16 Δεκ 2011

Από την μηχανιστική φυσική του Νεύτωνα στην σχετικότητα του Αϊνστάιν


Στις προηγούμενες αναρτήσεις είδαμε πως με την ανάπτυξη των επιστημών δόθηκαν κάποιες απαντήσεις σε ερωτήματα που πριν, την αρμοδιότητα αυτή, είχε μόνον η θεολογία. Όσο η επιστήμη αναπτυσσόταν τόσο εκτοπιζόταν ο θεός, έτσι ώστε σήμερα να μπορούμε να πούμε ότι υπάρχουν εκατομμύρια πιστοί που εναρμονίζονται με τη λογική αυτή, χωρίς να συγκρούονται στις αντιθέσεις θρησκείας-επιστήμης.
Επιφανειακά έτσι είχαν τα πράγματα, αφού οι πιστοί δεν έχουν τη δυνατότητα να αμφισβητήσουν τους φυσικούς νόμους, όμως κατά βάθος όταν καλούνται να αναζητήσουν τις βαθύτερες δομές, μη έχοντας τα εφόδια να αντιληφθούν φιλοσοφικά την πραγματικότητα, αναγκάζονται όπου συναντούν κενό να το γεμίζουν με ιδεαλιστικές ανοησίες και όπως τους βολεύει. Το κακό όμως είναι που τα κενά αυτά δεν γεμίζονται μόνον από τους αδαείς, αλλά και από τους φυσικούς που στην προσπάθειά τους να αντιληφθούν την πραγματικότητα αναζητούν στήριγμα στην φιλοσοφία, χωρίς να έχουν τα εφόδια γι αυτό. Η διαστρέβλωση είναι αμφίδρομη: και από τους φυσικούς που δεν γνωρίζουν φιλοσοφία και από τους φιλοσόφους που αδυνατούν να κατανοήσουν τη φυσική.
Η εκπαιδευμένη μας λογική, όπως είδαμε και στις προηγούμενες αναρτήσεις, είναι καρτεσιανή γιατί αναγάγει όλα  τα φυσικά φαινόμενα σε απόλυτα μαθηματικές σχέσεις και σ’ αυτό φιλοσοφικό στήριγμα έχει τον μηχανιστικό υλισμό. Ο κατακερματισμός στα συνθετικά τμήματα και η ντετερμινιστική λογική της απόλυτης προβλεψιμότητάς τους σε απαράβατους μαθηματικούς νόμους αποτελεί το Α και το Ω της ακαδημαϊκής μας σκέψης. Η αντίληψή μας για τον κόσμο, σύμφωνα με την καρτεσιανή λογική, ήταν απόλυτα μηχανιστική όπου η ουράνια μηχανική του Νεύτωνα από τη μια στήριζε τη σκέψη μας και την καθημερινή πρακτική και από την άλλη στήριζε τη θρησκεία και τον αγνωστικισμό μας σαν κάτι που περαιτέρω δεν φαίνεται να μπορεί να αναλυθεί.
Εδώ μείναμε λοιπόν.
Ο 20ος αιώνας, όπως είδαμε στην προηγούμενη ανάρτηση, ξεπέρασε την κρίση αυτή.

Είχαν περάσει πολλά χρόνια από τότε που ο Ναπολέων ρώτησε τον Λαπλάς γιατί στην «Πραγματεία για την Ουράνια Μηχανική» του δεν μνημονεύονταν ο θεός. Τότε ο Λαπλάς απάντησε «Μεγαλειότατε δεν μου χρειάστηκε να κάνω την υπόθεση αυτή» και όπως φαίνεται οι ανακαλύψεις του 19ου αιώνα κάλυψαν σχεδόν όλα τα κενά, ώστε ο θεός να εκτοπιστεί απ’ όλες τις απαντήσεις που πριν καθόριζαν την αιτία του φαινομένου. Οι πλανήτες δεν κινούνταν από την «αγάπη του θεού» ενώ οι νέες δυνάμεις που καθόρισαν τους νόμους, δεν ήταν η «θέληση του θεού», αλλά φυσικές ποσότητες που μπορούσαν να μετρηθούν.
Ο Θεός τότε περιορίστηκε στους αμετανόητα αφελείς που κουβαλούσαν δεισιδαιμονίες χιλιετιών, στις γιαγιάδες, στα παιδιά και στους αγράμματους. Μπροστά στην ήττα  αυτή ο ιδεαλισμός επόμενο ήταν να ανασυνταχθεί και να αντεπιτεθεί. Στρατολογήθηκαν «ειδήμονες» κάθε λογής ώστε με λίγη διαστρέβλωση να καταφέρουν να πείσουν ότι κάπου στα έγκατα της δομής της ύλης υπάρχει η κινούσα θεϊκή δύναμη και με την αριστοτελική λογική να αποδειχθεί ότι ο θεός υπάρχει (ιδεαλισμός) και κρύβεται πίσω από το μυστήριο ή από αυτό που παντοτινά θα μείνει άγνωστο (αγνωστικισμός).
Την εποχή του Καρτέσιου και του Νεύτωνα βόλευε η άποψη αυτή αφού τα υλικά μόρια και η δύναμη της βαρύτητας θεωρούνταν δημιουργήματα του θεού και γι αυτό έλεγαν πως δεν μπορούν να τα θέσουν σε μεγαλύτερη ανάλυση. Η θεωρία έφτανε μέχρι εκεί που το πείραμα αποδείκνυε.

Σήμερα που μας προέκυψε η σχετικότητα και η κβαντική αβεβαιότητα οι «ειδήμονες» ξαφνικά φωτίστηκαν. Ερμήνευσαν ό,τι μπορούσαν να αντιληφθούν και όπως τους βόλευε. Η δυσκολία της πειραματικής απόδειξης ήταν ό,τι καλύτερο για να εκμεταλλευτεί ο ιδεαλιστής αγνωστικιστής τον αφελή με επιστημονικοφανείς θεωρίες που δεν ανταποκρίνονταν ούτε στη φυσική ούτε στη φιλοσοφία.
Γι αυτούς, πραγματικά, όπως έγραφε ο Καρτέσιος «η φιλοσοφία ήταν ένα δέντρο που οι ρίζες του ήταν μεταφυσικές, ο κορμός μηχανιστικά φυσικός και τα κλαδιά του οι γνωστές επιστήμες». Με αναχρονισμένες μηχανιστικά υλιστικές αντιλήψεις προσπάθησαν να εξηγήσουν τη μοντέρνα φυσική, αγνοώντας τους διαλεκτικούς νόμους της φύσης, διακηρύσσοντας την συμβατικότητα των φυσικών νόμων με τον μυστικισμό και την μεταφυσική που ξαναζωντάνευε μέσα στο τετριμμένο σάβανό της. Τα ζόμπι του ιδεαλισμού ιδιοποιήθηκαν τις μυστηριώδεις ιδιότητες των φυσικών φαινομένων, ελπίζοντας ότι έτσι θα θεμελιώσουν τα δόγματά τους με τα νέα επιστημονικά δεδομένα. Όμως υπολόγιζαν χωρίς τον ξενοδόχο!

