραγματικός μας κόσμος δεν αποτελείται μόνο από γαλαξίες, ήλιους, πλανήτες και διαστρική σκόνη. Μέσα στον διαστρικό χώρο καταφέραμε να εντοπίσουμε μυστηριώδη αντικείμενα, όπως τα πάλσαρς, τις μαύρες οπές, και στα όρια του «παρατηρήσιμου» σύμπαντος, τα μυστηριώδη κβάζαρς. Καταφέραμε να εντοπίσουμε απίθανα μυστηριώδη αντικείμενα ανεπαίσθητης μάζας και αμυδρών πεδίων, όπως φωτόνια, νετρίνα, ακτινοβολίες και πεδία σε υπέρ υψηλές συχνότητες. Επίσης καταφέραμε να προβλέψουμε την ύπαρξη της σκοτεινής ύλης και ενέργειας που επηρεάζουν την συμπαντική βαρύτητα και ακολούθως την εξέλιξη του σύμπαντος, όμως πουθενά, δεν εντοπίσαμε, αλλά ούτε χρειάστηκε να προβλέψουμε την ύπαρξη καμιάς πνευματικής δύναμης, που υποτίθεται θα μπορούσε να αποτελέσει το αίτιο της κοσμογέννησης.
Σας φαίνεται αφελής η απορία; Με την ίδια απορία ο Γαλιλαίος αντιμετώπισε την αφέλεια της εκκλησίας όταν από τον φακό του τηλεσκοπίου του, πάπας και καρδινάλιοι, εξέφρασαν την απορία τους ξεχωρίζοντας την ανοησία από την λογική. Χιλιάδες χρόνια οι πιστοί πίστευαν ότι ο ουρανός και τα άστρα είναι η κατοικία των θεών. Πουθενά δεν είδαν το θεό να κινεί τις ουράνιες σφαίρες και όμως συνεχίζουν να επιμένουν ότι κανένας δεν έχει το δικαίωμα να εκφράζει αντιρρήσεις στην «αλήθεια» της Αγίας Γραφής. Έτσι, ο Γαλιλαίος εκφράζοντας τις αστρονομικές του απόψεις, εκτοπίζοντας τη γη από το κέντρο του κόσμου και διδάσκοντας ότι κινείται, βρέθηκε ύποπτος και καταδικάστηκε νομίζοντας ότι μπορούσε να υποστηρίξει απόψεις που αντικρούουν την Αγία Γραφή που υποτίθεται μας εδόθη αποκαλυπτικά!

Πειράματα στον μεγαλύτερο επιταχυντή αδρονίων, του Cern, δεν προέβλεψαν καν την ύπαρξη μιας «πνευματικής» δύναμης που σαν αίτιο να προκαλεί το παραμικρό υλικό αποτέλεσμα και με βαρύγδουπα δόγματα μας καλούν να πιστέψουμε σε άϋλες ενεργειακές ψυχές, σε παραδεισένιους κόσμους και κολασμένους τόπους χωρίς να ντρέπονται ούτε για τα γράμματα που έμαθαν.
Πουθενά στην αναζήτηση της αλήθειας του φυσικού κόσμου δεν αναζητήθηκε καμιά δύναμη και κανένας θεός, σαν αναγκαίο αίτιο, που να προκαλεί την παραμικρή κίνηση έστω και του πιο ανεπαίσθητου φαινομένου. Μετά από τόση αναζήτηση με τα θεμελιώδη συστατικά της ύπαρξης, σαν να μην πέρασε ούτε λεπτό από εκείνη τη απάντηση του Λαπλάς στην ερώτηση του Ναπολέοντα ότι, διαβάζοντας την φυσική του, ούτε μια φορά αναφέρθηκε στο θεό αποστομώνοντάς τον με τη φράση «Μεγαλειότατε δεν μου χρειάστηκε να κάνω μια τέτοια υπόθεση».
 Σύμφωνα λοιπόν με τα πιο πάνω, τα πνευματώδη όντα των πρωτόγονων λαών, μόνο ως αποκυήματα της φαντασίας μπορούν να λογισθούν και αφού, σαν φυσικές δυνάμεις, είναι ανύπαρκτες και δεν επαληθεύονται πειραματικά αναμφισβήτητα σημαίνει ότι παταγωδώς διαψεύδονται και γι αυτό άμεσα πρέπει να εγκαταλειφθούν!


