Το καταψυγμένο μωρό της Κυψέλης μου δημιουργεί συνειρμούς που παραπέμπουν στο Rosemary’s Baby ταινία του Ρόμαν Πολάνσκυ του 1968.
Η Ρόζμαρι Γούντχαους (Μια
Φάροου)
και ο σύζυγός της Γκάι (Τζον
Κασσαβέτης)
μετακομίζουν σε ένα παλιό, επιβλητικό κτίριο στη Νέα Υόρκη.
Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα
του Άιρα Λέβιν και θεωρείται ένα από τα σπουδαιότερα ψυχολογικά θρίλερ στην
ιστορία του κινηματογράφου.
Η Ρόζμαρι ακούει ένα μωρό να κλαίει. Υποψιασμένη, ανακαλύπτει μια κρυφή
πόρτα στην ντουλάπα της που οδηγεί απευθείας στο διαμέρισμα των γειτόνων της. Κρατώντας
ένα μαχαίρι κουζίνας για προστασία, μπαίνει κρυφά στο διαμέρισμα. Εκεί βρίσκει
συγκεντρωμένα όλα τα μέλη της Σατανιστικής αίρεσης, μαζί με τον σύζυγό της, τον
Γκάι, να γιορτάζουν γύρω από μια μαύρη κούνια, η οποία είναι στολισμένη με έναν
ανάποδο σταυρό. Η Ρόζμαρι πλησιάζει την κούνια και κοιτάζει μέσα. Αν και το
ίδιο το μωρό δεν εμφανίζεται ποτέ στην οθόνη, η αντίδραση τρόμου στο πρόσωπό
της μαρτυρά την απόκοσμη εμφάνισή του. Ο Ρόμαν Καστέβετ της αποκαλύπτει την
τρομακτική αλήθεια: το μωρό δεν είναι
του Γκάι, αλλά ο ίδιος ο Αντίχριστος, ο γιος του Σατανά, ο οποίος
γεννήθηκε για να φέρει την καταστροφή στον κόσμο!
Δείτε το τρέιλερ της ταινίας εδώ:
Δεν χρειάζεται να πούμε περισσότερα για το έργο, που θα αποθαρρύναμε τον θεατή κάποια στιγμή να δει την ταινία.
Μέχρι εδώ επιβεβαιώνονται πλήθος γεγονότων που στη ζωή
μας συχνά βλέπουμε να διαδραματίζονται ανάμεσα στους πιστούς που πιστεύουν
ακόμα στους Σατανάδες, Αντίχριστους και πλήθος παράλογων μύθων που η θρησκεία δημιουργεί
για να φοβίζει και να αλλοτριώνει τους πιστούς της. Σχεδόν δυο χιλιάδες χρόνια
μια χαρά τα κατάφερε. Πλήθος εγκλημάτων πραγματοποιήθηκαν στην διάρκεια των
αιώνων, χωρίς να ξεχνάμε το κυνήγι των μαγισσών τον Μεσαίωνα, όπου
εξολοθρεύτηκαν στην πυρά χιλιάδες αθώες ψυχές, από νεαρά κορίτσια μέχρι
υπερήλικες γυναίκες!
Δεν θα αναφερθώ άλλο στο περιβόητο και εγκληματικό
κυνήγι των Μαγισσών που συγκλόνισε την Ευρώπη για πολλά χρόνια, επειδή έχω
γράψει σχετικά πολλές φορές σε αυτό το blog. Ας δούμε τη συνέχεια της ταινίας, όχι όμως σαν
σενάριο, αλλά τι επακολούθησε στην πραγματικότητα!
Όλοι γνωρίζουν την συγκλονιστική ιστορία σχετικά με το
θάνατο της Σάρον Τέιτ από τον ηθικό αυτουργό της υπόθεσης τον Σατανιστή Μάνσον!
Ίσως όμως να μην ξέρετε ότι η Σάρον Τέιτ ήταν γυναίκα του Ρόμαν Πολάνσκι!
Η Τέιτ παντρεύτηκε τον επί πολλά χρόνια σύντροφό της,
Ρόμαν Πολάνσι, στις 20 Ιανουρίου του 1968. Ακριβώς 18 μήνες αργότερα, στις 20
Ιουλίου του 1969, το ζευγάρι ετοιμαζόταν να υποδεχτεί το πρώτο τους παιδί.
Η Σάρον Τέιτ δολοφονήθηκε άγρια στις 9 Αυγούστου 1969 στο Λος Άντζελες από μέλη της Σατανιστικής μάδας του Τσαρλς Μάνσον!