Μπροστά στην ανακάλυψη των φυσικών για τις δομικές μορφές της ύλης οι «φιλόσοφοι» παρερμήνευσαν την αντικειμενική πραγματικότητα. Εξαΰλωσαν την ύλη μετατρέποντάς την σε ενέργεια που αυθαίρετα ονόμασαν «πνεύμα». Πίστεψαν ότι ήρθαν πρόσωπο με πρόσωπο με το θεό! Πραγματικοί αλχημιστές της συνείδησης αλλοτρίωσαν την πραγματικότητα με προτάσεις που φιλοσοφικά δεν είχαν κανένα νόημα. Περιέγραψαν το πείραμα εσφαλμένα, αδυνατώντας να κατανοήσουν φιλοσοφικούς όρους ή εξηγώντας μαθηματικές εξισώσεις με φιλοσοφική διάθεση ακρωτηριάζοντας ανεπανόρθωτα τη φιλοσοφία από την επιστήμη (οντολογικά και γνωσιοθεωρητικά)!
Όμως, ας τα δούμε όλα αυτά, χρησιμοποιώντας για παράδειγμα τη θεωρία της σχετικότητας, για να αντιληφθείτε πού αναφέρομαι, γιατί έτσι όπως πάμε συχνά αντιμετωπίζουμε «γνώστες» και «υποστηριχτές» της μεταμοντέρνας περιόδου όπου ο νεοθετικισμός παντρεύεται με την μεταφυσική και την ιδεαλιστική φιλοσοφία. Ανάμεσά τους βρίσκονται ακόμα και υποστηριχτές της υποχρεωτικής εκπαίδευσης που προσπαθούν να μας βάλουν τα γυαλιά με κομπορρημοσύνη! Ξαφνικά, όλοι έγιναν μελετητές της θεωρίας της σχετικότητας και της κβαντομηχανικής. Οι πιο ειδήμονες ασχολούνται και με τις χορδές ή την επιστήμη του χάους!
Μην θεωρήσετε όμως ότι θα αναλύσω τη θεωρία. Σκοπός του blog δεν είναι αυτός. Θα θίξω κάποια σημεία, κυρίως από φιλοσοφική σκοπιά, που κατά τη γνώμη μου παρεξηγούνται και ερμηνεύουν την θεωρία λανθασμένα.

Πριν από την «Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας» ο χώρος και ο χρόνος ήταν δύο κατηγορίες άσχετες μεταξύ τους και οργανικά ασύνδετες.
Με την θεωρία της σχετικότητας ο τετραδιάστατος χωροχρόνος νοήθηκε σαν ενότητα, φυσικά και διαλεκτικά.
Συνεπής με την φιλοσοφία, όχι μόνο την «Ειδική» αλλά και τη «Γενική Θεωρία της Σχετικότητας» ήταν ο «διαλεκτικός υλισμός» που διατυπώθηκε πολύ πριν διατυπωθεί η σχετική θεωρία δείχνοντας την ενότητα των τεσσάρων θεμελιωδών οντολογικών κατηγοριών του χώρου, του χρόνου, της ύλης και της κίνησης.
Πιστεύω, όσοι ασχοληθήκατε με το θέμα, δεν υπάρχει καμιά διαφωνία με τις πιο πάνω παρατηρήσεις.
Προσπαθήστε να δώσετε έστω τον ορισμό κάποιων όρων που αναφέρθηκαν πιο πάνω: τι είναι χώρος, τι χρόνος, ύλη, κίνηση…
Ας αφήσουμε για λίγο την φυσική κι ας πάμε στην φιλοσοφία.
Τι σημαίνει θεμελιώδες και τι είναι οι οντολογικές κατηγορίες;
Οι πιο πάνω κατηγορίες θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν και σαν επιστημονικές έννοιες, έτσι δεν είναι;

Τι διαφορά όμως έχει μια επιστημονική έννοια από μια φιλοσοφική κατηγορία;
Η ύλη για παράδειγμα, μπορεί να ορισθεί και σαν έννοια και σαν κατηγορία. Να ένα παράδειγμα για να αντιληφθείτε τι λέω: Ένας φυσικός μπορεί να χρησιμοποιεί την λέξη «ύλη» γνωρίζοντας ότι την χρησιμοποιεί με την ειδική έννοια, για να υποδηλώσει κάποια σχέση ανάμεσα στα φυσικά αντικείμενα, μετρώντας για παράδειγμα την ένταση των φυσικών αλληλεπιδράσεων και όχι χρησιμοποιώντας την ύλη γενικά που στην φιλοσοφία είναι κατηγορία.
Η ύλη δεν είναι επιστημονική έννοια, γιατί δεν εκφράζει μέτρο. Το ίδιο και η κίνηση. Ένας επιστήμονας μπορεί να μελετήσει συγκεκριμένες μορφές κίνησης και όχι την κίνηση γενικά. Μπορεί να εντοπίσει σε ένα πείραμα τις αιτιακές σχέσεις, όχι όμως την αιτιότητα γενικά. Μπορεί να βρει τις ιδιώτες και τις ειδικές ιδιότητες του φυσικού χώρου, όχι όμως το χώρο γενικά, δηλαδή με τη γενική μορφή του Είναι, για να το πω όσο πιο απλά γίνεται. Πιστεύω τώρα να έγινα κατανοητός.
Οι κατηγορίες λοιπόν δεν είναι φυσικές έννοιες, απλά στο επίπεδο της επιστήμης λειτουργούν «σαν φιλοσοφικές έννοιες» υποδηλώνοντας έναν διαμεσολαβητικό σύνολο σχέσεων ανάμεσα τους. Οι σχέσεις αυτές δεν είναι ούτε ταυτόσημες, διαφορετικά θα εμφανίζονταν επιστημολογικά και φιλοσοφικά σφάλματα που οι ιδεαλιστές θα τα ερμήνευαν όπως ήθελαν!

