1 Μαΐ 2009

Τα χρονολογικά όρια του Μεσαίωνα

Η Άλωση της Πόλης σηματοδοτεί το τέλος του Μεσαίωνα, όπως ακριβώς και η ίδρυση του Βυζαντίου σηματοδότησε την έναρξή της!
Πίσω από τη διαπίστωση αυτή κρύβει ένα συμπέρασμα που δεν είμαστε διατεθειμένοι να βγάλουμε!
Αν ο Μεσαίωνας χαρακτηρίζεται από μία μεγάλη περίοδο τουλάχιστον χιλίων ετών θρησκευτικού φανατισμού και οπισθοδρόμησης, αντιλαμβανόμαστε τι ακριβώς επέτυχε ο ουμανισμός που τον διαδέχτηκε, σαν μια περίοδο μετάβασης προς τον Διαφωτισμό που άλλαξε ριζικά τον κόσμο!
Ακριβής χρονολογικός καθορισμός για την περίοδο του Μεσαίωνα δεν υπάρχει, γιατί ο καθένας διαφορετικά αντιλαμβάνεται τα όρια αυτά. Τόσο για την έναρξη όσο και για τη λήξη του. Όμως αυτό είναι σχετικό. Αναφερόμενοι σε εποχές και ειδικότερα στην εποχή του Μεσαίωνα που χαρακτηρίζεται σαν «περίοδος αναστολής χιλίων ετών», η πλειοψηφία των ιστορικών θέτουν την έναρξή της, άλλοι με την εμφάνιση του Βυζαντίου (324) και άλλοι με το διαμελισμό της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, ανάμεσα στη Δύση και Ανατολή (395), θέτοντας παράλληλα και τη λήξη της, άλλοι με την άλωση της Πόλης (1453) και άλλοι με την ανακάλυψη της τυπογραφίας (1455) ή την ανακάλυψη της Αμερικής (1492). Όπως και να τα δεχτούμε βέβαια οι αποκλίσεις ελάχιστα διαφέρουν!
Ακόμα και ο Ένγκελς δέχεται ότι «η αρχαιότητα τελειώνει με την άνοδο της Κωνσταντινούπολης και το τέλος του μεσαίωνα συνδέεται αναπόσπαστα με την πτώση της».
Σε γενικές γραμμές θα μπορούσαμε να δεχτούμε ότι η μεσαιωνική περίοδος αρχίζει με την επικράτηση του χριστιανισμού και λήγει με την εμφάνιση του ουμανισμού που επιδίωξε την αποκατάσταση των καθολικών ανθρωπίνων αξιών, αναβιώνοντας την αρχαία ελληνική φιλοσοφία σε αντίθεση με το μεσαιωνικό χριστιανικό μηδενισμό που αναπτύχθηκε σε βάρος του ανθρώπου και της σχέσης του με τη φύση και τη ζωή.
Η μεσαιωνική περίοδος εκφράζει τη ζοφερή και σκοτεινή περίοδο όπου κυριαρχεί ο θρησκευτικός δογματισμός, ενώ η ελεύθερη φιλοσοφική σκέψη υποχωρεί κάτω από την επικράτηση ενός αυστηρού και αυταρχικού θεοκρατικού συστήματος.
Ο αυστηρός θρησκευτικός δογματισμός χώρισε τους ανθρώπους, ευνοώντας έριδες, ταραχές και εμφύλιους πολέμους ανάμεσα στους πιστούς. Ο αυταρχικός και «θεόσταλτος» αυτοκράτορας του Βυζαντίου, κάτω από την πίεση ενός κομπλεξικού ιερατείου, κυβέρνησε πραγματικά με βάναυσο και τυραννικό τρόπο τους υπηκόους του.
Αλήθεια, για τον ορθόδοξο χριστιανό που θα διαφωνούσε με την πιο πάνω άποψη, πώς θα δικαιολογήσει το γεγονός ότι, ο μεσαίωνας αρχίζει με την επικράτηση του χριστιανισμού, στην ακμή δηλαδή της Βυζαντινής περιόδου και λήγει με την πτώση της, την αποφράδα εκείνη μέρα, προσφέροντας την Πόλη στο Μωάμεθ Β΄ αφού πρώτα, στα χρόνια της βαθιάς της σήψης, θα επιτρέψει να γεννηθεί πλάι της άλλη μια εξ’ αποκαλύψεως θρησκεία, εκείνης που ασπάστηκε ο πορθητής Σουλτάνος;
Πώς θα δικαιολογήσουν επίσης το γεγονός ότι, ο μεσαίωνας άρχισε όταν οι χριστιανοί κατέλυσαν τις καθολικές ανθρώπινες αξίες καταδικάζοντας την αρχαία ελληνική φιλοσοφία και έληξε όταν το ανθρωπιστικό κίνημα του 15ου αιώνα αποφάσισε να τις αποκαταστήσει σε βάρος του μηδενισμού τους;
