12 Αυγ 2011

Ο… σκόλοψ της ζωής

Ακολουθώντας, κάθε χρόνο, πιστά την συνήθεια του αποχαιρετισμού για τις καλοκαιρινές διακοπές, με μια ανάλαφρη ανάρτηση με θέμα το καλοκαίρι, αλλά και με έντονη διάθεση να φιλοσοφήσουμε για να μην πάει ο κόπος μας χαμένος, φέτος σας αποχαιρετώ, αν και καθυστερημένα, με ένα θέμα που αφορά το σώμα και τη ζωή μας!
Επικούρειοι εμείς οι άθεοι πάντα λατρεύαμε τον ήλιο και τη φύση, το σώμα και τη ζωή!
Μπροστά σ’ αυτήν την κακομοιριά της οικονομικής μας κατάστασης έχουμε κάτι που οι ξένοι τροϊκανοί δεν μπορούν να μας το πάρουν!
Ακόμα και τώρα, για να γευτούν τον ήλιο και τη θάλασσα, πρέπει να έρθουν εδώ και να τα αγοράσουν, παρά την αμετάκλητη και άνευ όρων παραχώρηση της εθνικής μας ασυλίας! Εμείς όμως αυτά τα έχουμε δωρεάν όλο τον χρόνο.
Έτσι λοιπόν, λουστείτε στο Φως και στην ζεστασιά της Φωτεινής μας Πέτρας (Ελ-λας). Είναι το μόνο που μας απέμεινε αν και θρησκευτικά κάποιοι, εδώ και αιώνες, προσπαθούν να μας το στερήσουν, διακηρύσσοντας ότι σαν χριστιανοί πρέπει να ζούμε την κακομοιριά μας, υποχρεωμένοι να μιμούμαστε το πάθος και τη σταύρωση του Ιησού κάθε μέρα.

Πρέπει, λέει, αυτό να μας γίνει βίωμα, γιατί ο πιστός πρέπει σε ολόκληρη τη ζωή του να πενθεί, γιατί η ζωή είναι «μια απέραντη κοιλάδα δακρύων»!
Ω τι ταπεινωτικός κανόνας!
Ο πιστός παραχωρεί όχι μόνο το σώμα του, αλλά και τη ζωή του ολόκληρη, αμετάκλητα και άνευ όρων στην υπόθεση της θρησκευτικής του πίστης!
Θα μου πείτε, αυτό σπάνια το κάνει ο χριστιανός, για να μην πω στις μέρες μας κανένας. Ε, τότε μπορώ να δεχτώ ότι ανάμεσα στη πράξη και τη θεωρία (δόγμα) βρίσκεται ένα απέραντο χάσμα που το χαρακτηρίζω «υποκρισία». Ή για να το πούμε ανοιχτά.: Άλλα λέμε κι άλλα κάνουμε. 

Η θρησκεία είναι κοινωνικό φαινόμενο κι όσο να οδύρεται ότι θα μείνει στατική κι απόλυτη, μην το πιστεύετε. Στην πράξη όλα αλλάζουν. Ακόμα και το ότι η μαντίλα έπαψε να καλύπτει την κεφαλή των γυναικών και η γάμπα αποκαλύφτηκε ή μαζί με την μαντίλα το στριγκάκι πάει ασορτί είναι κι αυτό αποτέλεσμα κοινωνικής εξέλιξης που βρίσκεται σε αντίθεση με το στατικό δόγμα της θρησκείας.
Όπως ο ουμανισμός σταμάτησε τον κατήφορο της κατήφειας της ζωής, έτσι και οι θρησκείες μια μέρα θα πάψουν. Γιατί δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο αυτό το χάσμα ανάμεσα στην αλήθεια και το ψέμα.
Τι ειρωνεία… να θάβεις την πραγματική ζωή για να κερδίσεις μια ουτοπία που οι χριστιανοί φιλόσοφοι μετρίασαν σε «αιώνια» ζωή …
Στην προηγούμενη φράση η ειρωνεία βρίσκεται στα εισαγωγικά της λέξης «αιώνια»!
Λέξεις όπως «Αιώνιος», «Τέλειος» και «Άπειρος» για μας δεν έχουν κανένα απολύτως νόημα, αφού στερούνται πάσης λογικής!
Τα πράγματα είναι εφήμερα και η πραγματικότητα εφικτή μόνο μέσα στα πλαίσια της γέννησης και του θανάτου ή της μετατροπής από τη μια κατάσταση στην άλλη! Κενό δεν υπάρχει και εκ του μηδενός τίποτα δεν μπορεί να γεννηθεί. Τα «πάντα ρει», όπως έλεγε και ο Ηράκλειτος.
Όπα… άθελά μου βγήκα από το θέμα ή έτσι μου φαίνεται…