Ξέρω ότι σας μπέρδεψα, γι αυτό ας αναφέρω ένα παράδειγμα ακόμα: Αυτό που λέμε στην επιστήμη «ύλη» δεν είναι ταυτόσημο με αυτό που λέμε στη φιλοσοφία «ύλη» γιατί οντολογικά είναι μία κατηγορία.
Ας πάρουμε σαν παράδειγμα το μήλο που έπεσε στο κεφάλι του Νεύτωνα:
Ποια από τις δυο προτάσεις σας φαίνεται σωστή;
α) Πόση ύλη έχει το μήλο;
β) Πόση μάζα έχει το μήλο;
Σίγουρα η πρώτη σας ξενίζει. Κανένας δεν θα διατύπωνε έτσι μια πρόταση. Θα ήταν σωστότερο να διατυπωνόταν κάπως έτσι: Το μήλο είναι ύλη;
Προφανώς η πρόταση αφορά την φιλοσοφία, γιατί ρωτά για το «είναι», ενώ στη δεύτερη πρόταση αφορά την φυσική, γιατί ρωτά για την ποσότητα της μάζας που περιέχεται σε ένα μήλο. Αναφερόμαστε δηλαδή σε μια φυσική έννοια που εκφράζει ποσότητα κι όχι μια φιλοσοφική κατηγορία. 
Σκεφτείτε τώρα πόσο κακό μπορεί να κάνει ένας φυσικός με το κύρος του Νεύτωνα όταν ορίζει την μάζα σαν «την ποσότητα της ύλης ενός σώματος».
Τι λέτε, σαν διατύπωση, σας φαίνεται αυτό σωστό; Έχει λογική να μιλάμε για ποσότητα ύλης σε ένα σώμα;
Όχι! Η διατύπωσή του ήταν λάθος!!
Η μάζα είναι επιστημονική έννοια, είναι δηλαδή μια φυσική έννοια, γιατί εκφράζει μέτρο, όμως δεν είναι μέτρο της ύλης γενικά. Μπορούμε για παράδειγμα να πούμε «ένα σώμα έχει καθορισμένη μάζα». Δεν μπορούμε να πούμε «πόση ύλη έχει ένα σώμα»…
Άρα λοιπόν δεν μπορούμε να ταυτίζουμε την ύλη με την μάζα!
Η μάζα είναι μέτρο της αδράνειας του σώματος και το σώμα είναι η «ύλη» με την επιστημολογική έννοια του όρου κι όχι φιλοσοφικά που θεωρείται κατηγορία.
Ούτε η Ενέργεια είναι ουσία. Η ενέργεια είναι μέτρο της κίνησης!
Ούτε η μάζα, ούτε η ενέργεια είναι ουσίες. Είναι μέτρα δυο αντίθετων αλλά αλληλένδετων κατηγορημάτων της ύλης: της αδράνειας και της κίνησης!
Όμως για τη μάζα και την ενέργεια θα επανέλθουμε πιο κάτω.

Η καρτεσιανή λογική σε συνδυασμό με τον λανθασμένα διατυπωμένο νόμο της μάζας, από τον Νεύτωνα, διαπότισε και τη δική μας λογική με αποτέλεσμα να αντιλαμβανόμαστε τους νόμους σε σχέση με την πραγματικότητα λανθασμένα και να βγάζουμε εσφαλμένα συμπεράσματα.
Γι αυτό πρέπει να προσέχουμε ώστε σε μία εξίσωση για παράδειγμα να μη λαμβάνουμε το ένα μέγεθος επιστημολογικά και το άλλο φιλοσοφικά. Ούτε να αναγάγουμε μια επιστημονική έννοια βγάζοντας φιλοσοφικά συμπεράσματα. Οι μαθηματικές έννοιες, είναι επιστημολογικές έννοιες κι όχι φιλοσοφικές, όπως είναι τα κατηγορήματα. Επίσης, οι σχέσεις τους πρέπει να είναι σχέσεις διαλεκτικές κι όχι ισοδύναμες!
Καλό είναι να γνωρίζουμε ότι με  τις έννοιες χαρακτηρίζουμε το ειδικό και τη σχέση που υπάρχει ανάμεσα στα φυσικά αντικείμενα. Οι κατηγορίες εκφράζουν τις πιο γενικές μορφές της πραγματικότητας και τις σχέσεις που υπάρχουν ανάμεσα τους. Αυτά ακριβώς δηλαδή που μελετάει η φιλοσοφία.
Η φιλοσοφία είναι μορφή κοινωνικής συνείδησης. Σαν διδασκαλία ερευνά τις πιο γενικές αρχές του Είναι, και σαν επιστήμη, τους γενικούς νόμους ανάπτυξης της φύσης, της κοινωνίας και της νόησης.

Τώρα ας μπούμε στο ζουμί.
Ποιος αμφιβάλλει ότι το μηχανιστικά υλιστικό μοντέλο του Νεύτωνα δεν ήταν τόσο βολικό ώστε να στηριχτεί πάνω του το «θεολογικό κοσμολογικό πρότυπο»;
Ναι, αυτό που αιώνες καταδίωκε και με την εμφάνιση της φιλοσοφίας του Καρτέσιου κατέληξε να γίνει δόγμα!
Αυτό το δόγμα έλεγε πως ο χώρος, σαν άδειο δοχείο, κάποια στιγμή του χρόνου (πριν 6000 χρόνια) γέμισε με ύλη. Ο χώρος παρέμενε Ευκλείδειος και ο χρόνος παγκόσμιος και ανεξάρτητος από την κίνηση των σωμάτων που περιείχε, έτσι ώστε ο πανεπόπτης θεός να μπορεί να ελέγχει τα πάντα ακαριαία! Τι πιο όμορφη οντολογική θεμελίωση της δημιουργίας του κόσμου από το θεό… άσχετα αν πριν έκαψαν μερικές δεκάδες επιστήμονες που διατύπωναν παρόμοιες υποθέσεις! Κι έπειτα σου λένε δεν αλλάζουν τα δόγματα. Όπως και η αλήθεια είναι ιστορικά καθορισμένη, έτσι και τα δόγματα της θρησκείας, για να μην αντιφάσκουν με την αλήθεια των νέων επιστημονικών δεδομένων, αλλάζουν και το μόνο που παραμένει σταθερό είναι ο δογματισμός και η έπαρση της αυθεντίας και της απόλυτης αλήθειας.

