Άγνοια, ανοησία, διαστρέβλωση και απάτη διάχυτη στον κόσμο μας

Δεν ασχολούμαι με την ανοησία μόνο τώρα τελευταία. Πάντα αυτό έκανα και όχι για να δείξω ότι εγώ είμαι εξυπνότερος. Πολλές φορές «την πάτησα» και εγώ από απατεώνες του διαδικτύου, από άτομα που μου πάτησαν τον κάλλο για συναισθηματικούς λόγους ή από λογής λογής άλλους απατεώνες. Φιλοσοφικά και επιστημολογικά όμως, νομίζω ότι βρίσκομαι στο σωστό στρατόπεδο όπου ακολουθώ πιστά ό,τι μπορεί να αποδειχτεί και να χρησιμεύσει για το καλό του συνόλου. Θα εξαπατηθώ όμως, όπου χωλαίνουν οι γνώσεις μου. Ακριβώς αυτή η άγνοια θέλω να σας επιστήσω που μας οδηγεί όλους σε λάθος συμπεράσματα και μας κάνει ευκολόπιστους, θύματα πονηρών που μια μέρα θα μας εκμεταλλευτούν. Γι αυτό, όταν αγνοούμε κάποιο νόμο, ας μην επιμένουμε να εξηγήσουμε το φαινόμενο, στηριζόμενοι στην πίστη μας, γιατί σώνει και καλά μας αρέσει ή επειδή μόνο αυτή έχουμε διαθέσιμη. Αναλογιστείτε τώρα την θέση ενός παιδιού, που έχοντας άγνοια σε όλα, ρουφά σαν σφουγγάρι την καθοδήγησή μας. Την ευκολοπιστία εκείνη θα την πληρώσουμε κάποια στιγμή ακριβά αν την διατηρήσουμε χωρίς γνώσεις και φίλτρα, αντί να βάζουμε το μυαλό μας να σκέφτεται λογικά και επιστημονικά. Περί του όντος ο λόγος λοιπόν, που επηρέασε και τους πρώτους φιλόσοφους. Τα υπόλοιπα είναι σχετικά.

Δεν έχουμε μάθει, για παράδειγμα, να αποδεχόμαστε το τυχαίο που συναντούμε στη ζωή σαν ένα αναπόφευκτο εμπόδιο, ένα ατύχημα για παράδειγμα ή μια αναποδιά, πίσω από την οποία δεν βρίσκεται κανένας λόγος και καμιά σκοπιμότητα αν και βρίσκεται πάντα η αναγκαιότητα του νόμου. Όμως σε μια εποχή που η Επιστήμη έχει δείξει στην πράξη την ισχύ της, παρά τις ατυχείς στιγμές της, γιατί και αυτή έχει τέτοιες, εμείς συνεχίζουμε να ακολουθούμε συμβουλές που ο άνθρωπος επινόησε πριν χιλιάδες χρόνια. Δεν αναφέρομαι στην ηλιθιότητα από εμπάθεια, ούτε φέρομαι με κακία στους άμυαλους και ανόητους, αλλά από αγανάκτηση προσπαθώντας να τους βοηθήσω, δεδομένου ότι η ηλιθιότητα δεν είναι μόνο μια επικίνδυνη δύναμη, αλλά όπως λέει και ο ιστορικός Carlo Cipolla «ο ηλίθιος είναι το άτομο του οποίου οι πράξεις προκαλούν ζημιά όχι μόνο στους άλλους, αλλά κυρίως στον ίδιο τους τον εαυτό, χωρίς να αποκομίζουν οφέλη ενώ πιθανότατα εμποδίζουν παράλληλα και την ανθρώπινη ευμάρεια επηρεάζοντας όλες τις κοινωνικές τάξεις». Από εκεί ορμόμαστε οι υπόλοιποι να δείξουμε το σωστό, όμως και πάλι χωρίς καταναγκασμούς και βία. Ξέρουμε ότι ο βλάκας δύσκολα λογικεύεται, επειδή είναι ισχυρογνώμων και νομίζει ότι όλα τα ξέρει.