Τι λέγαμε… για το βίωμα του πιστού!
Ο Ιωάννης λοιπόν, εκείνος ο κομπλεξικός μισογύνης που κάποιοι τον είπαν και «Χρυσόστομο» τόσο ξεδιάντροπα έλεγε ότι μια ζωή πρέπει να πενθούμε!
Η γνώση, η ομορφιά, η χαρά, το τραγούδι και το γέλιο ό,τι δηλαδή κάνει τη ζωή όμορφη από τα αβάσταχτα πολλές φορές βάσανα της ζωής, θεωρούνται αμαρτήματα. Αυτά κυρίως μολύνουν τους ειδωλολάτρες, τους Έλληνες δηλαδή, και γι’ αυτό οι χριστιανοί πρέπει να τα αποφεύγουν. Τα αμαρτήματα αυτά, όπως έλεγε ο Εφραίμ ο Σύρος είναι σπορά του διαβόλου, προτρέποντας τους χριστιανούς να τιμήσουν τις γιορτές του Κυρίου, «όχι με αυλούς και κιθάρες, ως χριστιανοί και όχι ως Έλληνες με δάφνες και άνθη ή με κάτι άλλο που θα προδίδει ελληνικό»!
Εδώ τι λέτε χριστιανοί που ταυτίζεστε με τους Έλληνες και σαν ελληναράδες πια γυροφέρνετε στα σκυλάδικα μέχρι τα χαράματα; Γιατί δεν πάτε στις εκκλησιές για ολονυχτία;
Να τι λέει ο Ιωάννης που τον είπατε και «Χρυσόστομο». Αυτός είναι πιο αποκαλυπτικός, γιατί γιορτάζοντας τη γέννηση του Χριστού, ο πιστός, θέλει να χορέψει χωρίς να παίζει κιθάρα, χωρίς να κουνά στον αέρα φύλλα κισσού, χωρίς να κρατά στα χέρια του αυλό και χωρίς να κρατά αναμμένη λαμπάδα, αλλά να έχει μαζί του, αντί μουσικά όργανα, τις φασκιές που τυλίχτηκε ο Χριστός!
Ε, ρε μεσονύκτια γλέντια… με φασκιές αντί γαρύφαλλα και τριαντάφυλλα…

Ο «Χρυσόστομος» καταδικάζει τις χαρές και τις διασκεδάσεις γιατί σ’ αυτές, ο πιστός, δε βρίσκει την τέρψη αλλά τον θάνατο. Γι αυτό προτρέπει όχι μόνο στην κατάργηση των καρναβαλικών εκδηλώσεων αλλά και στην απαγόρευση κάθε γιορτής!
Τέλος ο Ιωάννης Δαμασκηνός τον 8ο αιώνα έγραφε «Τις Κυριακές και τις γιορτές ούτε να παίζεις, ούτε να χορεύεις, γιατί τα παιχνίδια και οι χοροί έργα διαβόλου είναι. Οι άθεοι Έλληνες και οι πεπλανημένοι χόρευαν και έπιναν…. Εμείς οι χριστιανοί όμως δεν είναι σωστό να γιορτάζουμε… σαν χριστιανός πρέπει να θυμάσαι σε τι έφταιξες του θεού, να θυμάσαι το θάνατο και ότι πρόκειται να τιμωρηθείς».
Κατάλαβες χριστιανέ πως πρέπει να φέρεσαι; Πρέπει να είσαι πάντα με σκυμμένο κεφάλι και να αναρωτιέσαι σε τι έφταιξες!
Ναι, εσύ τα φταις όλα, κι όχι όπως μετριόφρονα λέει ο Πάγκαλος «μαζί τα φάγαμε»!
Εσύ φταις που η Εύα έφαγε το μήλο και ο θεός αναγκάστηκε να σταυρωθεί για να σε λυτρώσει!
Τώρα αν σταυρώθηκε κι εσύ πρέπει ακόμα να έχεις κατεβασμένη τη μούρη, να υποφέρεις και να νιώθεις ένοχος κουβαλώντας το προπατορικό αμάρτημα, είναι άλλου παπά ευαγγέλιο! 
 