Η “οικογένεια Μάνσον” επέλεξε το σπίτι, δήθεν
λένε, επειδή νόμιζαν ότι έμενε ένας μουσικός παραγωγός που είχε απορρίψει τη
μουσική του Μάνσον, που πίστευε ότι ήταν καλύτερος καλλιτέχνης από τους Beatles! Κουραφέξαλα! Σατανιστές ήταν που ήθελαν να πλήξουν
τον Ρόμαν Πολάνσκι για να εκδικηθούν για την ταινία. Θεούσοι και Σατανιστές δεν
διαφέρουν όταν συμμαχούν!
Η Σάρον Τέιτ ήταν 26 ετών και έγκυος 81/2 μηνών
(σε δύο εβδομάδες θα γινόταν μητέρα). Δράστες ήταν ο Τσαρλς «Τεξ» Γουάτσον, η
Σούζαν Άτκινς και η Πατρίσια Κρένγουινκελ (μέλη της «Οικογένειας» του Μάνσον), καθοδηγημένοι
από τις διαταγές του Τσαρλς Μάνσον.
Η Σάρον Τέιτ δολοφονήθηκε με 16 μαχαιριές. Μαζί
της δολοφονήθηκαν άλλα τέσσερα άτομα που ήταν στο σπίτι (Τζέι Σέμπρινγκ,
Βόιτσεχ Φρικόβσκι, Άμπιγκεϊλ Φόλγκερ και ο Στιβ Πάρεντ). Οι δολοφόνοι έγραψαν
τη λέξη «PIG» (Γουρούνι) με το αίμα της στην είσοδο του σπιτιού τους. Ο σύζυγός
της, ο σκηνοθέτης Ρόμαν Πολάνσκι, έλειπε στο Λονδίνο.
Εδώ πρέπει να επισημάνω και κάτι άλλο, πολύ σημαντικό: Όταν γίνεται ένα τέτοιο έγκλημα, επικεντρωνόμαστε στην διαγωγή του εγκληματία, σαν παραβατικού ανθρώπου, ενώ στην πραγματικότητα η θρησκεία είναι ο πραγματικός αυτουργός, ο επινοητής και καθοδηγητής ανόητων πιστών που πιστεύουν τις ανοησίες των δογμάτων με περισσή αφέλεια! Τα εγκλήματα αυτά, ποτέ δεν αποδίδονται στην Εκκλησία, τον φυσικό αυτουργό, διαιωνίζοντας την παραβατικότητα αέναα στο χρόνο! Είναι σαν να μην υπάρχουν νόμοι, εισαγγελείς, πανεπιστήμια! Φοβερό!
Και δυο λόγια για τον εγκληματία του μωρού που σήμερα συγκλονίζει το πανελλήνιο: Σκότωσε το παιδί του επειδή έκλαιγε πιστεύοντας ότι είναι δαιμονισμένο! Οι κωλικοί των παιδιών που προκαλούν τα ίδια συμπτώματα σε όλα τα παιδιά του κόσμου, δεν παίζει, επειδή η βαριά ανοησία δεν βρίσκεται σε όλους τους πιστούς. Κάπου αμφιβάλλουν κιας δεν θέλουν να το παραδεχτούν! Αφού το μαχαίρωσε λοιπόν είπε ότι ηρέμησαν! Σαν πιστοί θα πρέπει να κοιμόντουσαν και ήσυχοι, επειδή έδειξαν στο θεό, πόσο πιστοί ήταν, σκοτώνοντας το σπλάχνο του Σατανά! Πριν λίγο καιρό είχα ταυτίσει τη θρησκεία με την σνωμοσιολογία. Ήμουν μήπως υπερβολικός;
Ποιος θα αμφέβαλε, ότι ένα τέτοιο άτομο, που αναρτούσε
ο ίδιος την παραβατικότητά του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μέσω της τεχνολογίας
A.I. να φαίνεται ότι συλλαμβάνεται από την αμερικάνικη αστυνομία,
σαν ποινικός, εγκληματίας, βαρόνος της νύχτας, αλήτης, μαφιόζος, ακροδεξιός,
βαθιά πιστός στο δόγμα της θρησκείας του (είχε και τατουάζ με σταυρό στο
πρόσωπό του) και προαγωγός ότι αυτό το άτομο δεν ήταν ρατσιστής, ψηφοφόρος της Χ.Α.,
φασίστας, συνωμοσιολόγος, ανεμβολίαστος, και κυρίως πιστός του χριστιανισμού…
Τυχαίο είναι που οι πλειονότητα των ανθρώπων με τέτοια
ιδεολογία είναι πάντα πιστοί, φασίστες και συνωμοσιολόγοι;