Καταλαβαινόμαστε τώρα, δεν χρειάζονται περισσότερα. Ζούμε σε έναν κόσμο υλικό που στηρίζεται σε νόμους που μόλις πριν δυο αιώνες ο άνθρωπος κατάφερε να ανακαλύψει και αντί αυτών κάποιοι χρησιμοποιούν ακόμα πρωτόγονες μεθόδους και προσευχές, ικετεύοντας ανύπαρκτες δυνάμεις να τον βοηθήσουν και έτσι κάποιοι επιτήδειοι βρίσκουν τον τρόπο να σου ρίξουν το δόλωμα. Εργαλειοποιούν την «Ελπίδα», σου πουλούν φύκια για μεταξωτές κορδέλες ή σε προσηλυτίζουν με ανόητες θεωρίες. Μην επιτρέπετε λοιπόν κανέναν να σας χειρίζεται και να σας εκμεταλλεύεται με τόσο ανόητες μεθόδους. Η απατεωνιά τους βέβαια γίνεται αποδοτικότερη όσο μεγαλώνει η άγνοια και η ανοησία σας. Το γεγονός ότι οι κυβερνήσεις την έχουν νομιμοποιήσει τους κάνει θρασείς και ύπουλους και αν είναι μορφωμένοι γίνονται επικίνδυνοι στους αδαείς. Αδαής είναι αυτός που θεωρεί ότι ο υλικός μας κόσμος είναι παράγωγο του πνεύματος, αντιστρέφοντας την θεμελιώδη αντίληψη για τον κόσμο μας που αφορά το πρωταρχικό και το παράγωγο. Όσοι γνωρίζουν «το βασικό ζήτημα της φιλοσοφίας» αντιλαμβάνονται τι εννοώ. Στον υλικό μας κόσμο, η ύλη είναι το πρωταρχικό και το πνεύμα το παράγωγο! Να, πού πρέπει να μιλήσει κανείς για κβαντική φυσική και φιλοσοφία της επιστήμης. Στο CERN οι φυσικοί χρησιμοποιώντας τους πιο προχωρημένους επιταχυντές σωματιδίων ανιχνεύουν τη θεμελιώδη δομή της ύλης και τους βασικούς νόμους του σύμπαντος ώστε να κατανοήσουν ακόμα και τα πιο ανεπαίσθητα βασικά συστατικά της ύλης, των στοιχειωδών σωματιδίων δηλαδή, προκειμένου να κατανοήσουν τους νόμους και την συμπεριφορά που τα διέπουν! Εκείνο το «εν αρχή είναι ο λόγος» δεν είναι λοιπόν τόσο αθώο όσο φαίνεται!

Σταματήστε λοιπόν να διυλίζετε τον κώνωπα και να καταπίνετε την κάμηλο πιστεύοντας σε κάστανα, παντόφλες, νεκροκεφαλές και αποσυναρμολογημένες χείρες και σιαγόνες κοκαλοποιητών που με τον χειρότερο τρόπο προσβάλουν την συνείδησή σας και σας γελοιοποιούν. Δυστυχώς, όσο και να οδύρεται η κυβέρνηση ότι θα πατάξει τους τσαρλατάνους και τους αγύρτες, δεν πρόκειται να κάνει τίποτα αφού όσοι εκθέτουν και περιφέρουν λείψανα και κάθε λογής αγιοποιημένης καστανιάς κάστανα και καρυδιάς καρύδια, οι απατεώνες νομίμως, θα έχουν την συναίνεση του ίδιου του κράτους. Είναι κοινοί απατεώνες που όχι μόνο σας ληστεύουν, αλλά με δόλωμα την «Ελπίδα» αλλοτριώνουν την συνείδησή σας ώστε να σας ελέγχουν ολοκληρωτικά από μέσα. Αυτό σημαίνει αλλοτρίωση! Όταν ο εχθρός πηγάζει αυθόρμητα μέσα από τη συνείδησή σας, τότε θα είναι πολύ αργά. Αυτό είναι το κακό που συμβαίνει στην νηπιακή μας ηλικία, τότε που δεν μπορούμε να αντιδράσουμε, επειδή πραγματικά είμαστε εντελώς απροστάτευτοι και αδαείς. Απροστάτευτοι από τους αγύρτες και τους απατεώνες που με ωραία λόγια θα σας πλευρίζουν στην διάρκεια της υπόλοιπης ζωής σας και μάλιστα με την προστασία και την καθοδήγηση της υφιστάμενης οργάνωσης της κοινωνίας, δηλαδή! Διανοηθείτε ότι αυτόν τον ρόλο συνήθως τον παίζουν και οι γονείς, κοροϊδεύοντας τα παιδιά τους, από άγνοια και αυτοί και έτσι το ψέμα διαιωνίζεται. Τότε αποκομμένοι και αποκαθηλωμένοι σαν άβουλα πλάσματα από τη συμμετοχή σας στα κοινά και την οργάνωση της κοινωνίας, θα γίνεστε πιόνια στα χέρια επιτήδειων βιρτουόζων του συστήματος. Έτσι θα μας εκπαιδεύουν αλλοτριώνοντας την συνείδησή μας και θα μας καθοδηγούν. Αυτό εννοούσε και ο φιλόσοφος Russell αναφερόμενος στην ηλιθιότητα. Έτσι η φυγή από τα πλοκάμια της εξαπάτησης θα γίνεται μέρα με τη μέρα πολύ δύσκολη υπόθεση.