Θα μου πείτε αυτοί που έστησαν το ψέμα αυτό ακολούθησαν ποτέ τις προτροπές αυτές; Όχι φυσικά! Ούτε τότε, ούτε τώρα. Ο επικαλούμενος «Μέγας» Ιουστινιανός παντρεύτηκε μια πόρνη στριπτιζέσα που μπροστά της υποκλίνονταν βασιλείς και πατριάρχες και τα σκάνδαλα της εκκλησίας τότε έφτασαν μέχρι τις μέρες μας σκανδαλίζοντας ακόμα και τον πιο τολμηρό μποέμ της εποχής μας. Το αιδοίο της Θεοδώρας, πριν γίνει Αγία, δεν ήταν απλά φωλιά απ’ όπου εισχωρούσε μέσα της ο Σατανάς, αλλά και ταΐστρα, μέσα από την οποία τάιζε με σπόρους παπάκια μπροστά στα μάτια των κατάπληκτων θεατών της. Το σκανδαλιάρικο αιδοίο της σκανδάλιζε και μετά βέβαια, αλλά σύμφωνα με τον Προκόπιο, δεν το έβλεπαν τότε όλοι παρά μόνο αυτοκρατορικοί άνδρες του παλατιού! Ναι, αυτή ήταν η Αγία Θεοδώρα, η ξετσίπωτη που αναβάλω μια ανάρτηση γι αυτήν επειδή ντρέπομαι μην πάρουν μαθήματα περιπλανώμενα στο ίντερνετ κορίτσια! Τα γράφω όμως στο βιβλίο μου, αφιερώνοντας έτσι ένα αρκετά πιπεράτο κεφάλαιο για όσους το διαβάσουν!

Φίλοι μου αντιληφθείτε το, στη θρησκεία αυτή προσωποποιούνται οι ιδέες ενός νευρωτικού και ανέραστου Παύλου, που αν υποθέσουμε ότι ήταν πραγματικό πρόσωπο, μάλλον ένα σωματικό πρόβλημα τον ταλαιπωρούσε και αναγκαστικά απείχε από κάθε σεξουαλική δραστηριότητα κι έτσι σαν αλεπού όσα δεν έφτανε τα έκανε…φιλοσοφία! Για τον σκόλοπα που είχε στην σάρκα του ρίξτε μια ματιά στην β΄ Επιστολή προς Κορίνθιους 12.7. Έτσι, η σεξουαλική του ανεπάρκεια, σαν αγκάθι του Σατανά τον ραπίζει. Στην Καινή Διαθήκη γίνεται δόγμα και ψυχωτικό παραλήρημα ηθικής που πότε εκφράζει κατά γράμμα ό,τι εννοεί και πότε αλληγορικά αποκρύπτει αυτό που πραγματικά εκφράζει!
Ο πόνος, το μαρτύριο, κι ο θάνατος αντιστρέφεται και για τους αθλητές της θρησκείας γίνεται χαρά, διασκέδαση και ζωή!
Τι έπαρση και υπερβολή!
Αντίθετα το γέλιο, η απόλαυση και η ζωή γίνονται αμαρτία, βάσανο και τιμωρία!

Αυτό που η κάμπια λέει θάνατο, η πεταλούδα το ονομάζει ζωή, όμως κι αυτή θα πεθάνει. Οι ιδέες γεννιούνται στο κεφάλι, όπως ο ζωγράφος δημιουργεί τις ζωγραφιές.

Στο χριστιανισμό η ζωή γίνεται πτωματοφιλική επινοώντας μια άνευ προηγουμένου πτωματολαγνική θεολογία, όπου αντιστρέφοντας τις αξίες της ζωής, η ζωή βαφτίζεται θάνατος και ο θάνατος ζωή! (Αλλοτρίωση, αποξένωση από την πραγματικότητα).
Ο πρώην Γνωστικός και νυν Νεοπλατωνικός Πλωτίνος, κοκκίνιζε στη θέα του γυμνού κορμιού του.
Έχοντας, στον Γνωστικισμό, ριγμένες τις ρίζες του ο χριστιανισμός μιμείται την πορεία του Χριστού προς τον θάνατο που, πότε αυτή ερμηνεύεται μυστικά και αλληγορικά και πότε εκφράζει το «ιστορικό» γεγονός!
Γι αυτό οι πιστοί πρέπει σ’ ολόκληρη τη ζωή τους να νιώθουν σαν «αναχωρητές αυτού του κόσμου» και γι’ αυτό πρέπει να τον περιφρονούν και ισοβίως να πενθούν, γιατί η ζωή είναι μια απέραντη θάλασσα δακρύων.
«Το γέλιο σας ας μεταβληθεί σε πένθος και η χαρά σας σε κατήφεια»! λέει στην Καινή Διαθήκη ο Ιάκωβος (4.9) και τα δύο, σύμφωνα με τους χριστιανούς, υποκινούνται από το διάβολο!
Καλέ τι μας λες;
…και τα πιστεύετε αυτά;

