15 Μαΐ 2009

Από το Μεσαίωνα στην Άλωση της Πόλης!

Η Άλωση της Πόλης, τότε δεν πόνεσε τους χριστιανούς τόσο όσο πονά όλους μας τώρα. Κι αυτό γιατί πίσω από την παρηγοριά της απώλειας δέσποζε το μίσος για τον Πάπα!
Από το προηγούμενο άρθρο ακόμα μπήκαν τα ερωτήματα αυτά.
Ερωτήματα που νομίζω δε ζητούν τόσο την απάντηση, όσο την υπενθύμιση ότι, για το θρόνο και τη δόξα γινόταν ο καβγάς!
Ανατολή ή Δύση;
Ορθόδοξοι ή Καθολικοί;
Πατριάρχης ή Πάπας;
Τι ιδιοτέλεια και ξεπεσμός!

Το μίσος ανάμεσα στις εκκλησίες ήταν αυτό που δεν επέτρεψε, όχι μόνον το συμβιβασμό μεταξύ τους, αλλά ούτε το διάλογο για φιλοσοφικό προβληματισμό, αυτόν που από τις αρχές του 11ου αιώνα επηρέασε τη μεσαιωνική φιλοσοφία της Δύσης. Βέβαια οι ανθρωπιστές (ουμανιστές) της Αναγέννησης κι ακόμα πιο πολύ οι Διαφωτιστές, αργότερα, απέρριψαν τη σχολαστική φιλοσοφία μετατρέποντας τον όρο «σχολαστικό» σε υβριστικό φιλοσοφικό παρατσούκλι. Η νέα φιλοσοφία απαιτούσε να γνωρίσει την αλήθεια χωρίς την προσφυγή στις «αποκαλυπτικές» δοξασίες των θεολόγων. Οι αφηρημένες θεολογικές σκέψεις αντικαταστάθηκαν από συγκεκριμένους φυσικούς νόμους και οι θεολόγοι κρίθηκαν ανεπαρκείς για να εξηγήσουν τη φύση. Αντικαταστάθηκαν, ήταν φυσικό, από φυσικούς και επιστήμονες!

Για χρόνια, μέσα από το διάλογο Αράβων και δυτικών σοφών, η φιλοσοφία τραβούσε το δικό της δρόμο. Η Δύση τράβαγε προς τα πάνω και η Ανατολή, μέρα με τη μέρα καταβαραθρωνόταν όλο και πιο πολύ.
Η απειλή των Τούρκων έφερε τους λογίους του Βυζαντίου δυτικότερα, όπου έπνεε αέρας ελευθερίας και στο πνεύμα της Αναγέννησης μπορούσε να εκφραστεί. Για χρόνια το θρησκευτικό πνεύμα μισαλλοδοξίας απέτρεπε τη δυνατότητα για τέτοιους διαλόγους, δίνοντας την ευκαιρία στους Τούρκους να ανασυνταχθούν και να γίνουν ακόμα πιο επιθετικοί. Μπροστά στην επικείμενη επίθεση και κατάκτηση της Πόλης, εν μέσω ανθενωτικών κύκλων (Μάρκος Ευγενικός, Γεννάδιος Σχολάριος κ. ά.) οι ενωτικοί πρότειναν σύνοδο προκειμένου να επιτευχθεί η Ένωση.

Από τον Ανδρόνικο Γ΄ (1328-1341) και τον Ιωάννη Ε΄ (1341-1391) μέχρι τον Ιωάννη Η΄ (1425-1448) που κλήθηκε η Σύνοδος της Φεράρα (1438), οι διαπραγματεύσεις απέβαιναν άκαρπες, σκοντάφτοντας συνεχώς σε λεπτομέρειες και ιδιοτελείς σκοπιμότητες. Σε ώρες αγωνίας, κάτω από την επιθετική πολιτική και στρατιωτική πολιορκία της Πόλης, στην τελευταία συνεδρίαση της Φεράρας αρχικά και της Φλωρεντίας στη συνέχεια οι σύνεδροι, με την υπομονετική ανοχή του αυτοκράτορα Ιωάννη, συζητούσαν φιλονικώντας για το θέμα «filioque», πως πρέπει να καθαγιάζεται ο άρτος της θείας ευχαριστίας ή πότε άραγε να αμείβονται οι αγαθοί και να τιμωρούνται οι κακοί… αμέσως μετά το θάνατο, όπως φρονούσαν οι Λατίνοι… ή μετά την τελική κρίση, όπως φρονούσαν οι ορθόδοξοι…