Τότε η μεταφυσική αναβαθμίστηκε. Θεμελιώθηκε φυσικά. Έγινε πιο πιστευτή. Ξεχάστηκε η επίπεδη γη, ο Ήλιος που σταματάει, οι τέλειες κυκλικές τροχιές του Πτολεμαϊκού και γεωκεντρικού συστήματος.
Τρίζουν τα καμένα κόκαλα της Υπατείας! Από τότε φώναζε για τις ελλείψεις που τόσο πρόσβαλλε τις τέλειες θεϊκές τροχιές του Γιαχβέ!
Το ίδιο και τα κόκαλα του Γαλιλαίου και του ηλιοκεντρικού του συστήματος, που λίγο έλειψε να τον κάψουν κι αυτόν.
Και του Νεύτωνα, που σαν θρησκόληπτος που ήταν, χωρίς να ντρέπεται δήλωνε ότι ο κόσμος δημιουργήθηκε το… 4004 (Ο Αρχιεπίσκοπος Τζέιμς Άσερ το υπολόγισε το 1650 με βάση τις ηλικίες των πατριαρχών της Βίβλου!). Εδώ ιουδαίοι και χριστιανοί διαψεύστηκαν ακόμα μια φορά. Η ιουδαϊκή χρονολόγηση επιβεβαιώνει την γελοιότητα της δημιουργίας.
Μα και τα απολιθώματα;
Είναι κι αυτά δημιουργήματα του θεού λένε! (εδώ γελάνε τρανταχτά!)
Τρίζουν και τα κόκαλα του Δαρβίνου, που ενώ απομυθοποίησε τον ανθρωποκεντρισμό μας οι περισσότεροι θεωρούν ακόμα τον άνθρωπο στο κέντρο του Σύμπαντος. Για την ανθρωποκεντρική θεωρία (ανθρωπική αρχή την λένε σήμερα) δεν σας είπα ακόμα τίποτα, όμως μία ανάρτηση για την θεωρία του μεγάλου φυσιοδίφη μπορείτε να βρείτε εδώ.
Από το μεσαιωνικό μοντέλο του κόσμου στην επιστημονική εξήγηση (βιολογία).


Και να… μπήκαμε στον 20ο αιώνα!
Προσέξτε τώρα να δείτε με την φιλοσοφία του 17ου αιώνα και με την φυσική του 20ου αιώνα τι παρανοήσεις προκύπτουν, αν συνεχίζουμε να ερμηνεύουμε την μοντέρνα φυσική με το προηγούμενο μηχανιστικό πρότυπο.
Αφού σύμφωνα με τον Νεύτωνα η μάζα συγχέεται με την ύλη και η ενέργεια δεν έχει μάζα, όπως στο φως, άρα η ύλη μπορεί να μετατραπεί σε… άϋλη οντότητα!
Εξαΰλωση!
Καλέ, τι είναι αυτό; …τρώγεται;
Τώρα αρχίζει το πανηγύρι της επιστημονικοφανούς παρανόησης.
Πώς λέμε: τι προϋπήρξε, το αυγό ή η κότα… έτσι λοιπόν οι «ειδήμονες» ρωτούν «τι προϋπήρχε, η ύλη ή η ενέργεια; (και υπονοούν το… πνεύμα!)
Αν απ’ την ύλη μπορούμε να πάμε στην ενέργεια, τότε και από την ενέργεια, λένε, μπορούμε να πάμε στην ύλη. Αφού το πνεύμα είναι ενέργεια, τότε ο θεός δημιούργησε την ύλη …και τσουπ, ο Δημιουργός από το τίποτα! Οι πιο «σοφοί» κάνουν λόγο και για… διακύμανση του κενού κι ας δεν καταλαβαίνουν τι είναι αυτό!
Έτσι, κι ο Αϊνστάιν «συνηγορεί» μαζί τους!
Οι θεωρίες του Χάμπλ, του Λεμαίτρ, του Γκάμωφ και του Χόϋλ συνηγορούν με την πίστη! Το «bing bang» είναι η ένδειξη πως η επιστήμη στηρίζει την θρησκευτική κοσμογονία. Δεν είναι τυχαίο που τελευταία, η θεωρία αυτή, τόσο ένθερμα υποστηρίζεται από τους δημιουργιστές…
Ο Θεός ήταν Μέγας Γεωμέτρης!
…και ο άνθρωπος τόσο αφελής για να αντιληφθεί τις μεγάλες αλήθειες των Ιερών Κειμένων… Τα μαθηματικά ήταν η γλώσσα του θεού που η έκφρασή Του γέννησε τον κόσμο και τώρα κρύβεται πίσω από το μυστήριο της φύσης και τις εξισώσεις, που περιγράφουν τα φαινόμενά της!
Είναι τραγικό να ακούς τέτοιες παπαριές με επιστημονικό μανδύα!
Η παρανόηση γεννιέται από την ημιμάθεια! Η τελευταία είναι χειρότερη από την άγνοια, γιατί η άγνοια δεν μπορεί να κρυφτεί. Είναι ανακατεμένη με αλήθειες και ψέματα. Οι αλήθειες στηρίζουν και καθοδηγούν, όμως τα ψέματα παρουσιάζονται για να στηρίξουν την ιδέα και σαν συμπέρασμα διαστρεβλώνουν ολόκληρο τον συλλογισμό.