Στις συνθήκες οργάνωσης της κοινωνίας μας οι λαοπλάνοι, οι διαστρεβλωτές και οι τσαρλατάνοι έχουν μεγάλη πέραση. Όσο περισσότερο υπερβάλλουν τόσο καλύτερα κάνουν τη δουλειά τους και αυτό δεν είναι καινούριο. Θυμόσαστε τη ρήση του Βολτέρου για τους τσαρλατάνους και τους βλάκες! Η κατάλυση της λογικής, η απόκρυψη της αλήθειας και η δημιουργία της ψευδαίσθησης συνδέονται άμεσα με τη μαζική ψυχολογία της υποταγής. Ο μηχανισμός είναι τέτοιος που το σύστημα ανατροφοδοτείται. Ο κόσμος αυτοκαταστρέφεται χωρίς να μπορεί να βάλει φραγμούς, γιατί δεν γνωρίζει τι πρέπει να σταματήσει. Στην κοινωνία του θεάματος η ροή των εικόνων παρασύρει τα πάντα κι η αυτονομημένη εικόνα, όπου το ψέμα κυριαρχεί, εξαπατά αδιάντροπα τον εαυτό της. Η άγνοια καλλιεργείται και προωθείται προκειμένου να αποτελέσει αντικείμενο εκμετάλλευσης. Οι τελετές στις Εκκλησίες, θεαματικά παίζουν τον ρόλο αυτόν. Το «θαύμα» διαφημίζεται σαν αληθινό γεγονός και δεν είναι λίγοι οι ηθοποιοί που αναλαμβάνουν να προσποιηθούν την εύνοια του θεού για να νοιώσουν καλύτερα. Χωρίς να μπορούν να αποδείξουν το ελάχιστο αποδίδουν κάθε ευτύχημα στο θεό και κάθε ατυχία στον Διάβολο. Κοροϊδεύουν τον εαυτό τους. Στο ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ του βιβλίου μου «ΧΑΛΚΕΥΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ» έγραφα πριν δεκαέξι χρόνια όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα και μας αφήνουν άναυδους. Η ευκολοπιστία έφτασε σε μεγάλο βάθος και ο πάτος φαίνεται είναι βαθύς. Ποιος το περίμενε ότι στον 21ο αιώνα κάποιοι θα πετούσαν από το μπαλκόνι του σπιτιού τους χρυσαφικά και χρήματα για να μην βραχυκυκλώσουν και τους σκοτώσουν μέσα στο σπίτι τους και άλλοι εναποθέτουν τις ελπίδες τους σε υπάρξεις… μεταθάνατον! Οι άνθρωποι συνεχίζουν να σέρνονται ελπίζοντας ότι ο θεός θα τους λυπηθεί, ότι θα τους αποδοθεί δικαιοσύνη αφού πεθάνουν ή θα αποφύγουν την τιμωρία από αυτόν που υποτίθεται αντιστρατεύεται τους νόμους του θεού! Τι χαμέρπεια και ευτελισμός! Κλείνω με μια παρατεταμένη αντιγραφή από εκείνο το ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ του βιβλίου μου, όπως ακριβώς τελειώνει.

«Το σύστημα μπορεί να ηρωοποιήσει όποιον θέλει, κατά το δοκούν, χωρίς να νοιάζεται για την ηθική. Την τελευταία μπορεί να τη φέρει στα μέτρα του «ήρωα» ή τον «ήρωα» στα μέτρα της υπάρχουσας ηθικής. Όπως κάποτε, μέσα από τις εγκληματικές ενέργειες κάποιου αυτοκράτορα ή ιερωμένου, μπορούσε να αναδείξει την αγιότητά του ή να καταβαραθρώσει έναν έντιμο άνθρωπο, όπως τον Ιουλιανό, συκοφαντώντας τον στους αιώνες των αιώνων σαν αποστάτη και παραβάτη, λες και οι πατρογονικές του επιταγές δεν ήταν οι αιώνιες αξίες της Αρχαίας Ελλάδας αλλά ο ξενόφερτος χριστιανισμός! Φρίττει κανείς από την υποκριτική και εγκληματική συμπεριφορά του Κωνσταντίνου, που τόσο θεαματικά τον κολάκευε ο Ευσέβιος να πρωτοστατεί ανάμεσα στη γη και τον ουρανό, τον «Μέγα» σφαγέα των Ελλήνων Θεοδόσιο ή τον Ιουστινιανό με τα φρικώδη διατάγματα ενάντια στους Έλληνες και την Φιλοσοφία τους προκαλώντας εκείνο τον μακροχρόνιο πνευματικό παγετώνα, το γνωστό μας Μεσαίωνα.