Στις 12 Δεκέμβρη του 1452 ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος έκανε δεκτή την «Ένωση των Εκκλησιών» τελώντας μάλιστα και λειτουργία στην Αγία Σοφία, την οποία οι φανατικοί χριστιανοί ονόμασαν «Βδελυκτή θυσία» και τον περιώνυμο ναό «Συναγωγή των Ιουδαίων» και άλλοι «Βωμό αιρετικών»! Με αρχηγό το Γεώργιο Σχολάριο (Γεννάδιο) τον «πατριαρχεύσασα μετά την άλωσιν» μοναχοί και φανατικοί χριστιανοί σπίτι-σπίτι περιδιαβαίνοντας θα λούσουν με άγριο βρισίδι το βασιλιά και όσους υπέκυψαν στα δόγματα των Δυτικών. Διακηρύσσοντας ότι δεν είναι Έλληνες αλλά χριστιανοί, με ανυπομονησία θα περιμένουν να εκπληρωθούν οι προφητείες, που τότε έκαναν, πως η Πόλη θα αλωθεί! Και πως ήταν δυνατόν να μην αλώνετο αφού ο δημαγωγός και φιλότουρκος Γεννάδιος «διαρκούσης της πολιορκίας διατέλει εις συνεννόησιν μυστικήν προς το Σουλτάνον».
Να γιατί μετά την άλωση ο Σουλτάνος δίδοντας στα χέρια την ποιμαντορική του ράβδο τον γέμισε χρυσάφι και ανεβάζοντάς τον πάνω σε στολισμένο άλογο, τιμητικά τον οδήγησε μέχρι το ναό των Αγίων Αποστόλων με την ευχή «Πατριάρχευε εν ειρήνη κι έχε την φιλίαν ημών εν οις χρήζεις και εθέλεις έχων πάντα τα προνόμια των προκατόχων σου»!

Σύμφωνα με τον αρχηγό του ορθόδοξου κόμματος και του στόλου, ο δούκας Λουκάς Νοταράς, ξεστόμισε τη φράση που θα τον συνοδεύει σαν αποτρόπαιο μνημείο η ιστορία «Κρειττύτερόν εστι ιδέναι εν μέση τη Πόλει φακιόλιον βασιλεύον Τούρκων ή καλύπτραν Λατινικήν». Προτιμούσε δηλαδή να δει στην Πόλη τούρκικο τσεμπέρι παρά καπέλο λατινικό!
Ακόμα και σήμερα φονταμενταλιστές ιερείς, όχι μόνο συμφωνούν, αλλά και διατυμπανίζουν την ψυχολογία της υποτέλειας και του μίσους!
Δείτε σχετικό video από συνεδρίαση ιερέων στο Αριστοτέλειο πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Το video αυτό το αναρτήσαμε και πριν από δυο μήνες, με την ευκαιρία της ελληνικής επανάστασης του 1821, που και τότε ήταν επίκαιρο.

Τι προδοσία!


Το αν τελικά από άλλους υπογράφτηκε η ένωση (Βησσαρίων) και από άλλους καταδικάστηκε (Σχολάριος) δεν έχει καμιά σημασία. Το γεγονός είναι ότι η Πόλη αλώθηκε και οι Ορθόδοξοι ως σήμερα ερίζουν με τους Καθολικούς από που εκπορεύεται το Άγιο Πνεύμα. Από τον Πατέρα και τον Υιό ή μόνον από το πρώτο! Λες και οι ίδιοι, λογικά κατανοούν, ότι Πατέρας και Υιός σαν δυο διαφορετικά πρόσωπα δεν αποτελούν ξεχωριστές οντότητες ή σαν μια οντότητα μπορούν να διαιρεθούν σε δύο διαφορετικά πρόσωπα!

Τι ακραία φαντασία και τερατώδης σύλληψη!

Κυρίως όμως, τι μπέρδεμα για τους αδαείς που πρέπει να πιστέψουν ότι, ο ελληνικός πολιτισμός και η ελληνική σκέψη που τότε θεωρούνταν απαράδεκτα και ανηλεώς καταδιώκονταν από τα γεράκια του χριστιανισμού, σήμερα πρέπει να πιστέψουν ότι εκείνα διέσωσαν τον ελληνικό πολιτισμό και για το ψεύδος αυτό, ούτε ντροπή να μη νιώθουν, διατυμπανίζοντάς το ακόμα και σήμερα που η ιστορία βοά το αντίθετο!