Τι κρίμα, όταν στη Δύση γεννιόταν το ανθρωπιστικό κίνημα και η Αναγέννηση στην τέχνη, σαν προάγγελος του Διαφωτισμού, η Ελλάδα, κυριαρχημένη απ’ το μυστικισμό της Ανατολής, θα έπεφτε σε βαθύτερο ύπνο, κάτω από το άγρυπνο μάτι του Σουλτάνου και τις προτροπές του πατριαρχείου! Σφιχταγκαλιασμένοι και οι δυο, κάτω από ιδιοτελή συμφέροντα, ενάντια στη Δύση, τις παραμονές της εμφάνισης του ουμανισμού, οι αποστάτες του Ελληνικού πνεύματος θα έκαναν ό,τι ήταν δυνατόν ώστε να αποφύγουν να δουν στην Πόλη παπική καλύπτρα!
Στη Δύση τότε, η εστίαση του ανθρώπου στο πνεύμα του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού, δυνάμωνε τις προϋποθέσεις για πνευματική επανάσταση και αναγέννηση απ’ τη νέκρα του σκοτεινού μεσαίωνα. Η πίστη για ζωή, γνώση, έρευνα και αισθητική δημιουργία ήταν πεδία που απλώνονταν προκλητικά μπροστά τους σαν γήινος και χειροπιαστός παράδεισος. Η ανθρώπινη δυνατότητα και προοπτική ήταν ελεύθερη να εκφραστεί, να αναπτυχθεί και να δημιουργήσει έναν καλύτερο κόσμο.
Η φιλοσοφία, συχνά γίνεται εργαλείο, για ύπνο και για αφύπνιση.
Όπως έγραφε και ο Bertrand Russell η φιλοσοφία είναι μία μεγάλη δεξαμενή γνώσεων. Αυτή τη δεξαμενή χρησιμοποίησε κάποτε ο άνθρωπος για να θεολογοποιήσει και από ό,τι φάνηκε πνίγηκε στα βαθιά της τα νερά. Αυτή την ίδια δεξαμενή, δυτικοί και ανατολικοί φιλόσοφοι, έχοντας την αρχαία ελληνική φιλοσοφία στις αποσκευές τους, επιχείρησαν να τη βγάλουν από το πυκνό σκοτάδι που την έβαλαν φίλαυτοι και κομπλεξικοί θεολόγοι.
Το 1396 σε μία φωτεινή αίθουσα, σαν όλα τα πανεπιστήμια του κόσμου, ο Εμμανουήλ Χρυσολωράς κάνει την πρώτη διδασκαλία του στη Φλωρεντία. Μαζί με τον Πλήθωνα, το Βησσαρίωνα και άλλους θα επιδοθούν, παρά το σχίσμα των Εκκλησιών, να μεταφέρουν γνώση στη Δύση. Όχι πως αυτοί την έφεραν. Οι λίγοι εκείνοι σοφοί, φτάνοντας στη Δύση, λίγο πριν την άλωση ή λίγο μετά από αυτή, βρήκαν ένα κοινό που ήταν ώριμο να τους ακούσει. Το πνευματικό ποτάμι της Δύσης είχε μπει στην κοίτη του. Η πλημμυρίδα μόνο δεν είχε ολοκληρωθεί και αυτή δε θα αργούσε να εμφανιστεί.
Αν σε όλα αυτά ήταν αντίθετη η Ορθόδοξη Εκκλησία, αυτό δε σημαίνει ότι η Καθολική ήταν προοδευτική και κάτω από το άγρυπνο και σχολαστικό μάτι του πάπα, ο ουμανισμός ευλογήθηκε ή πέρασε απαρατήρητος.
Κάτω απ’ τη φιλολογική επανάσταση του Δάντη (1265-1321), του Πετράρχη (1304-1374) και του Βοκκάκιου (1313-1375) θα εμφανιστούν οι πρώτες αντιδράσεις! Οι πιο πάνω ποιητές και προοδευτικοί για την εποχή τους συγγραφείς, ύμνησαν στα έργα τους τον έρωτα και τη ζωή, έτσι ώστε όχι μόνο να ξεχωρίσουν απ’ τη μισανθρωπιά του μεσαίωνα και το μισογυνισμό της Εκκλησίας, αλλά ζώντας σε μια εποχή που συμβατικά οριοθετείται στα τελευταία χρόνια του μεσαίωνα, δικαιωματικά αναγνωρίζονται σαν πρωτοπόροι και πρόδρομοι του αναγεννημένου κόσμου.
Στην Ελλάδα τότε άρχιζε μια νέα ζοφερή περίοδος που θα σφραγιστεί από την αποφράδα εκείνη μέρα της 29ης Μαΐου, και μια νέα εποχή θα καθηλώσει τους έλληνες για τετρακόσια σχεδόν χρόνια!
Βέβαια, το καταλάβαμε ότι δεν αγάπησαν τόσο το Σουλτάνο όσο με βδελυγμία μίσησαν τον πάπα!
Γιατί άραγε…
Τι κρύβεται πίσω από το αμείλικτο μίσος του πάπα;
Γιατί τόση κακία, έχθρα και αποστροφή μπροστά σε έναν αδελφό χριστιανό, εκπρόσωπο πιστών και παλιό συναγωνιστή, όταν απέναντι είχαν κοινό εχθρό, το Δέκιο ή το Διοκλητιανό…
Τι άλλαξε τώρα;
Αν τον πιστό τον αποξενώνει η πίστη του, τον θρησκευτικό ηγέτη τον αποξενώνει η ηγεσία!
Οι πολιτικοί στο μέλλον θα βρουν πολλά σημεία ταύτισης με τους θρησκευτικούς ηγέτες!Άλλωστε ήταν οι πρώτοι διδάξαντες, προ αμνημονεύτων χρόνων!