Πιο πάνω είπαμε ότι ούτε η μάζα είναι ουσία, ούτε η ενέργεια. Σαν επιστημονικές έννοιες, η ενέργεια είναι μέτρο της κίνησης!
Και η μάζα και η ενέργεια είναι μέτρα δυο αντίθετων αλλά αλληλένδετων κατηγορημάτων της ύλης: της αδράνειας και της κίνησης! Και αφού η μάζα δεν είναι ύλη, άρα δεν μπορούμε να μιλάμε για μετατροπή της ύλης σε ενέργεια. Άλλωστε η ενέργεια, το πεδίο, το κύμα, το σωματίδιο δεν είναι κάτι διαφορετικό από την ύλη. Είναι υλικές οντότητες. Είναι κατηγορήματα της ύλης. Είναι διαφορετικές μορφές της ύλης, αλλά οντικά ταυτόσημες της μιας και μοναδικής πραγματικότητας, της ύλης!
Σαν μονιστές, θεωρούμε ότι τα πάντα γύρω μας είναι υλικά. Γι αυτό και διακηρύττουμε ότι μόνο η υλικότητα μπορεί να εκφράσει την πραγματικότητα. Ή για να το πούμε φιλοσοφικά: ο κόσμος μας είναι αντικειμενικός και μόνο η αντικειμενικότητα μπορεί να εκφράσει την υπόσταση του κόσμου, αυτού που νοείται σαν πραγματικό.
Το πνεύμα επίσης δεν είναι υλική ουσία (αντικειμενικός ιδεαλισμός), αλλά παράγωγο της ύλης, το ανώτερο προϊόν της εγκεφαλικής δραστηριότητας (που προϋποθέτει την ύπαρξη κοινωνικής ζωής) και όχι οντότητα (διαλεκτικός υλισμός).
Γι αυτό όταν λέμε ότι η γνώση είναι η αντανάκλαση της πραγματικότητας στην ανθρώπινη συνείδηση εννοείται ότι αντιλαμβανόμαστε την αντικειμενικότητα της ύλης και φυσικά την οντολογική της προτεραιότητα!
Το πνεύμα λοιπόν είναι προϊόν εγκεφαλικής δραστηριότητας ενώ η ενέργεια είναι μέτρο της αδράνειας και της κίνησης. Σας φαίνονται ισοδύναμα αυτά τα δυο;
Επίσης στην εξίσωση E=m.c2 δεν εκφράζεται σχέση ισοδυναμίας της ύλης με την ενέργεια, αλλά σχέση αναλογίας, της μάζας με την ενέργεια!
Γιατί η ύλη δεν μετατρέπεται σε ενέργεια, όπως δεν μετατρέπεται και η ενέργεια σε ύλη, σύμφωνα με όσα ειπώθηκαν πιο πάνω!
Γι αυτό, όταν επιχειρούμε να εισέλθουμε στον πεδίο της μοντέρνας φυσικής ας έχουμε υπ’ όψιν μας ότι εκτός από την φυσική πρέπει να είμαστε και γνώστες της φιλοσοφίας και αντιστρόφως. Αν θέλουμε να φιλοσοφήσουμε για την ύπαρξη και τον κόσμο, πρέπει να είμαστε και γνώστες της φυσικής και παράλληλα να μπορούμε να ξεχωρίζουμε το ένα από το άλλο. Διαφορετικά θα βγάζουμε εσφαλμένα συμπεράσματα!
Φυσική και φιλοσοφία συνδέονται διαλεκτικά, διαφορετικά έχουμε αχταρμά ιδεών και παρανοήσεων.

Πριν λίγες μέρες ακούστηκε ότι η θεωρία της σχετικότητας… διαψεύστηκε γιατί, τάχα μου, τα νετρίνα τρέχουν με μεγαλύτερη ταχύτητα από το φως! Μέχρι στις ειδήσεις το είπαν, λες και κάποια επανάσταση ξεσπούσε. Οι «ειδήμονες» έτρεξαν να βγάλουν τα συμπεράσματά τους: Τώρα μπορούμε να ταξιδέψουμε στο παρελθόν!
Άλλοι έλεγαν ότι η αιτιότητα θρυμματίστηκε! Ρίξτε μια ματιά εδώ.

Από το 2007 τρέχει αυτή η είδηση. Όμως δεν είδαμε με τους ίδιους παχυλούς τίτλους να διαψεύδεται.


Μα κανένας δεν σκέφτηκε, αφού η θεωρία της σχετικότητας είναι αποδεδειγμένη, κάθε καινοτομία θα έπρεπε να προσθέσει κάτι ποιοτικά κι όχι να διαψεύσει κάτι που ήδη έχει αποδειχτεί. Κανένας δεν αναζήτησε ένα λάθος στις συντεταγμένες του χωροχρόνου, έστω σε μια εξίσωση, για να δικαιολογηθεί για την επανάσταση που ξεσπούσε και την κατάρρευση του παραδείγματος.
Γι αυτό μην βιάζεστε να ταξιδέψετε στο παρελθόν!
Ακόμα και ο διάσημος αμερικάνος οικονομολόγος Πωλ Κρούγκμαν, διακωμώδησε την είδηση λέγοντας ότι τα νετρίνα μπορούν να δώσουν μια λύση και στην οικονομική κρίση της Ελλάδας: αρκεί να στείλουν ένα μήνυμα στο παρελθόν ότι δεν πρέπει να απελευθερωθεί η οικονομία (και δεν πρέπει να γίνει δεκτή η Ελλάδα στην ευρωζώνη)... χα χα χα για να το συνδέσουμε και με το επίκαιρο θέμα των ημερών!
Όχι στο Μάαστριχτ! Σαν χθες μου φαίνεται. Κάποιοι τώρα ξύπνησαν!
Ωχ, βγήκα από το θέμα. Ξαναμπαίνω.
Όμως και ο Αϊνστάιν έδωσε την απάντηση στους «επαναστάτες» του γλυκού νερού, από τότε που ζούσε… τόσο προνοητικός ήταν! «Η επιστήμη δεν είναι μια δημοκρατία της Μπανανίας όπου γίνονται κάθε μέρα επαναστάσεις»...

Και επειδή σας κούρασα να και ένα ανέκδοτο:
Ένα νετρίνο μπαίνει σ' ένα μπαρ και ζητά ένα ουίσκι.
Και ο μπάρμαν του λέει «Δεν σερβίρουμε ουίσκι σε νετρίνα!

Όπως και για το ανέκδοτο έτσι και για την ανάρτηση: Ό,τι καταλάβατε, καταλάβατε!

Για περισσότερη μελέτη στα βιβλιοπωλεία, αναζητώντας, αν είναι δυνατόν, συγγραφείς ειδικευμένους και στην φυσική και στην φιλοσοφία!
Βιβλιογραφία που προτείνεται: Ε. Μπιτσάκης «Το Αειθαλές Δέντρο της Γνώσης».
(Ο Μπιτσάκης δεν είναι μόνο Διδάκτωρ της Θεωρητικής Φυσικής αλλά και Διδάκτωρ της Φιλοσοφίας).


ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Φλεβάρης 2012

Πόσες φορές δεν έγινα κακός με κείνους που βιάζονται να δεχτούν παπαριές, με τους επαναστάτες δηλαδή του γλυκού νερού και πόσες φορές δεν τόνισα ότι το ψέμα, εύκολα το πιστεύει ο αμαθής νους, όμως την αλήθεια δυσκολεύεται!
Επίσης, με τυμπανοκρουσίες προβάλλεται το ψέμα, ενώ όταν διαψεύδεται αποσιωπάται και τα ψιλά γράμματα αποφεύγουμε να τα διαβάσουμε.
Και να, ιδού: δικαιώθηκα, παρόλο που σε κάποιους έγινα αντιπαθής και παραμένω ακόμα, αφού την διάψευση κανένας απ’ αυτούς δεν θα την διαβάσει!