Έτσι οι «Αποκαλυπτικές» θρησκείες και περισσότερο ο Χριστιανισμός μηδένισαν κάθε αξία της ζωής, αποξενώνοντας τους πιστούς από την πραγματική ζωή, την οποία απολάμβαναν οι ποιμένες και καταδίκαζαν στο ποίμνιο!
Κάντε μια σύγκριση: Η Εκκλησία, το Πατριαρχείο και κάθε θρησκευτική ηγεσία πλέει στη χλιδή κι ο κόσμος δυστυχεί. Κι όταν στις μέρες μας προτείνεται η Εκκλησία να συμβάλει με την φορολογία που της αναλογεί, μας απειλεί με το Διεθνές  Δικαστήριο της Χάγης! Η Εκκλησία δεν είναι αρωγός του λαού, αλλά πρόθυμη να μας διασύρει διεθνώς αν διακυβευτούν τα κέρδη της που απέκτησε από τον λαό!
Κι ο υπουργός εθνικής οικονομίας καθησυχάζει το παπαδαριό ότι δεν θα μειωθούν οι μισθοί των παπάδων και η τρόϊκα δεν θα αγγίξει την εκκλησιαστική περιουσία.

Ντροπή, ντροπή, ντροπή!
Μην θίγεστε τώρα. Εσείς τους ψηφίζετε. Εσείς τους ανεβάσατε στον θρόνο και τον άμβωνα! Τέτοιοι σας άξιζαν!
Άμα πια… να λέμε τα πράγματα όπως έχουν!

Ούφ, ψιλοπλακωθήκαμε πάλι…
Πού είναι η εύθυμη διάθεση Αποστόλη;
Πάλι έφυγα από το θέμα!
Όχι, όχι, δεν έφυγα, απλά το πλάτειασα!
Πώς να γράψεις τόσα λίγα, όταν έχεις να πεις τόσα πολλά;
Ας έρθουμε στο θέμα.
Καλέ όχι του Χριστιανισμού, της Ζωής!
Διαφορετικά, τι Επικούρειοι θα ήμασταν…
Αγαπούμε τη ζωή, την ομορφιά και ακόμα πιο πολύ το όμορφο και ζωντανό ανθρώπινο σώμα μας.
Καταδικάζουμε τον χριστιανικό μηδενισμό που ακρωτηριάζει τη ζωή και δημιουργεί ένα απέραντο χάσμα με τη πραγματική μας φύση.

Εξυμνούμε την Χαρά, τον Έρωτα και τη Ζωή γιατί δημιουργεί με τη φύση μια γέφυρα επικοινωνίας!
Είναι ψέμα ότι ακόμα και το σεξ, πέρα από την απόλαυση της στιγμής σε τίποτα άλλο δεν ωφελεί. Η ισορροπία του ορμονικού συστήματος εκεί βασίζεται και μια υγιή ζωή απαιτεί οι ισορροπίες αυτές να μην διαταράσσονται. Όμως σίγουρο είναι ότι δεν βλάπτει κανέναν, όταν γίνεται προσωπική υπόθεση!
Για τον Επίκουρο, ηδονή είναι η αποφυγή του πόνου κι όχι η απόλαυση που νομίζουν μερικοί, πολύ περισσότερο δεν είναι οργασμός, που νομίζουν μόνο οι αφελείς.
«Όποιος καταλάβει ποια είναι τα όρια που θέτει η ζωή» έλεγε ο Επίκουρος, «γνωρίζει πόσο εύκολο είναι να αποκτηθεί ό,τι διώχνει τον πόνο της στέρησης και κάνει τη ζωή τέλεια στο σύνολό της».

Ξεριζωθείτε επιτέλους από την καρέκλα και το internet!
Σταματήστε το Σερφάρισμα και τρέξτε στις παραλίες!
Έχει κι εκεί Σέρφινγκ!
Εε, πού κοιτάς εσύ…
Να, για κάποιους σαν και σένα τα έγραψε εκείνα ο μισογύνης και ανέραστος από τον σκόλοπα, Παύλος, αν και στις μέρες μας, μόνο οι μουσουλμάνοι τα εφαρμόζουν.
Δες τε πώς κάνουν μπάνιο οι μουσουλμάνες και χαίρονται ανέμελα πλατσουρίζοντας στα κύματα…
Παράλληλα έχουν και την εύνοια του Αλλάχ και τον… ξένο όφη μακριά από τον κόλπο τους!