Πριν ένα μήνα πήραμε μια γεύση από την προεπαναστατική εκείνη περίοδο του 21.
Το μήνα αυτό θα δούμε πώς φτάσαμε στην αιχμαλωσία!
Η συνέχεια στις 15 Μάη: Από το Μεσαίωνα στην Άλωση της Πόλης!

43 σχόλια:

ria είπε...

καλό μήνα!

και καλό τριήμερο!

Άθεος είπε...

Καλό μήνα ria, όμως αυτό μόνο είχες να σχολιάσεις από το άρθρο που διάβασες… ή το μαγιάτικο στεφάνι σε απορρόφησε πέραν του δέοντος…

Panos Konstantinidis είπε...

Νομίζω ότι τα όρια του Μεσαίωνος στο άρθρο είναι πολύ στενά. Εγώ θα έλεγα ότι ο Μεσαίωνας (στην Ευρώπη) άρχισε μεν με την ίδρυση του Βυζαντίου, τελείωσε δε τον 19ο αιώνα, και συγκεκριμένως το 1811, όταν κάηκε η τελευταία "μάγισσα" (Barbara Zdunk) στην πυρά στο Ρόμπελ της Πρωσσίας.

Σε κάποια τριτοκοσμικά κράτη όπως το Κογκό ή η Γκάνα ο Μεσαίωνας υπάρχει ακμαιότατος, ακόαμ και στον 21ο αιώνα.

Άθεος είπε...

Εν τάξει Πάνο, έτσι όπως το βάζεις, μάλλον ποτέ δεν θα φύγει!
Εγώ κάνω λόγο για το καθιερωμένο του συστήματος. Έτσι ακόμα και οι ίδιοι, έμμεσα αναφέρονται στα πλαίσια αυτά στα οποία, απολυταρχικά, κυριάρχησε ο χριστιανισμός!
Ιστορικά, η περίοδος του Διαφωτισμού είναι ένας σταθμός που δεν πρέπει να παραβλέπουμε!
Κρετίνοι και οπισθοδρομικοί πάντα θα υπάρχουν!

Panos Konstantinidis είπε...

Καλά σε αυτό δεν έχεις άδικο. Αν το καλοσκεφτείς ακόαμ και σήμερα (στην Ελλάδα) μεσαίωνα έχουμε.

Και για να σχολιάσω στο άλλο που είπες

> Μαζί με τον Πλήθωνα, το Βησσαρίωνα και άλλους θα επιδοθούν, παρά το σχίσμα των Εκκλησιών, να μεταφέρουν γνώση στη Δύση.

το οποίο είναι πολύ σωστό. Οι Δυτικοί πήρανε τις βάσεις από Πλήθωνα, Βησσαρίων, Φικίνο κλπ, δηλαδή τις ελληνικές ιδέες, τις αναπτύξανε και γεννήθηκε ο Διαφωτισμός, τη στιγμή που στον (τότε ελλαδικό χώρο) οι Ρωμιοί μαλώνανε για το αν ο Σουλτάνςο είναι καλύτερος από τον Πάππα. Κατάντια.

Άθεος είπε...

Οι Δυτικοί, Φίλτατε Πάνο, δεν πήρανε τις βάσεις μόνο από τον Πλήθωνα, τον Βησσαρίων τον Φικίνο και άλλους περισπούδαστους έλληνες. Κυρίως, ο μεγαλύτερος όγκος πληροφοριών πέρασε μέ τους Άραβες, μέσω τις Ισπανίας, όταν έφτασαν εκεί, κατακτώντας όλη τη Βόρειο Αφρική! Έτσι πυροδοτήθηκε η σχολαστική φιλοσοφία, στην οποία δέσποζε ο Αριστοτέλης. Η άλγεβρα και η αλχημεία έχουν αραβικά ονόματα ακόμα και δηλώνουν την καταγωγή τους! Λίγο πριν στην Ανατολή δέσποζε το πανεπιστήμιο της Βαγδάτης με πολλά ελληνικά συγγράμματα.
Πού τα βρήκαν οι Άραβες;
Ήταν αυτά που πουλάγανε οι Βυζαντινοί! Οι τελευταίοι κατάλαβαν ότι αυτά, έχουν κάποια αξία (υλική) και έπρεπε να σταματήσουν να τα καίνε!
Κατά τα άλλα διαλαλούν ότι μας διέσωσαν την ελληνική γραμματεία!
Κατάντια, όπως είπες κι εσύ!

bill είπε...

σε ευχαριστω για τις γνωσεις που μας δινεις και μας ανοιγεις τα μυαλα μας με εκτημηση billtaxi

φωτο vango είπε...

...καλώς σε βρήκα πάλι. Διαβάζοντας το άρθρο, μου γεννήθηκαν πάλι πικρές σκέψεις. Δηλαδή ξανα οι ίδιες διαπιστώσεις, ότι δηλαδή, με το σφιχταγκάλιασμα της Pax Romana με τον εβρα'ι'σμό, το φώς έσβησε και οι καντήλες και τα κεριά μας ''φώτισαν'' το νού και τον τρόπο σκέψης, που ακόμη και σήμερα καταδυναστεύει την πλειονότητα των ανθρώπων. Αχνοφέγγει πάντως η ελπίδα ότι οι φωνές, που αυξάνονται για το λευτέρωμα της σκέψης και του νού, δέν μπορεί, κάποιο θετικό αποτέλεσμα θα φέρουν...

Άθεος είπε...

Όταν οι αναγνώστες εκτιμούν τη δουλειά που κάνεις, τύφλα να έχει η κούραση και η κλεισούρα!
Ευχαριστώ τον bill και τον φώτο vango για τα καλά τους λόγια και την διαύγεια του νου τους!

Μαρια Νικολαου είπε...