Ένα φθαρμένο καλώδιο ήταν υπεύθυνο για το λάθος!
 

14 σχόλια:

zoyzoy είπε...

Τι θέλω και'ρχομαι εδώ και φεύγω με πονοκέφαλο?
Δεν λέω προσπάθησες να ξεκαθαρίσεις τις έννοιες αλλά υπάρχει λόγος? πρόκειται να με βοηθήσει να καταλάβω γιατί μας έφεραν σ'αυτό το οικονομικό αδιέξοδο:))
Εκεί που γράφεις:
Έτσι, κι ο Αϊνστάιν «συνηγορεί» μαζί τους!
Εννοείς ότι ο μεγάλος επιστήμονας πίστευε στο Θεό και αντιμαχόταν την Αθεία!
Περίεργο δεν είναι αυτό?
Τελικά η θρησκεία δεν είναι θέμα αμάθειας αλλά τρόπος ζωής νομίζω!

Τελικά δεν το'χεις με τ'ανέκδοτα και ειδικά πάνω σ'αυτό το θέμα:))

Καλό ΣΒΚ με θαλασσινά!

Άθεος είπε...

Αυτή η ανάρτηση δεν θα σε βοηθήσει να καταλάβεις γιατί μας έφεραν σ’ αυτό το οικονομικό αδιέξοδο, αλλά θα σε βοηθήσει να καταλάβεις ότι, όταν ερμηνεύεις λάθος τη φύση και τον κόσμο, είναι πολύ πιθανό να σε αλλοτριώσουν τόσο ώστε, όταν σε φέρνουν απέναντι από αδιέξοδα, να μην αναζητάς την λύση υλιστικά (αντικειμενικά) αλλά να την αναζητάς εικονικά, μέσα από την αστρολογία, τη θρησκεία και όλα εκείνα τα εφευρετήματα που αντί να σου δίνουν λύση θα σε απομακρύνουν ακόμα πιο πολύ από αυτήν!
Τις αναρτήσεις αυτές θα τις εκτιμήσεις όταν μετά την κβαντομηχανική πιάσουμε την Παραψυχολογία (κάπου στα μέσα του Φλεβάρη). Εκεί να δεις τι ασχετοσύνη πλανάται στη χαμένη συνείδηση του κόσμου!
Η θρησκεία όμως είναι θέμα αμάθειας, και διαστρέβλωσης, πράγμα που οδηγεί και σε τρόπο ζωής (είμαστε όπως σκεφτόμαστε, που έλεγε και ο Κοραής). Εκείνο τον τρόπο που βολεύει το Σύστημα να ελέγχει τις συνειδήσεις και να μηχανεύεται την εκμετάλλευση των αφελών!

Dyer είπε...

Φίλε Άθεε κατ’ αρχήν άριστα!
Επειδή υπάρχουν σοβαρές πιθανότητες να έχει ανακαλυφθεί το σωματίδιο Higgs θα κάνω ένα copy-paste.
“Σήμερα πιστεύουμε ότι ο μηχανισμός βάσει του οποίου αποκτούν μάζα τα σωματίδια της ύλης προαπαιτεί την ύπαρξη ενός πεδίου - του πεδίου Higgs - το οποίο γίνεται αισθητό παντού ακόμα και στο κενό. Το πεδίο αυτό είναι υπεύθυνο για τη δημιουργία της μάζας των σωματιδίων μέσω της αλληλεπίδρασης του με αυτά. Η αλληλεπίδραση ενός σωματιδίου και του πεδίου Higgs προσφέρει ένα πλεόνασμα δυναμικής ενέργειας Higgs Ε στο σωματίδιο και αυτό αντιστοιχεί στη μάζα του σωματιδίου (με τη βοήθεια της εξίσωσης E = mc2).
Η ύπαρξη του πεδίου Higgs προϋποθέτει και την ύπαρξη του σωματιδίου Higgs - του φορέα του πεδίου αυτού. Η ανακάλυψη του σωματιδίου αυτού θα επαληθεύσει την ύπαρξη και του πεδίου Higgs και τη θεωρία των φυσικών για την προέλευση της μάζας. Αλλά και το σωματίδιο Higgs αποκτά τη μάζα του μέσω της διαδικασίας της αυτο-αλληλεπίδρασης του πεδίου Higgs. H ένταση της αυτο-αλληλεπίδρασης όμως δεν είναι γνωστή και κατά συνέπεια δεν είναι γνωστή και η μάζα που αναμένεται να έχει το σωματίδιο Higgs. Η αδυναμία ακριβούς προσδιορισμού της μάζας του σωματιδίου Higgs σημαίνει ότι η προσπάθεια ανεύρεσης του πρέπει να επικεντρωθεί σε όλες τις κλίμακες μαζών που θα μπορούσε αυτό να έχει. Ακόμη και αν έχει βρεθεί το σωματίδιο Higgs σε μια συγκεκριμένη ενέργεια/μάζα, πρέπει να λάβουν χώρα πολλαπλές συμπληρωματικές μετρήσεις για να προσδιοριστούν οι ιδιότητες του καθώς και η ύπαρξη ή όχι κι άλλων σωματιδίων Higgs, όπως για παράδειγμα προβλέπονται από θεωρίες που προεκτείνουν το Καθιερωμένο Μοντέλο, όπως είναι η υπερ-συμμετρία.”

Και για να το φιλοσοφήσουμε
“Για να κατανοήσουμε τον μηχανισμό Higgs, ας φανταστούμε μια συγκέντρωση φυσικών οι οποίοι βρίσκονται ομοιόμορφα κατανεμημένοι μέσα σε μια αίθουσα, και συζητούν με τους διπλανούς τους.
Μια όμορφη φυσικός μπαίνει και διασχίζει την αίθουσα. Όλοι οι φυσικοί απ’ όπου περνάει, μαζεύονται και συνωθούνται γύρω της. Καθώς δηλαδή διασχίζει την αίθουσα, έλκει τα πρόσωπα που βρίσκονται κοντά της, ενώ αυτά που προσπέρασε, επιστρέφουν στις κανονικές αποστάσεις μεταξύ τους.
Επειδή πάντα υπάρχει ένας σωρός ανθρώπων γύρω της, αυτή αποκτά μεγαλύτερη μάζα απ’ ότι θα είχε αν ήταν μόνη της. Αυτό υπονοεί ότι έχει τώρα περισσότερη ορμή για την ίδια ταχύτητα κίνησης. Δηλαδή, όταν κινείται είναι δυσκολότερο να σταματήσει, ενώ όταν σταματήσει, είναι δυσκολότερο να ξεκινήσει ξανά, διότι ο σωρός γύρω της πρέπει να κινηθεί και αυτός.
Στις τρεις διαστάσεις και με τις περιπλοκές που φέρνει η σχετικότητα, αυτός περίπου είναι ο μηχανισμός του Higgs. Το πεδίο Higgs θεωρείται ως υπόβαθρο όλου του χώρου. Απ’ οπουδήποτε περνάει ένα σωματίδιο, αυτό παραμορφώνει τοπικά το πεδίο Higgs. Η παραμόρφωση αυτή που έχει ως αντίστοιχο τη συγκέντρωση των ανθρώπων γύρω από την όμορφη φυσικό που εισέρχεται στην αίθουσα, γεννάει τη μάζα του σωματιδίου.”
Cherchez la femme!