Έτσι έπρεπε να είναι και οι χριστιανοί, αλλά οι… πολύ, πολύ Μεγάλοι…. Χριστιανοί κάνουν την εμφάνισή τους έτσι, ώστε να έχουν σίγουρη την προστασία του Ιησού-Χριστού από τα μανιασμένα κύματα και τα πονηρά βλέμματα στις παραλίες.
Δεν λένε… όσο πιο μεγάλο τον έχεις, τόσο πιο σίγουρος νιώθεις; (έλα, πού πάει ο νους σας, δεν θέλω αηδίες!)
Ε, λοιπόν, όσο και μεγάλο σταυρό να κρεμάσεις επάνω σου αν είναι να πνιγείς, με αυτόν να είσαι σίγουρος, μια ώρα νωρίτερα θα πας στον πάτο!
Να και μια φορά που οι νόμοι της φυσικής είναι πιο χρήσιμοι από την θεολογία και ως φαίνεται η βλακεία, του χαϊμαλιού-φυλακτού, απύθμενη και γελοία!

Γελάνε και οι σκύλοι!
Τέλος σας εύχομαι Καλό Καλοκαίρι.
Ξεφαντώστε φέτος γιατί του χρόνου βλέπω να κάνετε μπάνιο τρώγοντας ξύλο και στις παραλίες!
Ανάμεσα στα όνειρα θερινής νυκτός που τόσο καιρό κάναμε και στους εφιάλτες, που φοβάμαι πως έρχονται, σας εύχομαι τα πρώτα!

1 Αυγ 2011

Μνήμες απ’ την Γαλλική Επανάσταση (2ο Μέρος)

Για να μην αφήσουμε μετέωρη την έκβαση της Γαλλικής Επανάστασης που αρχίσαμε ήδη, ας δούμε τι πήγε στραβά και τα αιτήματα σαν απόηχος και σήμερα ακούγονται.
Το «Ψωμί, παιδεία, ελευθερία» που κυριάρχησε στο Πολυτεχνείο από τότε ακουγόταν και όπως βλέπω ακούγεται ακόμα. Είπαμε, εσείς στον συσχετισμό με το σήμερα κι εγώ στις μνήμες από τότε.

Παρά τις νίκες της επαναστατικής κυβέρνησης, γρήγορα μέσα στους κόλπους της θα εμφανιστούν νέες αντιθέσεις.
Οι Ξεβράκωτοι όμως που ήταν οι πιο επαναστατικοί μέσα στο κίνημα άρχισαν να συνυπολογίζονται σε μία όχι ευκαταφρόνητη ομάδα, αλλά ηγετική, με προσδοκίες και προοπτική.
Νέες αντιθέσεις!
Οι φτωχοί, αν και εκλεγμένοι από το λαό, ενοχλούσαν! Για τους πλούσιους της Εθνοσυνέλευσης, οι φτωχοί, ήταν το μαύρο πρόβατο που πήγαινε ενάντια στα συμφέροντά τους.

Στο νεοϊδρυόμενο αστικό κόμμα, οι φτωχοί, οι άκληροι και χωρίς ιδιοκτησία πολίτες, οι ξεβράκωτοι δηλαδή, δεν ήταν τόσο χρήσιμοι, αφού δεν είχαν πολιτικά δικαιώματα!
Μετά την καταδίκη των μετριοπαθών του Ζωρζ Δαντόν (1759-1794) ο Ροβεσπιέρος τάχθηκε μ’ αυτούς τους απόκληρους της κοινωνίας ελπίζοντας ότι θα συγκινούσε και κάποιους από την Εθνοσυνέλευση διατηρώντας κάποια δύναμη.
Μετά την καταδίκη και εκτέλεση του Βασιλιά (Γενάρης του 1793), και αργότερα του Δαντόν και των Γιρονδίνων  (Οκτώβρης του 1793) ο Ροβεσπιέρος ελέγχοντας πλήρως την Συμβατική Συνέλευση επιδόθηκε σε μαζική κάθαρση των αντιπάλων του. Μέσα στη δύνη των βίαιων αυτών εξελίξεων ο Ροβεσπιέρος οδηγήθηκε σε ακρότητες, κάνοντας άλλους να τον πουν δικτάτορα και άλλους μεγάλο επαναστάτη. Η περίοδος εκείνη ονομάστηκε «Τρομοκρατική περίοδος» προκαλώντας μεγάλες αντιδράσεις στους αντιπάλους του και κυρίως, στη Συμβατική Συνέλευση, έντονη καχυποψία που τους οδήγησε να τον συλλάβουν (27 Ιουλίου του 1794) όταν αποπειράθηκε να κάνει λόγο για νέες εκκαθαρίσεις των μελών της. Προφανώς οι διώξεις των μετριοπαθών δημιούργησαν μεγάλη δυσαρέσκεια μέσα στην Συνέλευση και η θέση του Ροβεσπιέρου κρίθηκε επισφαλής. Εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς, ότι απομονώθηκε από τους τελευταίους γιατί οι ξεβράκωτοι ήταν ήδη ανεπιθύμητοι, για τους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω και χωρίς δύναμη μέσα στην Εθνοσυνέλευση. Την επόμενη μέρα, αν και τραυματισμένος σοβαρά στο σαγόνι, οδηγήθηκε με συνοπτικές διαδικασίες μπροστά στην γκιλοτίνα. Μαζί του εκτελέστηκε και ο Σαιν Ζιστ και τις επόμενες μέρες οδηγήθηκαν στο ικρίωμα πολλοί οπαδοί τους!