Αλήθεια, από ποιους άραγε κινδύνευε και οι θιασώτες εκείνοι του ψεύδους και της απάτης μας τον διέσωσαν; Μόλις το 10ο αιώνα, στη Λακωνία, ο μοναχός «Νίκων ο Μετανοείτε» (Πολιούχος της Σπάρτης μέχρι σήμερα!) έπνιγε τον έφορο γης Αντίοχο, με τα ίδια του τα χέρια, επειδή έδινε γη σε οπαδούς της αρχαίας θρησκείας και ο Ιωάννης Καματερός, (Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως 1198-1206) επικεφαλής των φανατισμένων βανδάλων χριστιανών που κατέστρεφαν το χρυσελεφάντινο άγαλμα της Αθηνάς (1204), ούρλιαζε με μίσος «αυτή η σκύλα μας έφαγε»!

Τόσο το μίσος, τέτοια η θηριωδία και τόση η υποκρισία των «ηρώων» τους που μας διέσωσαν τάχατες τον πολιτισμό μας!

Ας το βάλουν καλά στο μυαλό τους, οι σημερινοί υποκριτές, μιας και δεν το εννόησαν οι χθεσινοί χαλκευτές και πλαστογράφοι ότι, η ιστορία δε γράφτηκε στα καπηλειά, στα χαμαιτυπεία, ή σε σκοτεινά κελιά μοναστηριών από αργόσχολους μοναχούς που μασουλούσαν πασατέμπο και ο ένας συμπλήρωνε τον άλλον αραδιάζοντας κάθε λογής ψέμα και βλακεία!

Να η κερκόπορτα όπως την δανειστήκαμε από την Βικιπαίντια

Άραγε, ποιος ευθύνεται για την πτώση και Άλωση της Πόλης;
Ποιος άνοιξε την Κερκόπορτα και μπήκαν ανενόχλητοι οι Τούρκοι?
Η Κερκόπορτα βρισκόταν στη συνοικία των Εβραίων! Χριστιανοί ήταν… εβραίοι ήταν… εβραίοι χριστιανοί ήταν…
Τι μας νοιάζει η εθνικότητα… Κανένας χριστιανός δεν πολεμούσε! Ήταν πεπεισμένοι όλοι, όπως οι προφητείες τους διαλαλούσαν «Γραφτό ήταν πως η Πόλη θα τουρκέψει!» και χρειάζονταν μία προδοσία, (το συνηθίζουν αυτό, έτσι δεν «σταύρωσαν και το θεό τους;) για να δικαιολογήσουν την άλωση….
Κλεισμένοι μέσα στους ναούς, έκλαιγαν την μοίρα τους!
Μωρέ Έλληνες ήταν αυτοί;

Να πως δημιουργούνται οι θρύλοι και κάποιοι αφελείς τους πιστεύουν!

Ο μαρμαρωμένος βασιλιάς είναι παρηγοριά στον άρρωστο!


Κάποιοι μέχρι πρότινος πίστευαν ότι την Πόλη θα την πάρει ο… εξαδάκτυλος Κωνσταντίνος.
Ποιος Κωνσταντίνος;
Στις 29 Μαΐου του 1921 ο βασιλιάς Κωνσταντίνος, συνοδευόμενος από τους πρίγκιπες Παύλο, Νικόλαο και Ανδρέα, τον πρωθυπουργό Δ. Γούναρη και τον υπουργό των στρατιωτικών Ν. Θεοτόκη ξεκίνησε για τη Σμύρνη προκειμένου να τεθεί επικεφαλής του ελληνικού στρατού.
Λέτε η ημερομηνία να ήταν τόσο διαβολικά συμπτωματική…

Η καταστροφή της Σμύρνης οφείλεται κι εκεί, στην αλαζονεία και την αφέλεια κάποιων ότι οι θρύλοι και οι «προφητείες» είναι αληθινές, σταλμένες από το θεό! Δεν μπορεί… κάποιοι αφελείς πίστευαν και τότε πως έφτασε η ώρα…


Προελαύνοντας τα ελληνικά στρατεύματα στα βάθη της Μικράς Ασίας… αναζητούσαν την… Κόκκινη Μηλιά!