Μια σωστή ανάλυση γύρω από τα χρονικά όρια του μεσαίωνα.
Και οπως ειπε και ο Μαρξ, η θρησκεια ειναι το όπιο των λαών , γιατί δημιουργεί φανατισμό και παροπίδες στην ελευθερη έκφραση ιδεών.

Άθεος είπε...

Ποιος είπε ότι οι ποιήτριες δεν σκέφτονται πεζά…
Δεν εννοώ χωρίς πρωτοτυπία, αλλά χωρίς έξαρση και φανταστική ονειροπόληση!
Σαν όλους εμάς που βλέπουμε τον κόσμο απλά και απτά, όμως κατά κόρο ιστορικά και φιλοσοφικά, σωστά το έθεσες Μαρία!

Dyer είπε...

«Τι κρίμα, όταν στη Δύση γεννιόταν το ανθρωπιστικό κίνημα και η Αναγέννηση στην τέχνη, σαν προάγγελος του Διαφωτισμού, η Ελλάδα, κυριαρχημένη απ’ το μυστικισμό της Ανατολής, θα έπεφτε σε βαθύτερο ύπνο, κάτω από το άγρυπνο μάτι του Σουλτάνου και τις προτροπές του πατριαρχείου! Σφιχταγκαλιασμένοι και οι δυο, κάτω από ιδιοτελή συμφέροντα, ενάντια στη Δύση, τις παραμονές της εμφάνισης του ουμανισμού, οι αποστάτες του Ελληνικού πνεύματος θα έκαναν ό,τι ήταν δυνατόν ώστε να αποφύγουν να δουν στην Πόλη παπική καλύπτρα!»
Εδώ κατά την γνώμη μου είναι η ρίζα του κακού για την σύγχρονη Ελλάδα. Έχασε το τρένο της αναγέννησης για να μη χάσει η ορθοδοξία οπαδούς. Το αποτέλεσμα : η αναγέννηση να αρχίσει μετά την Επανάσταση, ο πολιτισμός μας να χάσει πολύτιμο χρόνο και αυτή η υστέρηση να φτάσει μέχρι τις μέρες μας.
Τόσο δε ήταν μεγάλο το άγχος του Πατριαρχείου στο να μη χάσει οπαδούς ώστε αναγκάσθηκε στις περιοχές που συνυπήρχαν καθολικοί να δημιουργεί τοπικούς θαυματουργούς Αγίους ή θαυματουργές εικόνες για να μαντρώσει το ορθόδοξο ποίμνιο (βλέπε Επτάνησα, Κυκλάδες). Τελικά δηλαδή, απέναντι στους δυτικούς καθολικούς που είχαν μπολιαστεί με τις ιδέες του διαφωτισμού το Πατριαρχείο παραθέτει αγίους και θαύματα.
Αναγέννηση VS Ορθοδοξία !!!
Άθεε νάσαι καλά για τον Διαφωτισμό που μας προσφέρεις.

Άθεος είπε...

Ρώτα ένα χριστιανό Dyer και μετέφερέ μου το σχόλιο που θα κάνει, πάνω στη φράση που προβληματίστηκες!
Αυτοί έδωσαν την Πόλη στους Τούρκους για να τους βάλουν χωροφύλακες μη και ξεμυτίσει κανείς προς τις ιδέες της Αρχαίας Ελλάδας, αρχικά, και μετά το Διαφωτισμό του 18ου αιώνα, προς τις Πανανθρώπινες (Ουμανιστικές) αρχές τους!
Ακόμα και σήμερα είναι πλημμυρισμένοι με μίσος με τους αδελφούς τους Καθολικούς, μην καταλάθος γίνει καμιά ενοποίηση και βάλουν συνεταίρους στον κορβανά!
Τα περί δόγματος είναι για τους πολλούς και ένα καλό πρόσχημα να δημιουργούμε αντιθέσεις και εχθρούς, ώστε μέσα από τον δογματισμό και την φανατήλα να αλλοτριώνουμε συνειδήσεις!

Artanis είπε...

Μην ξεχάσεις να κάνεις αναλυτική αναφορά στο 1260 και την πρώτη άλωση. Αυτός είναι ο λόγος του μίσους προς τον Πάπα...καλή βδομάδα να έχουμε, καλά να περνάς...

aeroxeimarros είπε...

Για την ακρίβεια των ιστορικών γεγονότων θα πρέπει να επισημάνουμε ότι ακόμη και κατά τη διάρκεια αυτής της σκοτεινής εποχής, υπήρχε αναμφισβήτητα χώρος για την αμφιβολία, τον αγνωστικισμό ή ακόμη και την συγκεκαλυμμένη αθεΐα.

Δεν αποδέχομαι την άποψη ότι η χριστιανική ιδεολογία-κυριαρχία εκείνη την εποχή ήταν ικανή να καταπνίξει κάθε ρεύμα αντιλογίας και αμφισβήτησης. Σίγουρα, περιορισμένο αλλά σαφέστατο...

Άθεος είπε...

Μακάρι Artanis να είχα την ευχέρεια να γράψω εκτενέστερα ιστορία. Θα ήθελα πολλά blogs όμως το θέμα των Σταυροφοριών είναι πολύ μεγάλο και μελανό για τον χριστιανισμό και πάλι! Απ’ όπου και να το δει κανείς αυτά τα αλλοτριωμένα άτομα έκαναν παντού κακό, όπου επενέβησαν!
Όμως αν θέλουμε να μιλήσουμε για την πρώτη άλωση, αυτήν θα την τοποθετούσα το 1071 όταν σαν ήρωας πολεμώντας ο Διογένης Ρωμανός στη μάχη του Μαντζικέρτ δέχτηκε την προδοσία του στρατηγού Ανδρόνικου Δούκα! Έκτοτε χάθηκαν όλα!
Το αφιέρωμα της ανάρτησης αφορά την 29η Μαΐου. Μια άλλη φορά ξενιτεμένη μου φίλη θα γράψουμε και για τους Σταυροφόρους και τον ιμπεριαλισμό τους!