Οι νέοι εξουσιαστές αστοί, σαν σημαίνουσες προσωπικότητες (notables δηλαδή σημαίνοντες) της εποχής εκείνης, έβαλαν στόχο να εξαφανίσουν τους «Ξεβράκωτους». Κατάργησαν το Σύνταγμα και την περίφημη «Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη», όπως και κάθε κατάκτηση της λαϊκής επανάστασης. Η νέα μεγαλοαστική τάξη δημιούργησε το «Διευθυντήριο» υποστηρίζοντας, χωρίς αιδώ, τα ατομικά τους συμφέροντα.
Στο σημείο αυτό κάνει δυναμική παρουσία ο Φρανσουά Μπαμπέφ, οργανώνοντας επαναστατική επιτροπή και προετοιμάζοντας λαϊκή εξέγερση για την ανατροπή του ασύδοτου Διευθυντηρίου.
Ο μεγάλος πολιτικός πήρε δραστικά μέρος στην επανάσταση, από τις πρώτες μέρες ακόμα. Μάταια όμως περίμενε από την κυβέρνηση των Ιακωβίνων να εφαρμόσει τον «αγροτικό νόμο» του που πρότεινε από το 1789 ζητώντας κατάργηση των φεουδαρχικών προνομίων, δήμευση της Εκκλησιαστικής περιουσίας και μοίρασμα των κτημάτων σε όλους τους πολίτες ανεξαιρέτως, με δίκαιους όρους και ισότητα! Για τους αγώνες εκείνους, από την πρώτη μέρα της Επανάστασης στη Γαλλία, διεκδικώντας την ισότητα των πολιτών, τρεις φορές κλείστηκε στη φυλακή (1790, 1793 και 1795), εισπράττοντας μόνο βία συκοφαντία και αντίδραση! Σας θυμίζει τίποτα αυτό;

Τον Απρίλιο του 1796 δημοσίευσε το «Μανιφέστο των Ίσων». Σ’ αυτό δυναμικά διακήρυξε ότι η επανάσταση είναι αναγκαιότητα και ότι πρέπει πάση θυσία να εφαρμοστεί η ισότητα. Στη νέα κοινωνία πρέπει όλοι να δουλεύουν για το κοινό καλό, ενάντια στους εκμεταλλευτές που με το ανταγωνισμό τους μόνο θύματα προκαλούν και δυστυχία στο λαό.
Στις 8 του Μάη μια διαδήλωση σχεδόν 20000 πολιτών απαίτησαν από την κυβέρνηση να εφαρμόσει το σύνταγμα του 1793. Αυτό όμως δεν άρεσε καθόλου στο «Διευθυντήριο» και γι αυτό συνέλαβε τα δυο ηγετικά μέλη της οργάνωσης. Τον Μπαμπέφ και τον Μπουοναρρότι εκτέλεσαν άμεσα στη γκιλοτίνα (27/5/1797) καταπνίγοντας και την τελευταία ελπίδα δικαίωσης εκείνων που τόσα έδωσαν στην επανάσταση, ελπίζοντας ότι σύντομα θα γεύονταν τους καρπούς της νίκης. Το τρομοκρατικό «Διευθυντήριο» πολέμησε με μανία και τους Ιακωβίνους, όταν είδε ότι κοινοβουλευτικά μεγάλωσε η δύναμή τους.
Στο θέμα της θρησκείας, ακριβώς εκεί που χρειαζόταν τα τολμηρότερα βήματα για να εδραιωθούν οι πνευματικές κατακτήσεις δυστυχώς έγιναν βήματα προς τα πίσω.
Το Γενάρη του 1797 οι μετριοπαθείς διανοούμενοι της αστικής τάξης εγκαινιάζουν τη νέα τους θρησκεία, κάτω από την καθοδήγηση του θεατρικού συγγραφέα Σεμπάστιαν Μερσιέ. Τότε στο Παρίσι επαναλειτούργησαν δεκαεννιά ναοί. Η νέα θρησκεία ονομάστηκε θεοφιλανθρωπία.