Έπαρση και αλαζονεία μαζί με μπόλικη βλακεία και να το αποτέλεσμα!

…συνωστισμένοι στη Σμύρνη…

Αν δεν με πιστεύετε δείτε εδώ, ακόμα τα πιστεύουν και δεν ντρέπονται να τα διαλαλούν!

Η ιστοριογραφία απαιτεί αμεροληψία. Κυρίως όμως, η ιστορία απαιτεί θάρρος, όχι μόνον να την γράψεις αλλά και να την διαβάσεις και να είσαι έτοιμος, ανά πάσα στιγμή, να θυσιάσεις αυτό που χρόνια πίστευες, στο βωμό της αλήθειας και της ιστορικής ακρίβειας. Ο στρουθοκαμηλισμός και η υποκρισία μας έβλαψαν ανεπανόρθωτα. Καιρός να αντιμετωπίσουμε την αλήθεια και με παρρησία να την μεταδώσουμε στα παιδιά μας!

Ας μην είμαστε τόσο σίγουροι ότι αφήσαμε αρκετά πίσω το Μεσαίωνα. Ο σκοταδισμός πάντα καιροφυλακτεί, όπου βασιλεύει η άγνοια και κυριαρχεί το συμφέρον. Η καταβαράθρωση στις σκοτεινές πνευματικές αβύσσους πάντα ήταν και θα είναι πιθανή, ακόμα κι όταν κάποιοι με θάρρος και αποφασιστικότητα φωτίζουν τα αιματοβαμμένα μονοπάτια του παρελθόντος και στην κυριολεξία, λουσμένοι στο φως της αλήθειας και του ήθους, με αισιοδοξία ατενίζουν το μέλλον της ανθρωπότητας!
Μπορεί σήμερα να μην καίμε βιβλία, όμως μπορούμε ακόμα, ξεδιάντροπα, να κοροϊδεύουμε τα παιδιά μας!
Για αυτό πρέπει να αντισταθούμε!
Η Ιστορία είναι το μόνο όπλο που διαθέτουμε!
Αξιοποιήστε την σωστά!