Aeroxeimarre αναμφισβήτητα χώρος για αμφιβολία, αγνωστικισμό και συγκεκαλυμμένη αθεΐα, πάντα υπήρχε και πάντα θα υπάρχει, ιδιαίτερα τότε που το σύστημα ήταν θεοκρατικό και τρομοκρατούμενο!
Το σύστημα της εποχής εκείνης κατέπνιγε κάθε αντιλογία και αμφισβήτηση.
Αν δεν το πιστεύεις φαίνεται δεν έμαθες ποτέ πώς κατέστειλε η Ιερά εξέταση κάθε διαφορετική άποψη με βασανιστήρια και εκτελέσεις!
Όμως αυτά μέχρι την εποχή του Διαφωτισμού!
Μετά υιοθέτησαν άλλη μέθοδο!

aeroxeimarros είπε...

Δεν αναφέρθηκα στις πρακτικές της εκκλησίας για την καταστολή της αμφισβήτησης.
Απλά επεσήμανα το αυτονόητο της υπόθεσης, καθότι εάν διαβάσεις τις θεωρίες της καθολικής Εκκλησίας για την εποχή εκείνη θα διαπιστώσεις ότι οι αφελείς πιστεύουν ότι επί 15-16 αιώνες ο άνθρωπος στην Ευρώπη δεν αμφισβήτησε ποτέ το δόγμα τους και ουσιαστικά "εξαφανίστηκαν" όλα τα ρεύματα σκεπτικισμού, αγνωστικισμού και αμφιβολίας που υπήρχαν από την αρχαιότητα.
Εν ολίγοις θεωρούν ότι η πίστη κατέστη -εκείνα τα χρόνια- κομμάτι της ανθρώπινης σκέψης.

Έχει όντως τεράστια ύλη το θέμα, γι'αυτό σταματώ εδώ.

Άθεος είπε...

Και βέβαια όχι 15-16 αιώνες γιατί αριθμητικά δεν μας βγαίνει, αλλά για 14- 15 αιώνες ο χριστιανός στην Ευρώπη είναι αλήθεια δύσκολα αμφισβητούσε το δόγμα και φαινομενικά "εξαφανίστηκαν" όλα τα ρεύματα σκεπτικισμού, αγνωστικισμού και αμφιβολίας που υπήρχαν από την αρχαιότητα, γιατί τα υπόγεια των βασανιστηρίων της Ιερής Εξέτασης ήταν γεμάτα και στις πλατείες πόλεων και χωριών, κάθε μέρα, καίγανε αμφισβητίες. Έτσι, όμως, η πίστη δεν καθίσταται κομμάτι της ανθρώπινης σκέψης, αλλά μόνο ο φόβος και η δυστυχία. Κανείς δεν ξέρει τι φώλιαζε στην «ψυχούλα» τους!

aeroxeimarros είπε...

Για τους αιώνες(15-16), αυτό το γράφει η εγκυκλοπαίδεια της καθολικής εκκλησίας.

Δεύτερον, δεν εννοώ σε καμία περίπτωση για τις απόψεις και τις κοσμοθεωρίες των ανθρώπων εκείνης της εποχής που φώλιαζαν στην ψυχή τους. Εννοώ κάποιους φιλόσοφους που ευθέως μαγεύτηκαν από ρεύματα αγνωστικισμού, σκεπτικισμού η ακόμη και πανθεϊσμού .
Μία απλή-τυπική περίπτωση είναι το γνωστό πρόβλημα της "διπλής αλήθειας"...

Άθεος είπε...

Τα ρεύματα αυτά είχαν τις ρίζες τους στον Αριστοτέλη και τον Αβερρόη, στην επίδραση δηλαδή της Αραβικής φιλοσοφίας που ήταν συνέχεια του Αριστοτελισμού. Για κείνη την «διττή αλήθεια» Ο Αβερρόης εξορίστηκε το 1195! Με το θέμα καταπιάστηκε ο Ρογήρος ο Βάκων τον επόμενο αιώνα και η σχολαστική φιλοσοφία το πήγε μέχρι την αναγέννηση! Η καθολική εκκλησία ήταν το φυσικό εμπόδιο προς τον Διαφωτισμό και την εμφάνιση των επιστημών!

aeroxeimarros είπε...

αυτό ακριβώς σου λέω και εγώ!!!

Άθεος είπε...

Μα δεν διαφωνούσα!
Συμφωνούσα και συμπλήρωνα!
Να είσαι καλά και καλές μελέτες!

parmenidis είπε...