Ο Σεμπάστιαν Λουδοβίκος Μερσιέ (1740-1814) επί Ροβεσπιέρου ήταν πολιτικός κρατούμενος, όμως μετά το θάνατο του τελευταίου απελευθερώθηκε. Ήταν επηρεασμένος από τον Ζαν Ζακ Ρουσσώ. Αν και τα θεατρικά του έργα είχαν αντικληρικό περιεχόμενο, ο ίδιος ήταν ένας μετριοπαθής ντεϊστής που πίστευε στην ύπαρξη του θεού και την αθανασία της ψυχής. Έτσι, πίστευε, ότι ο άνθρωπος μπορεί να οδηγηθεί προς τις ηθικές αρχές και να σέβεται τις πολιτικές αρετές για τον έννομο κοινωνικό βίο.
Όμως, χωρίς παιδεία και καθοδήγηση η θρησκεία δεν μπορεί να επιβιώσει. Κανείς δεν μπορεί να λατρέψει κάτι που του το επιβάλλουν ή εκείνο που ο ίδιος δεν κατανοεί στην ολότητά του και σαν επαναστατικό σύμβολο αναγκαστικά έπρεπε σαν λάβαρο με ενθουσιασμό να σηκώσει ψηλά! Νομοτελειακά δεν ήταν έτοιμοι ακόμα να δεχτούν αυτό το ποιοτικό άλμα (και εδώ κάτι πρέπει να σας θυμίζω).
 
Το πραξικόπημα του Ναπολέοντα Βοναπάρτη (9/11/1799) κατέλυσε τη δημοκρατία στη Γαλλία. Το 1803 ανακηρύχτηκε αυτοκράτωρ.
Καθολικός στην πίστη ο Βοναπάρτης σταματά με πείσμα τα πειράματα των ντεϊστών, ανορθώνοντας από τα σάβανα τον καθολικισμό! Οι νίκες του θα καλύψουν κάθε δυσαρέσκεια πνευματική, αφήνοντας τους διανοούμενους στον κόσμο τους. Ο θρίαμβος της Γαλλίας ακτινοβολεί και οι κατακτήσεις του αυτοκράτορα μονοπωλούν.
Η γαλλική επανάσταση έδωσε πολλά, σε όσους θέλουν να δουν, όμως έχασε και ευκαιρίες που ορισμένοι δεν θέλουν να δουν. Η ιστορία υπάρχει για να μελετάται από τις μέλλουσες γενιές και πάντα θα είναι διδακτική για όσους θέλουν να διδαχτούν από αυτήν!
Οι εξελίξεις αυτές στη Γαλλία με ταχύτητα θα απλωθούν, τον επόμενο αιώνα, σε όλες τις χώρες της Ευρώπης. Μέσα από τις νίκες και τα λάθη του Γαλλικού επαναστατημένου λαού, θα δείξουν το δρόμο στα επαναστατικά κινήματα όλου του κόσμου.
Μπορεί στη Γαλλία η ισότητα να μην εφαρμόστηκε, όμως η αστική τάξη, σαν προοδευτική τάξη της εποχής, επέβαλλε τη θέλησή της στην αυταρχικότητα και τον απολυταρχισμό του φεουδαρχισμού χαστουκίζοντας το σύστημα και από τα δυο μάγουλα.
Και από αυτό που διεκδικούσε τη γη και από εκείνο που διεκδικούσε τον ουρανό!
Βγαίνοντας από τα σκοτάδια του Μεσαίωνα, αυτό ήταν αρκετό, ακόμα και αν την εξουσία την πήραν οι ίδιοι πάλι, αλλάζοντας τον τρόπο που θα εκμεταλλεύονται τους πολλούς.
Οι τελευταίοι, όταν καταλάβουν τη δύναμή τους, ίσως το χαστούκι που θα δώσουν να είναι αποτελεσματικότερο!