1 Μαΐ 2009

Τα χρονολογικά όρια του Μεσαίωνα

Η Άλωση της Πόλης σηματοδοτεί το τέλος του Μεσαίωνα, όπως ακριβώς και η ίδρυση του Βυζαντίου σηματοδότησε την έναρξή της!
Πίσω από τη διαπίστωση αυτή κρύβει ένα συμπέρασμα που δεν είμαστε διατεθειμένοι να βγάλουμε!
Αν ο Μεσαίωνας χαρακτηρίζεται από μία μεγάλη περίοδο τουλάχιστον χιλίων ετών θρησκευτικού φανατισμού και οπισθοδρόμησης, αντιλαμβανόμαστε τι ακριβώς επέτυχε ο ουμανισμός που τον διαδέχτηκε, σαν μια περίοδο μετάβασης προς τον Διαφωτισμό που άλλαξε ριζικά τον κόσμο!
Ακριβής χρονολογικός καθορισμός για την περίοδο του Μεσαίωνα δεν υπάρχει, γιατί ο καθένας διαφορετικά αντιλαμβάνεται τα όρια αυτά. Τόσο για την έναρξη όσο και για τη λήξη του. Όμως αυτό είναι σχετικό. Αναφερόμενοι σε εποχές και ειδικότερα στην εποχή του Μεσαίωνα που χαρακτηρίζεται σαν «περίοδος αναστολής χιλίων ετών», η πλειοψηφία των ιστορικών θέτουν την έναρξή της, άλλοι με την εμφάνιση του Βυζαντίου (324) και άλλοι με το διαμελισμό της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, ανάμεσα στη Δύση και Ανατολή (395), θέτοντας παράλληλα και τη λήξη της, άλλοι με την άλωση της Πόλης (1453) και άλλοι με την ανακάλυψη της τυπογραφίας (1455) ή την ανακάλυψη της Αμερικής (1492). Όπως και να τα δεχτούμε βέβαια οι αποκλίσεις ελάχιστα διαφέρουν!
Ακόμα και ο Ένγκελς δέχεται ότι «η αρχαιότητα τελειώνει με την άνοδο της Κωνσταντινούπολης και το τέλος του μεσαίωνα συνδέεται αναπόσπαστα με την πτώση της».
Σε γενικές γραμμές θα μπορούσαμε να δεχτούμε ότι η μεσαιωνική περίοδος αρχίζει με την επικράτηση του χριστιανισμού και λήγει με την εμφάνιση του ουμανισμού που επιδίωξε την αποκατάσταση των καθολικών ανθρωπίνων αξιών, αναβιώνοντας την αρχαία ελληνική φιλοσοφία σε αντίθεση με το μεσαιωνικό χριστιανικό μηδενισμό που αναπτύχθηκε σε βάρος του ανθρώπου και της σχέσης του με τη φύση και τη ζωή.
Η μεσαιωνική περίοδος εκφράζει τη ζοφερή και σκοτεινή περίοδο όπου κυριαρχεί ο θρησκευτικός δογματισμός, ενώ η ελεύθερη φιλοσοφική σκέψη υποχωρεί κάτω από την επικράτηση ενός αυστηρού και αυταρχικού θεοκρατικού συστήματος.
Ο αυστηρός θρησκευτικός δογματισμός χώρισε τους ανθρώπους, ευνοώντας έριδες, ταραχές και εμφύλιους πολέμους ανάμεσα στους πιστούς. Ο αυταρχικός και «θεόσταλτος» αυτοκράτορας του Βυζαντίου, κάτω από την πίεση ενός κομπλεξικού ιερατείου, κυβέρνησε πραγματικά με βάναυσο και τυραννικό τρόπο τους υπηκόους του.
Αλήθεια, για τον ορθόδοξο χριστιανό που θα διαφωνούσε με την πιο πάνω άποψη, πώς θα δικαιολογήσει το γεγονός ότι, ο μεσαίωνας αρχίζει με την επικράτηση του χριστιανισμού, στην ακμή δηλαδή της Βυζαντινής περιόδου και λήγει με την πτώση της, την αποφράδα εκείνη μέρα, προσφέροντας την Πόλη στο Μωάμεθ Β΄ αφού πρώτα, στα χρόνια της βαθιάς της σήψης, θα επιτρέψει να γεννηθεί πλάι της άλλη μια εξ’ αποκαλύψεως θρησκεία, εκείνης που ασπάστηκε ο πορθητής Σουλτάνος;
Πώς θα δικαιολογήσουν επίσης το γεγονός ότι, ο μεσαίωνας άρχισε όταν οι χριστιανοί κατέλυσαν τις καθολικές ανθρώπινες αξίες καταδικάζοντας την αρχαία ελληνική φιλοσοφία και έληξε όταν το ανθρωπιστικό κίνημα του 15ου αιώνα αποφάσισε να τις αποκαταστήσει σε βάρος του μηδενισμού τους;