Κατ'αρχήν τα άρθρα σου είναι πάντοτε ενδιαφέροντα και αυτό φαίνεται, από τα σχόλια που ακολουθούν. Αν κάτι έχω να σχολιάσω είναι η εξιστόρηση γεγονότων που αναφέρονται σε χριστιανούς κάθε δόγματος και σε άτομα που δεν πιστεύουν στον Χριστό σαν μοναδικό γιό του θεού μην παραχωρώντας του δηλαδη το αποκλειστικό αυτό προνόμιο. Βέβαια ο Μαρξ μιλώντας για το όπιο-θρησκεία "κομίζει γλαύκα εν Αθήναις" μια και ο Εμπεδοκλής ήταν προγενέστερος.
Θεωρώ ότι η ουσία υπάρχει στον προσδιορισμό ά-θεος, αυτό όμως ανοίγει έναν διάλογο, που θα ήθελα να κάνω με μη δογματικούς έξυπνους και μορφωμένους ανθρώπους (έναν όμως κάθε φορά), γι'αυτό και σε προσκαλώ σε ανοιχτό διάλογο στο "ταξίδι του mescalito",(θα το βρεις στην ιστοσελιδα μου).
Με σεβασμό σε κάθε στοιχειοθετημένη άποψη.

Μάνος είπε...

Πολύ ενδιαφέρουσα η ανάλυσή σου για άλλη μια φορά. Thumbs up!
Διακρίνω όμως στοιχεία αρχαιολατρείας;

Άθεος είπε...

Ευχαριστώ parmenidis για την πρόσκλησή σου, όμως τα σχόλια ας αναρτηθούν στη σελίδα σου για να μην αποδιοργανώνουμε τη σχετική ροή εδώ.

Φίλε Μάνο, διακρίνεις μια φυσιολογική ελληνολατρία και όχι εκείνη την αρρωστημένη αρχαιολατρία!
Εκεί που έχουν δίκιο το φωνάζω κι εκεί που έχουν άδικο το καυτηριάζω!

Μάνος είπε...

Σεβαστό :)

Astron είπε...

Πραγματικά, όπως σωστά έγραψε κάποιος, το γεγονός ότι απείχαμε απ' την αναγέννηση και τη διανοητική ζύμωση που συνέβη στην Ευρώπη μετά το μεσαίωνα το πληρώνουμε μέχρι σήμερα.

Περιμένω με πολύ ενδιαφέρον τη συνέχεια!

Άθεος είπε...

Ολόκληρος ο κόσμος πλήρωσε την οπισθοδρομικότητα του Μεσαίωνα, όμως τότε που άρχισαν οι άλλοι να ξυπνούν, εμείς πέσαμε σε βαθύτερο ύπνο! Έτσι εξηγείται που οι άλλοι μας έφτασαν και μας ξεπέρασαν.

parmenidis είπε...

Στο κείμενο, που διάβασα πιο προσεκτικά γράφεις για:
“την αποφράδα εκείνη μέρα, προσφέροντας την Πόλη στο Μωάμεθ Β΄”
ξέχασες να βάλεις εισαγωγικά ή έτσι την πιστεύεις;
Και το λέω αυτό γιατί «αποφράς ημέρα» δεν μπορεί να εννοείται η αρχή της περιόδου του ουμανισμού. Κάνω κάποιο λάθος;

Άθεος είπε...

Δεν ξέχασα καθόλου να βάλω εισαγωγικά γιατί ήταν αποφράδα ημέρα!
Θα το επαναλάβω και τώρα: Όταν στην Δύση γεννιέται το ουμανιστικό κίνημα, παραμερίζοντας το σκοτάδι του Μεσαίωνα και εμείς, στην Ανατολή, μπαίνουμε σε πυκνότερο σκοτάδι, κάτω από την κυριαρχία ενός Απώτερου Ανατολίτη, του Μωάμεθ του Β΄, πώς να την πω την μέρα, ανθρωπιστική ή αναγενούμενη;

parmenidis είπε...

Να τολμήσω μια ρητορική ερώτηση;
Μήπως «η αποφράς μέρα», που έστειλε στην Δύση άτομα όπως πχ.οι μαθητές του Γεωργίου Πλήθωνα Γεμιστού ή ο Κυριάκος (Ντομίνικο) Θεοτοκόπουλος, ήταν μια από τις συνιστώσες δυνάμεις, που επιτάχυναν την έλευση της ουμανιστικής περιόδου;
(για τον el Greco θα συμφωνήσω πως οι αιτίες είναι περισσότερες όμως αν το αναλύσεις θα συμφωνήσεις και συ πως είναι και αυτή μια αιτία)

Άθεος είπε...

Μα γράφω και γι αυτούς, τον Χρυσολωρά, τον Πλήθωνα, τον Βησσαρίωνα και άλλους, όμως μόνο αυτοί δεν αρκούν για τόσο γρήγορα αποτελέσματα. Η κύρια εισβολή έγινε από τους Άραβες πολύ νωρίτερα. Όταν πήγαν οι δικοί μας το νερό είχε μπει στο αυλάκι και πλημμύρησε για να σου δώσω και την ικανοποίηση, πως κάτι κάναμε κι εμείς!
Ο Αριστοτέλης πώς έφτασε εκεί; Η ανάπτυξη της σχολαστικής φιλοσοφίας πού οφείλεται; Ρίξε μια ματιά στον Αβερρόη και θα καταλάβεις!

aeroxeimarros είπε...

Γενικώς, όταν αναφερόμαστε σε εκείνη την εποχή θα πρέπει να έχουμε σοβαρά υπ'όψη μας ότι τότε ο αραβικός κόσμος ήταν πιο ανεκτικός στην φιλοσοφική αναζήτηση και την -για τα δεδομένα της εποχής- υλιστική εξήγηση του κόσμου συνεπώς λοιπόν προσέγγιζαν την αρχαία φιλοσοφία με πιο διεισδυτική, αν θέλετε "ματιά".

Άθεος είπε...