 

Τα βιβλία μου

Τα βιβλία μου
Ο ΝΕΟΣ ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ ανθολογία 5 διηγημάτων Ε.Φ. (2019 σελ. 204) Εκδόσεις ΕΝΑΛΙΟΣ

Τα βιβλία μου

Τα βιβλία μου
ΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ (2014 σελ. 306) Εκδόσεις ΕΝΑΛΙΟΣ

Τα βιβλία μου

Τα βιβλία μου
ΧΑΛΚΕΥΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ (2010 δοκίμιο 608 σελίδες) Εκδόσεις ΕΝΑΛΙΟΣ

Τα βιβλία μου

Τα βιβλία μου
Η ΚΤΗΝΩΔΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΟΤΗΤΑΣ (1998 μυθιστόρημα 348 σελίδες) Εξαντλημένο. Λίγα κομμάτια μόνο στο βιβλιοπωλείο "Βιβλιοχαμός" Μαυροκορδάτου 7 Αθήνα σε προσιτή τιμή. Τηλέφωνο 2103824629

ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΩΝ

1. Οι θρησκείες, το είπαμε πολλές φορές, δεν ενώνουν τους ανθρώπους. Τους χωρίζουν.

Λαίλαπα για την ανθρωπότητα οι θρησκείες, δηλητηριάζουν τη ζωή!

Όπως έλεγε και ο Βολτέρος «Εκείνοι που μπορούν να σε κάνουν να πιστέψεις σε ανοησίες, μπορούν να σε κάνουν να διαπράξεις και εγκλήματα»!

2. Διαβάστε στο άλλο blog Τετραφάρμακος, το επίκαιρο άρθρο Υπάρχει ζωή πριν το θάνατο;


3. Στο έτερο blog «Ας φιλοσοφήσουμε για τη φιλία» αναρτήθηκε νέο θέμα «Για τη φιλία και τη ζωή σύμφωνα με τον Επίκουρο»

4. Πρόσκληση για δράση: αιτήσεις κατάργησης προσευχής και θρησκευτικών συμβόλων στα σχολεία

5. Να και μια είδηση που ενδιαφέρει: Παιδική κατασκήνωση για...άθεους

Επιτέλους υπάρχει επίθεση στην οπισθοδρόμηση!

6. Αντικαταστήστε άχρηστες θρησκευτικές γιορτές με ουσιαστικές γιορτές που εξυψώνουν τον άνθρωπο και την αλήθεια!

Απολαύστε το Children of Evolution και την «Ημέρα της Εξέλιξης» σαν μια πιθανή γιορτή που δεν θα αργήσει να γιορταστεί απ’ όλους μας!

7. Επίσης μην ξεχάσετε κι αυτό: Is This The Real Thing


Σχολιάστε το blog στο σύνολό του

Σχολιάστε το blog στο σύνολό του
Κάντε κριτική, πέστε τη γνώμη σας. Πείτε τη γνώμη σας άφοβα, ελεύθερα, ξάστερα!
Λόγω μεγάλου αριθμού σχολιαστών, παρακαλώ στο τέλος των σχολίων επιλέξτε Νεώτερο ή πατήστε εδώ.





Χριστιανικοί Βανδαλισμοί

Δείτε το λογοκριμένο κομμάτι της ταινίας του Κώστα Γαβρά για τους βανδαλισμούς των Χριστιανών επί της Ζωοφόρου του Παρθενώνα ΕΔΩ.

Ντοκιμαντέρ του Bill Maher Religulous 1 έως 11 με ελληνικούς υπότιτλους

Δείτε το Ντοκιμαντέρ του Bill Maher με ελληνικούς υπότιτλους. Αν δεν εμφανίζονται υπότιτλοι, πατάτε το άσπρο τρίγωνο κάτω δεξιά ενώ παίζει το video και στην στήλη που εμφανίζεται ενεργοποιείτε τους υπότιτλους πατώντας το κουμπί CC. Καλή διασκέδαση. Religulous 1 Religulous 2 Religulous 3 Religulous 4 Religulous 5 Religulous 6 Religulous 7 Religulous 8 Religulous 9 Religulous 10 Religulous 11 …και μια μικρή συνέντευξη του Richard Dawkins στον Bill Maher για όλα

Η ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ - Richard Dawkins

Παρακολουθήστε τις βλαβερές συνέπειες της θρησκείας μέσα από πέντε μικρά video του Richard Dawkins (μέσω paratiritis7's Channel) Αν δεν εμφανίζονται οι ελληνικοί υπότιτλοι ενεργοποιήστε τους με το κουμπί στη δεξιά κάτω πλευρά της οθόνης. Η ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ video: 1-5