Συνεπείς με μια ελαφριά ανάρτηση, πάντα λίγο πριν τις καλοκαιρινές διακοπές και στην επέτειο του blog μέσα στο χειμώνα, φτάσαμε στα τρίτα γενέθλια του blog και γι αυτό είστε καλεσμένοι στην παρέα μας.
Θα γελάσουμε, θα ακούσουμε τραγούδια, θα συζητήσουμε και παράλληλα θα προβληματιστούμε.
Είναι πολύ σημαντικό να ζούμε χωρίς να μας κοροϊδεύουν. Να σκεφτόμαστε χωρίς να μας αλλοτριώνει η συνείδησή μας, σαν ιός που μας διαλύει την λογική.
Ένας αλλοτριωμένος νους είναι ένας αποξενωμένος νους, όπου η πραγματικότητα στρεβλώνεται και μας απομονώνει από τον πραγματικό κόσμο. Σαν ιός που πηγάζει αυθόρμητα μέσα από τη συνείδηση και την υφιστάμενη οργάνωση της κοινωνίας. Στην αλλοτριωμένη συνείδηση, ο νους, φαίνεται φυσικός, καλός, σοφός, όμως αυτό είναι φαινομενικό. Φαίνεται να λύνει το υπαρξιακό μας πρόβλημα, δίνοντας λύση σε κάθε επιστητό. Φαίνεται να μας διευκολύνει, αφού χωρίς περιστροφές γίνεται πραγματικό ό,τι περνά από το νου και τη φαντασία μας (θρησκευτική πίστη). Όμως πρέπει να γνωρίζουμε ότι αυτό που πραγματικά μας παραπλανά είναι ο φόβος του θανάτου. Αυτός ο φόβος είναι που μας πείθει ότι μετά από αυτόν θα… συνεχίσουμε να ζούμε σε έναν άλλο κόσμο, απορρίπτοντας από τώρα αυτόν που ζούμε πραγματικά!
Να, αυτό και μόνο, αρκεί για να μας αποξενώσει από τον κόσμο μας!
Εμείς όμως, πρέπει να ξέρουμε ότι οι επινοήσεις, χωρίς αποδείξεις, είναι μια ανοησία.
Βλακεία ολκής, θα έλεγα!
«Ο τσαρλατανισμός γεννήθηκε την μέρα που ο πρώτος κατεργάρης, συνάντησε τον πρώτο βλάκα», έλεγε ο Βολτέρος.
Αν από τότε οι κατεργάρηδες πολλαπλασιάστηκαν, σκεφτείτε πόσο εξαπλώθηκαν οι βλάκες!
Εδώ, στο blog αυτό, για όποιον δεν το κατάλαβε, δεν πολεμούμε το θεό, αλλά τη βλακεία.
Στο κάτω κάτω δεν πιστεύουμε στο θεό…
Γιατί να κυνηγάμε ανεμόμυλους;
Την ανοησία όμως μπορούμε να την πολεμήσουμε, γι αυτό όποιος θέλει, είναι ευπρόσδεκτος στην παρέα μας.
Αλλά ας αρχίσουμε με ένα τραγουδάκι…
Πάρτε νοητά λίγη τούρτα και ακούστε το τραγούδι που ακολουθεί. Σας το αφιερώνω.
Τώρα ας προβληματιστούμε. Εδώ μπορούμε ελεύθερα να λέμε τη γνώμη μας. Εκείνους τους ταραξίες όμως που ήρθαν για να μας κάνουν φασαρία δεν σκοπεύουμε να τους αφήσουμε να μπουν. Άλλωστε δεν έρχονται για να ανταλλάξουν γνώμες, αλλά για να κάνουν φασαρία.Δεν έρχονται σαν φίλοι, αλλά σαν εχθροί.
Οι υπόλοιποι, άσχετα από το «πιστεύω» και τις ερωτήσεις που θα κάνουν, τους σερβίρουμε ένα ποτό και χαρά μας που μας επισκέφτηκαν.
Οι ερωτήσεις πολλές φορές είναι ανώφελες, αφού αντί να λύνουν ένα πρόβλημα, το περιπλέκουν. Θυμηθείτε τον Όκκαμ που μας προτρέπει να μην προβαίνουμε σε περισσότερες εικασίες απ’ όσες είναι απολύτως απαραίτητες.
Όταν για κάποια εξήγηση, έλεγε, προτείνονται δύο λύσεις πρέπει να απορρίπτουμε εκείνη που εξηγεί τα λιγότερα ή εκείνη που δημιουργεί τις περισσότερες απορίες από εκείνες που λύνει.
Για παράδειγμα: ο κόσμος είναι δημιούργημα του θεού;
Ύπουλη ερώτηση που μέσα της βρίσκεται έτοιμη η απάντηση, αφού τον κόσμο, εκ δεδομένου, οι πιστοί τον θεωρούν δημιούργημα. Άρα, οι πονηροί θρησκόληπτοι, προϋποθέτουν τον Δημιουργό, το θεό, πριν καν απαντήσουν στην ερώτηση! Όμως, ακόμα και αν απαντούσαν, πιστεύετε ότι οι πιστοί μπορούν να δώσουν μια λογική απάντηση;
Αν απαντήσουν ότι τον κόσμο τον έφτιαξε ένας θεός, τότε σύμφωνα με τον Όκκαμ όχι μόνο δεν απαντούν αλλά δημιουργούν περισσότερες απορίες απ’ όσες λύνουν.
Στην παρέα μας έχουμε και τον Carl Sagan.
Ας ακούσουμε τι λέει γι αυτό.
Βέβαια, θα μου πείτε στις επιστημονικές απόψεις, οι πιστοί, μέσω της θεολογίας, δεν μπορούν να έχουν άποψη για θέματα επιστημονικής φύσης;
Εσείς τι λέτε, οι επιστήμονες για θεολογικά ζητήματα έχουν λόγο;
Ούτε έχουν, αλλά ούτε καταπιάνονται να δώσουν. Αδιαφορούν παντελώς, γιατί θα γινόντουσαν γελοίοι!
Για επιστημονικά θέματα λοιπόν, με το να λέει ο καθένας το μακρύ και το κοντό του, δεν θα το έλεγα ευρύτητα σκέψης, αλλά στενομυαλιά.
Όποιος έχει όρεξη μετά, ας ρίξει και μια ματιά, σε μια περασμένη ανάρτηση «Όσοι θεολογούν μπορούν να συμμετέχουν σε επιστημονικές συζητήσεις; Η θεολογία είναι επιστήμη;»
Όμως για την ευρύτητα της σκέψης και την στενομυαλιά, σας έχω άλλο ένα video.
Τώρα, περάστε και σεις να πείτε τη γνώμη σας.
Ένας-ένας, όλοι θα πάρετε το λόγο, αρκεί να είστε εντός του θέματος και μακριά από προσωπικούς χαρακτηρισμούς, που πάντα οι άσχετοι και κακοί συνομιλητές, επιδίδονταν με μανία, προκειμένου, αφού δεν έχουν επιχειρήματα, να κάνουν αισθητή την παρουσία τους και να αποπροσανατολίσουν την κουβέντα.Πονηρούληδες, θα σας αγνοήσω!
Ευχαριστώ για την επίσκεψη και Χρόνια Πολλά!