Τι κρίμα, όταν στη Δύση γεννιόταν το ανθρωπιστικό κίνημα και η Αναγέννηση στην τέχνη, σαν προάγγελος του Διαφωτισμού, η Ελλάδα, κυριαρχημένη απ’ το μυστικισμό της Ανατολής, θα έπεφτε σε βαθύτερο ύπνο, κάτω από το άγρυπνο μάτι του Σουλτάνου και τις προτροπές του πατριαρχείου! Σφιχταγκαλιασμένοι και οι δυο, κάτω από ιδιοτελή συμφέροντα, ενάντια στη Δύση, τις παραμονές της εμφάνισης του ουμανισμού, οι αποστάτες του Ελληνικού πνεύματος θα έκαναν ό,τι ήταν δυνατόν ώστε να αποφύγουν να δουν στην Πόλη παπική καλύπτρα!
Στη Δύση τότε, η εστίαση του ανθρώπου στο πνεύμα του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού, δυνάμωνε τις προϋποθέσεις για πνευματική επανάσταση και αναγέννηση απ’ τη νέκρα του σκοτεινού μεσαίωνα. Η πίστη για ζωή, γνώση, έρευνα και αισθητική δημιουργία ήταν πεδία που απλώνονταν προκλητικά μπροστά τους σαν γήινος και χειροπιαστός παράδεισος. Η ανθρώπινη δυνατότητα και προοπτική ήταν ελεύθερη να εκφραστεί, να αναπτυχθεί και να δημιουργήσει έναν καλύτερο κόσμο.
Η φιλοσοφία, συχνά γίνεται εργαλείο, για ύπνο και για αφύπνιση.
Όπως έγραφε και ο Bertrand Russell η φιλοσοφία είναι μία μεγάλη δεξαμενή γνώσεων. Αυτή τη δεξαμενή χρησιμοποίησε κάποτε ο άνθρωπος για να θεολογοποιήσει και από ό,τι φάνηκε πνίγηκε στα βαθιά της τα νερά. Αυτή την ίδια δεξαμενή, δυτικοί και ανατολικοί φιλόσοφοι, έχοντας την αρχαία ελληνική φιλοσοφία στις αποσκευές τους, επιχείρησαν να τη βγάλουν από το πυκνό σκοτάδι που την έβαλαν φίλαυτοι και κομπλεξικοί θεολόγοι.
Το 1396 σε μία φωτεινή αίθουσα, σαν όλα τα πανεπιστήμια του κόσμου, ο Εμμανουήλ Χρυσολωράς κάνει την πρώτη διδασκαλία του στη Φλωρεντία. Μαζί με τον Πλήθωνα, το Βησσαρίωνα και άλλους θα επιδοθούν, παρά το σχίσμα των Εκκλησιών, να μεταφέρουν γνώση στη Δύση. Όχι πως αυτοί την έφεραν. Οι λίγοι εκείνοι σοφοί, φτάνοντας στη Δύση, λίγο πριν την άλωση ή λίγο μετά από αυτή, βρήκαν ένα κοινό που ήταν ώριμο να τους ακούσει. Το πνευματικό ποτάμι της Δύσης είχε μπει στην κοίτη του. Η πλημμυρίδα μόνο δεν είχε ολοκληρωθεί και αυτή δε θα αργούσε να εμφανιστεί.
Αν σε όλα αυτά ήταν αντίθετη η Ορθόδοξη Εκκλησία, αυτό δε σημαίνει ότι η Καθολική ήταν προοδευτική και κάτω από το άγρυπνο και σχολαστικό μάτι του πάπα, ο ουμανισμός ευλογήθηκε ή πέρασε απαρατήρητος.
Κάτω απ’ τη φιλολογική επανάσταση του Δάντη (1265-1321), του Πετράρχη (1304-1374) και του Βοκκάκιου (1313-1375) θα εμφανιστούν οι πρώτες αντιδράσεις! Οι πιο πάνω ποιητές και προοδευτικοί για την εποχή τους συγγραφείς, ύμνησαν στα έργα τους τον έρωτα και τη ζωή, έτσι ώστε όχι μόνο να ξεχωρίσουν απ’ τη μισανθρωπιά του μεσαίωνα και το μισογυνισμό της Εκκλησίας, αλλά ζώντας σε μια εποχή που συμβατικά οριοθετείται στα τελευταία χρόνια του μεσαίωνα, δικαιωματικά αναγνωρίζονται σαν πρωτοπόροι και πρόδρομοι του αναγεννημένου κόσμου.
Στην Ελλάδα τότε άρχιζε μια νέα ζοφερή περίοδος που θα σφραγιστεί από την αποφράδα εκείνη μέρα της 29ης Μαΐου, και μια νέα εποχή θα καθηλώσει τους έλληνες για τετρακόσια σχεδόν χρόνια!
Βέβαια, το καταλάβαμε ότι δεν αγάπησαν τόσο το Σουλτάνο όσο με βδελυγμία μίσησαν τον πάπα!
Γιατί άραγε…
Τι κρύβεται πίσω από το αμείλικτο μίσος του πάπα;
Γιατί τόση κακία, έχθρα και αποστροφή μπροστά σε έναν αδελφό χριστιανό, εκπρόσωπο πιστών και παλιό συναγωνιστή, όταν απέναντι είχαν κοινό εχθρό, το Δέκιο ή το Διοκλητιανό…
Τι άλλαξε τώρα;
Αν τον πιστό τον αποξενώνει η πίστη του, τον θρησκευτικό ηγέτη τον αποξενώνει η ηγεσία!
Οι πολιτικοί στο μέλλον θα βρουν πολλά σημεία ταύτισης με τους θρησκευτικούς ηγέτες!Άλλωστε ήταν οι πρώτοι διδάξαντες, προ αμνημονεύτων χρόνων!