Εννοείται aeroxeimare αυτό και κυρίως δεν ήταν Ισλαμιστές πιστοί. Ο Αβερρόης, παρά την επιρροή του εξορίστηκε!

aeroxeimarros είπε...

Ναι, όντως. Πάντως του αποδόθηκε ότι έγραψε ένα κείμενο στο οποίο καυτηρίαζε και χλεύαζε τις 3 μεγάλες προσωπικότητες των θρησκειών της παλαιάς διαθήκης. (Ιησούς-Μωυσής-Μωάμεθ).
Το θέμα είναι αν δεν κάνω λάθος ότι δεν αποδείχθηκε ότι όντως το έγραψε αυτός.
Αλλά ούτως η άλλως θα είχε εξοριστεί για άλλους τόσους λόγους...

Άθεος είπε...

Για τη «διττή αλήθεια» εξορίστηκε.
Εσύ πρέπει να αναφέρεσαι στο Περί τριών απατεώνων του Βαρόνου του Χόλμπαχ που είναι μεταγενέστερο!

aeroxeimarros είπε...

Συμφωνώ!
Γι'αυτό άλλωστε είχα τις αμφιβολίες μου όταν το έγραφα :)

Zanglos είπε...

E τώρα απαντήθηκε και το μεγάλο ερώτημα που δεν καταλάβαινα,
"Γιατί τόσο μισος ανάμεσα σε καθολικούς και ορθοδοξους?"
Νάσαι καλά δάσκαλε, οι Ολύμπιοι να σε φωτίζουν και εσύ να φωτίζεις εμάς!

Άθεος είπε...

Η ηγεσία, Zanglos, η εξουσία, η δόξα και η δύναμη!
Αυτοί είναι οι λόγοι!
Όμως για να δικαιολογηθούν απέναντι στο ποίμνιο (αλλά τι ποίμνιο!) προβάλουν το δόγμα!
Αυτό είναι για τη μάζα που λένε οι πολιτικοί. Έτσι διαμορφώνεται και η κοινή γνώμη για άλλα θέματα, όταν την ουσία την κρύβουμε πίσω από το πρόσχημα!
Όταν πάλι θέλουμε να κατηγορήσουμε τον αντίπαλο, δημιουργούμε την προβοκάτσια.
Τι είναι αυτό;
Αυτό που άλλο δείχνει και άλλο είναι!
Και τα χαϊβάνια τρώνε το κουτόχορτο κι αυτοί με χρυσές μασέλες!
Παντού απάτη και κοροϊδία!

Zanglos είπε...

Δάσκαλε, όλα αυτά που λες είναι σοφα facts και κανείς μυαλωμένος δεν στα γυρίζει παρα μερικοί θρισκοπλικτοι ψάχνονται στις οξείες και στις περισπωμένες.

Εγώ είμαι αμόρφωτος, (αλλα να λέμε και του στραβού το δίκαιο, τυχερός σύζυγος, ευτυχισμένος πατέρας και επιτυχημένος επιχειρηματίας) αλλα τον σκελετό τις αληθειας και την απάτη του χριστιανισμού την είδα νωρίς μέσα από τα λίγα που γνώριζα και μισούσα τον χριστιανισμό.

Εσύ λες δεν πρέπει να μισούμε γιατί θα είμαστε σαν τους χριστιανούς, εγώ λέω είναι θέμα προσωπικότητας, τώρα που διδάσκομε από σένα και τις λεπτομέρειες αυτής τις φρίκης, μισώ ακόμη περισσότερο τον χριστιανισμό!

ΕΥΓΕ ΣΟΥ ΔΑΣΚΑΛΕ!

Άθεος είπε...

Κι εσύ ακόμα δεν το κατάλαβες. Δεν τους μισείς τόσο όσο αυτοί εσένα.
Αν εσύ δεν τους κάνεις κακό, δεν θα πάθεις και τίποτα, όταν όμως αυτοί γνωρίζουν ότι εσύ δεν πιστεύεις σε μισούν τόσο, ώστε ζητούν το κακό σου, πιστεύοντας ότι αν καταφέρουν να πονέσεις, θα νιώσουν εξιλέωση απέναντι στο θεό τους. Δηλαδή θα τον ευχαριστήσουν!
Εσύ ποιον θα ευχαριστήσεις αν αυτοί πάθουν κακό;
Κανέναν! Γι αυτό και δεν επιδιώκεις τίποτα κακό γι αυτούς!
Μόνο μια πίκρα έχεις μέσα σου που σου λέει: μα τόσο ηλίθιοι είναι… δεν βλέπουν πιο είναι το σωστό, ποια η αλήθεια στην ιστορία, τι εφικτό για τη φύση και τους νόμους της… γιατί δεν το βλέπουν, γιατί έκαναν τόσο κακό στην πατρώα τους θρησκεία, στο ιερά τους, σε κείνα τα μνημεία κάλους!
Η πικρία σε κάνει να νιώθεις μίσος, κι όχι η κακία που έχουν αυτοί μέσα τους!
Αυτοί, την κακία αυτή, την λένε αγάπη! Κοροϊδεύουν ακόμα και τον εαυτό τους!
Πώς λέμε ο έρωτας είναι τυφλός… σε τυφλώνει και δεν βλέπεις! Έτσι κι αυτοί τυφλωμένοι από αγάπη στο θεό τους, φέρονται σαν τυφλοί στους συνανθρώπους τους, χωρίς να το αντιλαμβάνονται. Μάρτυς μου η ιστορία!

Dyer είπε...