Τα βιβλία μου

Τα βιβλία μου
ΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ (2014 σελ. 306) Εκδόσεις ΕΝΑΛΙΟΣ

Τα βιβλία μου

Τα βιβλία μου
ΧΑΛΚΕΥΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ (2010 δοκίμιο 608 σελίδες) Εκδόσεις ΕΝΑΛΙΟΣ

Τα βιβλία μου

Τα βιβλία μου
Η ΚΤΗΝΩΔΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΟΤΗΤΑΣ (1998 μυθιστόρημα 348 σελίδες) Εξαντλημένο. Λίγα κομμάτια μόνο στο βιβλιοπωλείο "Βιβλιοχαμός" Μαυροκορδάτου 7 Αθήνα σε προσιτή τιμή. Τηλέφωνο 2103824629

ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΩΝ

1. Οι θρησκείες, το είπαμε πολλές φορές, δεν ενώνουν τους ανθρώπους. Τους χωρίζουν.

Λαίλαπα για την ανθρωπότητα οι θρησκείες, δηλητηριάζουν τη ζωή!

Όπως έλεγε και ο Βολτέρος «Εκείνοι που μπορούν να σε κάνουν να πιστέψεις σε ανοησίες, μπορούν να σε κάνουν να διαπράξεις και εγκλήματα»!

2. Διαβάστε στο άλλο blog Τετραφάρμακος, το επίκαιρο άρθρο Υπάρχει ζωή πριν το θάνατο;


3. Στο έτερο blog «Ας φιλοσοφήσουμε για τη φιλία» αναρτήθηκε νέο θέμα «Για τη φιλία και τη ζωή σύμφωνα με τον Επίκουρο»

4. Πρόσκληση για δράση: αιτήσεις κατάργησης προσευχής και θρησκευτικών συμβόλων στα σχολεία

5. Να και μια είδηση που ενδιαφέρει: Παιδική κατασκήνωση για...άθεους

Επιτέλους υπάρχει επίθεση στην οπισθοδρόμηση!

6. Αντικαταστήστε άχρηστες θρησκευτικές γιορτές με ουσιαστικές γιορτές που εξυψώνουν τον άνθρωπο και την αλήθεια!

Απολαύστε το Children of Evolution και την «Ημέρα της Εξέλιξης» σαν μια πιθανή γιορτή που δεν θα αργήσει να γιορταστεί απ’ όλους μας!

7. Επίσης μην ξεχάσετε κι αυτό: Is This The Real Thing


Σχολιάστε το blog στο σύνολό του

Σχολιάστε το blog στο σύνολό του
Κάντε κριτική, πέστε τη γνώμη σας. Πείτε τη γνώμη σας άφοβα, ελεύθερα, ξάστερα!
Λόγω μεγάλου αριθμού σχολιαστών, παρακαλώ στο τέλος των σχολίων επιλέξτε Νεώτερο ή πατήστε εδώ.





Χριστιανικοί Βανδαλισμοί

Δείτε το λογοκριμένο κομμάτι της ταινίας του Κώστα Γαβρά για τους βανδαλισμούς των Χριστιανών επί της Ζωοφόρου του Παρθενώνα ΕΔΩ.

Ντοκιμαντέρ του Bill Maher Religulous 1 έως 11 με ελληνικούς υπότιτλους

Δείτε το Ντοκιμαντέρ του Bill Maher με ελληνικούς υπότιτλους. Αν δεν εμφανίζονται υπότιτλοι, πατάτε το άσπρο τρίγωνο κάτω δεξιά ενώ παίζει το video και στην στήλη που εμφανίζεται ενεργοποιείτε τους υπότιτλους πατώντας το κουμπί CC. Καλή διασκέδαση. Religulous 1 Religulous 2 Religulous 3 Religulous 4 Religulous 5 Religulous 6 Religulous 7 Religulous 8 Religulous 9 Religulous 10 Religulous 11 …και μια μικρή συνέντευξη του Richard Dawkins στον Bill Maher για όλα

Η ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ - Richard Dawkins

Παρακολουθήστε τις βλαβερές συνέπειες της θρησκείας μέσα από πέντε μικρά video του Richard Dawkins (μέσω paratiritis7's Channel) Αν δεν εμφανίζονται οι ελληνικοί υπότιτλοι ενεργοποιήστε τους με το κουμπί στη δεξιά κάτω πλευρά της οθόνης. Η ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ video: 1-5