Πριν ένα μήνα πήραμε μια γεύση από την προεπαναστατική εκείνη περίοδο του 21.
Το μήνα αυτό θα δούμε πώς φτάσαμε στην αιχμαλωσία!
Η συνέχεια στις 15 Μάη: Από το Μεσαίωνα στην Άλωση της Πόλης!

Τα βιβλία μου

Τα βιβλία μου
ΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ (2014 σελ. 306) Εκδόσεις ΕΝΑΛΙΟΣ

Τα βιβλία μου

Τα βιβλία μου
ΧΑΛΚΕΥΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ (2010 δοκίμιο 608 σελίδες) Εκδόσεις ΕΝΑΛΙΟΣ

Τα βιβλία μου

Τα βιβλία μου
Η ΚΤΗΝΩΔΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΟΤΗΤΑΣ (1998 μυθιστόρημα 348 σελίδες) Εξαντλημένο. Λίγα κομμάτια μόνο στο βιβλιοπωλείο "Βιβλιοχαμός" Μαυροκορδάτου 7 Αθήνα σε προσιτή τιμή. Τηλέφωνο 2103824629

ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΩΝ

1. Οι θρησκείες, το είπαμε πολλές φορές, δεν ενώνουν τους ανθρώπους. Τους χωρίζουν.

Λαίλαπα για την ανθρωπότητα οι θρησκείες, δηλητηριάζουν τη ζωή!

Όπως έλεγε και ο Βολτέρος «Εκείνοι που μπορούν να σε κάνουν να πιστέψεις σε ανοησίες, μπορούν να σε κάνουν να διαπράξεις και εγκλήματα»!

2. Διαβάστε στο άλλο blog Τετραφάρμακος, το επίκαιρο άρθρο Υπάρχει ζωή πριν το θάνατο;


3. Στο έτερο blog «Ας φιλοσοφήσουμε για τη φιλία» αναρτήθηκε νέο θέμα «Για τη φιλία και τη ζωή σύμφωνα με τον Επίκουρο»

4. Πρόσκληση για δράση: αιτήσεις κατάργησης προσευχής και θρησκευτικών συμβόλων στα σχολεία

5. Να και μια είδηση που ενδιαφέρει: Παιδική κατασκήνωση για...άθεους

Επιτέλους υπάρχει επίθεση στην οπισθοδρόμηση!

6. Αντικαταστήστε άχρηστες θρησκευτικές γιορτές με ουσιαστικές γιορτές που εξυψώνουν τον άνθρωπο και την αλήθεια!

Απολαύστε το Children of Evolution και την «Ημέρα της Εξέλιξης» σαν μια πιθανή γιορτή που δεν θα αργήσει να γιορταστεί απ’ όλους μας!

7. Επίσης μην ξεχάσετε κι αυτό: Is This The Real Thing


Σχολιάστε το blog στο σύνολό του

Σχολιάστε το blog στο σύνολό του
Κάντε κριτική, πέστε τη γνώμη σας. Πείτε τη γνώμη σας άφοβα, ελεύθερα, ξάστερα!
Λόγω μεγάλου αριθμού σχολιαστών, παρακαλώ στο τέλος των σχολίων επιλέξτε Νεώτερο ή πατήστε εδώ.





Χριστιανικοί Βανδαλισμοί

Δείτε το λογοκριμένο κομμάτι της ταινίας του Κώστα Γαβρά για τους βανδαλισμούς των Χριστιανών επί της Ζωοφόρου του Παρθενώνα ΕΔΩ.

Ντοκιμαντέρ του Bill Maher Religulous 1 έως 11 με ελληνικούς υπότιτλους

Δείτε το Ντοκιμαντέρ του Bill Maher με ελληνικούς υπότιτλους. Αν δεν εμφανίζονται υπότιτλοι, πατάτε το άσπρο τρίγωνο κάτω δεξιά ενώ παίζει το video και στην στήλη που εμφανίζεται ενεργοποιείτε τους υπότιτλους πατώντας το κουμπί CC. Καλή διασκέδαση. Religulous 1 Religulous 2 Religulous 3 Religulous 4 Religulous 5 Religulous 6 Religulous 7 Religulous 8 Religulous 9 Religulous 10 Religulous 11 …και μια μικρή συνέντευξη του Richard Dawkins στον Bill Maher για όλα

Η ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ - Richard Dawkins

Παρακολουθήστε τις βλαβερές συνέπειες της θρησκείας μέσα από πέντε μικρά video του Richard Dawkins (μέσω paratiritis7's Channel) Αν δεν εμφανίζονται οι ελληνικοί υπότιτλοι ενεργοποιήστε τους με το κουμπί στη δεξιά κάτω πλευρά της οθόνης. Η ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ video: 1-5