Βλέποντας τον Σάκη να προσεύχεται πριν την Eurovision σκέφθηκα αυτό ακριβώς που λες «μα τόσο ηλίθιοι είναι…». Πιστεύουν ότι και ο Θεός μπορεί να είναι Ρουβίτσα ; Πάντως πέρα από την πλάκα ο Μεσαίωνας δεν έχει τελειώσει ακόμα.

Άθεος είπε...

Όσοι θέλουν ακόμα να κρύβουν έστω και μια μικρή υποστήριξη στις αποκαλυπτικές θρησκείες, κρύβουν παράλληλα και μια θέση στην μεσαιωνική συνείδηση. Η δεισιδαιμονία είναι σαν το ναρκωτικό. Όσο πεπεισμένος και να είσαι ότι βλάπτει τη δόση σου, θα την εξασφαλίσεις ακόμα και εγκληματώντας. Ένας δρόμος χωρίς γυρισμό, εκτός κι αν υποστείς αποτοξίνωση!
Blog αποτοξίνωσης είμαστε εμείς… αυτό, πολλοί δεν το κατάλαβαν ακόμα!

Τα βιβλία μου

Τα βιβλία μου
ΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ (2014 σελ. 306) Εκδόσεις ΕΝΑΛΙΟΣ

Τα βιβλία μου

Τα βιβλία μου
ΧΑΛΚΕΥΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ (2010 δοκίμιο 608 σελίδες) Εκδόσεις ΕΝΑΛΙΟΣ

Τα βιβλία μου

Τα βιβλία μου
Η ΚΤΗΝΩΔΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΟΤΗΤΑΣ (1998 μυθιστόρημα 348 σελίδες) Εξαντλημένο. Λίγα κομμάτια μόνο στο βιβλιοπωλείο "Βιβλιοχαμός" Μαυροκορδάτου 7 Αθήνα σε προσιτή τιμή. Τηλέφωνο 2103824629

ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΩΝ

1. Οι θρησκείες, το είπαμε πολλές φορές, δεν ενώνουν τους ανθρώπους. Τους χωρίζουν.

Λαίλαπα για την ανθρωπότητα οι θρησκείες, δηλητηριάζουν τη ζωή!

Όπως έλεγε και ο Βολτέρος «Εκείνοι που μπορούν να σε κάνουν να πιστέψεις σε ανοησίες, μπορούν να σε κάνουν να διαπράξεις και εγκλήματα»!

2. Διαβάστε στο άλλο blog Τετραφάρμακος, το επίκαιρο άρθρο Υπάρχει ζωή πριν το θάνατο;


3. Στο έτερο blog «Ας φιλοσοφήσουμε για τη φιλία» αναρτήθηκε νέο θέμα «Για τη φιλία και τη ζωή σύμφωνα με τον Επίκουρο»

4. Πρόσκληση για δράση: αιτήσεις κατάργησης προσευχής και θρησκευτικών συμβόλων στα σχολεία

5. Να και μια είδηση που ενδιαφέρει: Παιδική κατασκήνωση για...άθεους

Επιτέλους υπάρχει επίθεση στην οπισθοδρόμηση!

6. Αντικαταστήστε άχρηστες θρησκευτικές γιορτές με ουσιαστικές γιορτές που εξυψώνουν τον άνθρωπο και την αλήθεια!

Απολαύστε το Children of Evolution και την «Ημέρα της Εξέλιξης» σαν μια πιθανή γιορτή που δεν θα αργήσει να γιορταστεί απ’ όλους μας!

7. Επίσης μην ξεχάσετε κι αυτό: Is This The Real Thing


Σχολιάστε το blog στο σύνολό του

Σχολιάστε το blog στο σύνολό του
Κάντε κριτική, πέστε τη γνώμη σας. Πείτε τη γνώμη σας άφοβα, ελεύθερα, ξάστερα!
Λόγω μεγάλου αριθμού σχολιαστών, παρακαλώ στο τέλος των σχολίων επιλέξτε Νεώτερο ή πατήστε εδώ.





Χριστιανικοί Βανδαλισμοί

Δείτε το λογοκριμένο κομμάτι της ταινίας του Κώστα Γαβρά για τους βανδαλισμούς των Χριστιανών επί της Ζωοφόρου του Παρθενώνα ΕΔΩ.

Ντοκιμαντέρ του Bill Maher Religulous 1 έως 11 με ελληνικούς υπότιτλους

Δείτε το Ντοκιμαντέρ του Bill Maher με ελληνικούς υπότιτλους. Αν δεν εμφανίζονται υπότιτλοι, πατάτε το άσπρο τρίγωνο κάτω δεξιά ενώ παίζει το video και στην στήλη που εμφανίζεται ενεργοποιείτε τους υπότιτλους πατώντας το κουμπί CC. Καλή διασκέδαση. Religulous 1 Religulous 2 Religulous 3 Religulous 4 Religulous 5 Religulous 6 Religulous 7 Religulous 8 Religulous 9 Religulous 10 Religulous 11 …και μια μικρή συνέντευξη του Richard Dawkins στον Bill Maher για όλα

Η ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ - Richard Dawkins

Παρακολουθήστε τις βλαβερές συνέπειες της θρησκείας μέσα από πέντε μικρά video του Richard Dawkins (μέσω paratiritis7's Channel) Αν δεν εμφανίζονται οι ελληνικοί υπότιτλοι ενεργοποιήστε τους με το κουμπί στη δεξιά κάτω πλευρά της οθόνης. Η ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ video: 1-5