ΛΥΧΝΟΣ ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ είπε...

διαβάζω και μαθαίνω!
και όσα δεν καταλαβαίνω, τώρα πια το γνωρίζω. θα τα καταλάβω αργότερα...

τα φιλιά και την αγάπη μου!
καλημέρα!

Άθεος είπε...

Dyer
Πολύ ενδιαφέροντα αυτά που μας μετέφερες, όμως καλό είναι αν αυτά είναι πολλά, να τα διαβάζουμε από την πηγή. Άλλωστε ότι και να γράφεις πρέπει τουλάχιστον να αναφέρεις την πηγή για δεοντολογικούς λόγους.
Βέβαια, έκανες ένα βήμα πιο μπροστά και πήγες στην κβαντομηχανική. Για την σχετικότητα δεν αναφέρθηκες σχεδόν καθόλου, όμως έδωσες μια χρήσιμη κατεύθυνση για την μάζα που κάνουμε λόγο κι εδώ. Στην ανάρτηση, στα μέσα του Γενάρη, θα επεκταθούμε και σ’ αυτό και μάλιστα διαλεκτικά, γιατί οι αλληλεπιδράσεις είναι κίνηση και χωρίς να φιλοσοφεί κανείς γι’ αυτό είναι επικίνδυνο να φιλοσοφεί γιατί τα συμπεράσματα μπορεί να βγουν αλλόκοτα. Άλλωστε, ξέρω πόσο σου αρέσει η διαλεκτική!
Πάντως, αυτό το σωματίδιο (Higgs) φαίνεται να κάνει τρομερά πράγματα κι αν δεν το κατανοήσει καλά κανείς δεν θα καταλάβει τίποτα, ούτε τι είναι μάζα, ούτε τι σημαίνει ύλη!
Γι αυτό οδείρονται οι ιδεαλιστές με τα πειράματα στο Cern, γιατί θα τους χαλάσει η συνταγή!

Άθεος είπε...

Διάβαζε ΛΥΧΝΕ καλά το έπιασες. Ακόμα δεν φάνηκε ολοκληρωμένα πώς θα μας βοηθήσουν όλα αυτά, όμως να είσαι σίγουρη ότι μέχρι τα μέσα του Φλεβάρη θα φανεί πού το πάω! Και τότε θα καταλάβεις καλά! Το κακό με μένα είναι ότι την ποίηση την αντιλαμβάνομαι μόνο μέσα στη φυσική και την φιλοσοφία κι όχι στο παιχνίδισμα των λέξεων!

Dyer είπε...

Παράληψή μου.
Είναι αποσπάσματα από δυο άρθρα του physics4u (http://www.physics4u.gr/blog/) τα οποία φιλτράρισα (ελάχιστα) για να είναι περισσότερο κατανοητά. Είναι ίσως η σοβαρότερη ελληνική πηγή πληροφόρησης (εκλαϊκευμένη) για τη φυσική.
Επικεντρώθηκα στο φυσικό κομμάτι της μάζας, επειδή είναι επίκαιρο, και επειδή σχεδόν όλα τα ΜΜΕ το παρουσίασαν σαν το «σωμάτιο του θεού». Διευκρινιστικά πάντως να τονίσω ότι τη μάζα ενεργειακά προσπαθούν να την εντοπίσουν (ο Αϊνστάιν είναι παρών). Ο μονισμός είναι αυτονόητος.
Φυσικά και δεν υπάρχει τίποτα το μεταφυσικό. Στο δεύτερο μάλιστα εποπτικό παράδειγμα για το πεδίο Higgs γίνεται φανερό ότι με μια «ερωτική διάθεση» θα μπορούσαμε να το καταλάβουμε τον κόσμο (lol).

Άθεος είπε...

Ευχαριστώ dyer. Τώρα και δεοντολογικώς είμαστε άψογοι!
Επειδή σου αρέσει η διαλεκτική το μυστικό και στην φυσική και στην φιλοσοφία είναι η κίνηση. Χωρίς κίνηση δεν υπάρχει τίποτα, παρά μονάχα το δόγμα. Γι αυτό και το τελευταίο δεν οδηγεί στην αλήθεια.
Δόγμα=Ψέμα!

SkyclaD είπε...

Φίλε άθεε μας άνοιξες τα μάτια. Εξαιρετική ανάρτηση η οποία μπορώ να πω ότι μου έδωσε απαντήσεις σε κάποια ερωτήματα μου σχετικά με τη ύλη κλπ. Επίσης όπως πολύ σωστά είπες η θρησκεία είναι θέμα αμάθειας αλλά κ' έλλειψη λογικής. Εδώ ανακαλύφθηκε το σωματίδιο Higgs κ' κάποιοι πιστεύουν ακόμα σε Αδάμιδες κ' Εύες. Πάντως είναι άξιο απορίας γιατί ο περισσότερος κόσμος προτιμάει να ψάχνεται σε μεταφυσικές αηδίες αντί να ασχοληθεί λίγο με την επιστήμη.

Άθεος είπε...