Από τους ιερωμένους τι να θυμηθεί κανείς… Βλέπε επίσκοπο Απάμειας Μάρκελλο, τον επονομαζόμενο και Θείο, τον επίσκοπο Γάζας Πορφύριο τον καταστροφέα των αρχαιοτήτων, τους Πατριάρχες Αλεξανδρείας Θεόφιλο ή τον Κύριλλο, τον επονομαζόμενο και Άγιο, στυγνό δολοφόνο της Υπατίας, ως και τόσους άλλους….

Οι Συναξαριστές έκαναν καλή δουλειά. Γέμισαν τις σελίδες τους με θεαματικές περιγραφές που εξυμνούσαν τη ζωή των πρωταγωνιστών, επιβράβευαν την ηθική τους, ηρωοποιούσαν τον αγώνα τους και συχνά τον διάνθιζαν με θαύματα που έφταναν στην υπερβολή και το γελοίο!

Οι μύθοι, το γράψαμε πολλές φορές, είναι καλοστημένα σενάρια που πρωταγωνιστούν θεοί, ήρωες, στοιχειά και δαιμόνια. Ίσως μόνον οι ήρωες, στην αρχαιότητα, να ήταν υπαρκτά άτομα και αυτά ηρωοποιημένα κατά τις επιταγές του μυθογράφου. Όμως στις θρησκείες τίποτε δεν είναι αληθινό, γιατί οι πραγματικοί πρωταγωνιστές περιγράφονται σαν πρότυπα, γίνονται σύμβολα σαν τους αστέρες του κινηματογράφου, αντιπροσωπεύοντας ιδεολογίες και ηθικές στάσεις, όπως ακριβώς υπαγορεύει η κοινωνία του θεάματος. Γίνονται σημεία αναφοράς, σύμβολα αγιότητας, ακόμα κι αν σε ολόκληρη τη ζωή τους, αδικούσαν αθώους ή καταδίκαζαν αιρετικούς βάφοντας τα χέρια τους με αίμα! Πραγματικά, η θρησκεία, μέσω της κοινωνίας του θεάματος, είναι η δύναμη της εξαπάτησης στην οποία κάθε αλλοτριωμένος νους είναι έτοιμος να υποδουλωθεί!

Είναι αλήθεια, μέσα από το μύθο, ο Διόνυσος - όποιος κι αν ήταν αυτός - ανακάλυψε το θέατρο, γιατί κι αυτός είχε αντιληφθεί ότι το θέαμα σαν παράσταση, με τη δημιουργική φαντασία, παίζει σημαντικό ρόλο στη συνείδηση του πιστού. Όμως το θίασο αυτό οι τρεις εξ’ Αποκαλύψεως θρησκείες τον οργάνωσαν καλύτερα και το σύστημα τον αξιοποίησε όπως έπρεπε, γιατί, ιδιαίτερα η Εκκλησία, εξυπηρετούσε καλύτερα απ όλους την διαιώνιση της απάτης και της ψευδαίσθησης που είχε ανάγκη ο θεαματικός μηχανισμός του συστήματος.

Ας το αντιληφθούμε καλά, ο πιστός ζει σ’ ένα κόσμο ξένο προς την πραγματικότητα που εξυπηρετεί το σύστημα και το ανατροφοδοτεί ώστε η αυταπάτη να αυτοπροστατεύεται και να διαιωνίζεται!
Κοντολογίς, η κοινωνία του θεάματος είναι η φενάκη της αμεσότητας. Είναι παρούσα σε κάθε μας βήμα, στη δουλειά, στο σπίτι, στην εγρήγορση και υποσυνείδητα, την ώρα που κοιμόμαστε. Κανείς δεν ξέρει τι μπορεί να συμβεί όταν ο Μορφέας ανενόχλητος πρωταγωνιστεί"!