Σαν τα χιόνια SkyclaD!
Ευχαριστώ και για τα καλά σου λόγια.
Δεν θα αναφερθώ στο θέμα της θρησκείας και της λογικής. Το έχουμε κάνει τόσες φορές και λίγο πολύ το κάνουν κι άλλοι. Όμως πουθενά δεν βρίσκω φιλοσοφικό στοχασμό για την φυσική και για πράγματα που πρέπει να μαθαίνουμε από το σχολείο. Είναι λυπηρό που στα σχολεία δεν θέλουν να εκπαιδεύσουν, έστω στα παιδιά της βασικής εκπαίδευσης, τι είναι ύλη.
Όμως, κακά τα ψέματα, πίσω από αυτήν την «απλουστάτη» αλήθεια βρίσκεται η υποκρισία του εκπαιδευτικού συστήματος, αφού αυτό και μόνο θα αναιρούσε κάθε μεταφυσική οπτική!
Για σκέψου το… και περίμενε στις επόμενες αναρτήσεις για να δεις αυτή την πλευρά ακόμα πιο μεγενθυμένη!
Τα πιο αθεϊστικά συμπεράσματα βρίσκονται δίπλα μας, στη φύση!

markos είπε...

Πολύ ωραίο άρθρο. με πλούτο ιδεών σωστών.

Άθεος είπε...

Το θέμα markos είναι να εμπεδωθούν οι ιδέες αυτές και να χρησιμοποιούνται πρακτικά όταν φιλοσοφούμε.

KOYKLITIS είπε...

Αν δεν ήμουν ήδη άθεος, και ψαχνόμουν, σίγουρα δεν θα με είχες πείσει, όχι γιατί δεν τα λες καλά αλλά γιατί πείστηκα με πιο απλά πράγματα ότι δεν υπάρχει θεός.
Αν υπήρχε θεός σίγουρα δεν θα άφηνε έναν ηλίθιο να γίνει πρωθυπουργός για να καταστρέψει μια χώρα!

Άθεος είπε...

Καλωσόρισες KOYKLITIS
Στην συγκεκριμένη σειρά των αναρτήσεων δεν προσπαθώ να πείσω ότι δεν υπάρχει θεός, αλλά να πείσω κάποιους «ειδήμονες» της φυσικής ότι όταν φιλοσοφούν με την φυσική, πρέπει να γνωρίζουν και φιλοσοφία και το αντίθετο. Συνήθως αυτοί είναι όχι τόσο θρήσκοι, αλλά κάποιοι «άθεοι» που έχουν κάνει τον «Αγνωστικισμό» θρησκεία και κοκορεύονται γι αυτό, αντί να ντρέπονται. Η Φυσική όπως έλεγε και ο Αϊνστάιν δεν είναι Μπανανία!

Τα βιβλία μου

Τα βιβλία μου
ΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ (2014 σελ. 306) Εκδόσεις ΕΝΑΛΙΟΣ

Τα βιβλία μου

Τα βιβλία μου
ΧΑΛΚΕΥΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ (2010 δοκίμιο 608 σελίδες) Εκδόσεις ΕΝΑΛΙΟΣ

Τα βιβλία μου

Τα βιβλία μου
Η ΚΤΗΝΩΔΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΟΤΗΤΑΣ (1998 μυθιστόρημα 348 σελίδες) Εξαντλημένο. Λίγα κομμάτια μόνο στο βιβλιοπωλείο "Βιβλιοχαμός" Μαυροκορδάτου 7 Αθήνα σε προσιτή τιμή. Τηλέφωνο 2103824629

ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΩΝ

1. Οι θρησκείες, το είπαμε πολλές φορές, δεν ενώνουν τους ανθρώπους. Τους χωρίζουν.

Λαίλαπα για την ανθρωπότητα οι θρησκείες, δηλητηριάζουν τη ζωή!

Όπως έλεγε και ο Βολτέρος «Εκείνοι που μπορούν να σε κάνουν να πιστέψεις σε ανοησίες, μπορούν να σε κάνουν να διαπράξεις και εγκλήματα»!

2. Διαβάστε στο άλλο blog Τετραφάρμακος, το επίκαιρο άρθρο Υπάρχει ζωή πριν το θάνατο;


3. Στο έτερο blog «Ας φιλοσοφήσουμε για τη φιλία» αναρτήθηκε νέο θέμα «Για τη φιλία και τη ζωή σύμφωνα με τον Επίκουρο»

4. Πρόσκληση για δράση: αιτήσεις κατάργησης προσευχής και θρησκευτικών συμβόλων στα σχολεία

5. Να και μια είδηση που ενδιαφέρει: Παιδική κατασκήνωση για...άθεους

Επιτέλους υπάρχει επίθεση στην οπισθοδρόμηση!

6. Αντικαταστήστε άχρηστες θρησκευτικές γιορτές με ουσιαστικές γιορτές που εξυψώνουν τον άνθρωπο και την αλήθεια!

Απολαύστε το Children of Evolution και την «Ημέρα της Εξέλιξης» σαν μια πιθανή γιορτή που δεν θα αργήσει να γιορταστεί απ’ όλους μας!

7. Επίσης μην ξεχάσετε κι αυτό: Is This The Real Thing


Σχολιάστε το blog στο σύνολό του

Σχολιάστε το blog στο σύνολό του
Κάντε κριτική, πέστε τη γνώμη σας. Πείτε τη γνώμη σας άφοβα, ελεύθερα, ξάστερα!
Λόγω μεγάλου αριθμού σχολιαστών, παρακαλώ στο τέλος των σχολίων επιλέξτε Νεώτερο ή πατήστε εδώ.





Χριστιανικοί Βανδαλισμοί

Δείτε το λογοκριμένο κομμάτι της ταινίας του Κώστα Γαβρά για τους βανδαλισμούς των Χριστιανών επί της Ζωοφόρου του Παρθενώνα ΕΔΩ.

Ντοκιμαντέρ του Bill Maher Religulous 1 έως 11 με ελληνικούς υπότιτλους

Δείτε το Ντοκιμαντέρ του Bill Maher με ελληνικούς υπότιτλους. Αν δεν εμφανίζονται υπότιτλοι, πατάτε το άσπρο τρίγωνο κάτω δεξιά ενώ παίζει το video και στην στήλη που εμφανίζεται ενεργοποιείτε τους υπότιτλους πατώντας το κουμπί CC. Καλή διασκέδαση. Religulous 1 Religulous 2 Religulous 3 Religulous 4 Religulous 5 Religulous 6 Religulous 7 Religulous 8 Religulous 9 Religulous 10 Religulous 11 …και μια μικρή συνέντευξη του Richard Dawkins στον Bill Maher για όλα

Η ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ - Richard Dawkins

Παρακολουθήστε τις βλαβερές συνέπειες της θρησκείας μέσα από πέντε μικρά video του Richard Dawkins (μέσω paratiritis7's Channel) Αν δεν εμφανίζονται οι ελληνικοί υπότιτλοι ενεργοποιήστε τους με το κουμπί στη δεξιά κάτω πλευρά της οθόνης. Η ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ video: 1-5